Agenda > Verslagen > Spiel 2003

Internationale Spieltage
SPIEL '03
Messe Essen 23.-26. oktober 2003


Deel I - Deel II - Deel III - Deel IV - Deel V - Deel VI
komspiel.gif (6620 bytes)

Op een grote beurs als Spiel is het onmogelijk om in twee tot drie dagen alle nieuwe spellen te bekijken, laat staan te spelen. Gelukkig lopen er meer Nederlandse spelliefhebbers rond, waaronder een aantal met een aangename schrijfstijl. Tot mijn grote plezier was Niek Ederveen bereid om de gaten in mijn verhaal vakkundig te vullen. Op deze pagina vind je zijn bijdrage aan dit verslag.

YunGames

Word je ook altijd geplaagd door ongedierte? Met Picknick Panik kun je ook eens de boosdoener spelen. In dit kaartspel wordt er gepicknickt in het bos. Helaas zijn er nogal wat mieren, spinnen en muggen actief. Per beurt leg je één (of meer, maar dan wel identieke) kaarten uit. Op het moment dat van een kaart (soort en kleur) er meer dan één op tafel ligt, valt deze groep aan. De volgende speler moet de aanval afslaan (door verdelgingskaarten uit te spelen), of de aanval naar de volgende speler doorsluizen (door dezelfde kaart te spelen). Als dit niet meer lukt, verlies je een etensfiche aan de speler die jou met het ongedierte opzadelde. Bovendien krijgt die ook alle aanvalskaarten. Aan het einde scoor je daar punten mee. Een grappig en vlot kaartspelletje.

Rondwaren in een spookslot kan in Das Schloss. Dit kasteel wordt tijdens het spelen opgebouwd en neemt dus steeds andere vormen aan. In elk vertrek komen schatten, geesten en deuren tevoorschijn. Ook kun je de bron des levens ontdekken of een teleportaal vinden. Met de juiste schatten word je sterker, en kun je makkelijker de tegenstanders van gene zijde verslaan. Naarmate het spel vordert, worden die sterker, heb je meer uitrusting en verdien je meer goud. Een solide spel, maar niet echt origineel en helaas ook niet echt boeiend.

In Goldgeier is iedereen op zoek naar fortuin in een goudmijn. Je begint met een krediet van tien goudstukken, waarmee je onder andere ladders en dynamiet kunt aanschaffen. Ladders heb je nodig om in dieper of hoger gelegen schachten te komen. Omdat je in de stad start, moet je altijd met een ladder afdalen. Je ladder blijft overigens de rest van het spel liggen, en daar kan dus iedereen gebruik van maken. Elke schacht is gevuld met dichte fiches. Vaak zijn dit goudstukken, maar er zitten ook blokkades of lege tegels tussen. Je zoekt goud door naar een fiche te bewegen en deze open te draaien. Goud steek je meteen bij je. Sommige blokkades kun je overwinnen met je uitrusting (zoals het opblazen van rotsblokken met dynamiet). Helaas heb je op een gegeven moment je ladders of dynamiet gebruikt en moet je dus weer naar boven om je uitrusting aan te vullen. Bovendien is dat ook de enige manier om je geld in veiligheid te brengen en je krediet af te lossen. Daar zit een leuk mechanisme in het spel: op bepaalde vakjes staat een getal afgebeeld, en het hoogste zichtbare getal is het aflossingsbedrag (krediet plus rente). Hoe dieper het vakje in de mijn is, hoe hoger het bedrag. De spelers hebben hier dus veel invloed op; ga je meteen naar dat soort vakjes graven, dan wordt de prijs al ras hoog. Voor de rest wordt dit spel voornamelijk door een forse portie toeval bepaald als je een schacht leeg probeert te halen. Oh ja, er zitten ook nog vier explosies in de mijn. Kom je daarop, dan verlies je al het goud dat je bij je draagt en kom je in het ziekenhuis in de stad terecht.

Winning Moves

Goud delven kan ook in Nuggets. Hier staan daarentegen de goudmijnen al met hun waarde in alle openheid op het bord. De twee spelers zetten om de beurt een eigen fiche dicht op het bord, of gaan gebieden afbakenen door twee grensstokjes te plaatsen. Aan het einde van het spel worden alle fiches opengedraaid, en per gebied wordt per speler de totale waarde bepaald. Wie de hoogste waarde heeft, krijgt de goudmijn(en) die zich in dat gebied bevinden. Omdat een gebied nooit kleiner mag worden dan vier velden, kun je door het tactisch plaatsen van grenzen veel afsplitsingsleed voorkomen. In dit spel moet je inschatten welke fiches je tegenstander waar heeft liggen en vooral voorkomen dat grenzen zo getrokken worden, dat jouw fiches in gebieden zonder goud eindigen.

Het vlaggenschip van Winning Moves in Essen was ongetwijfeld Alexandros, en dat lijkt zeker geen modderschuit. Mijn eerste indruk is erg positief (en dat terwijl ik ongenadig op mijn falie heb gekregen). Op een schematische kaart van de gebieden rond het meest oostelijke gedeelte van de Middellandse Zee tot aan het Midden Oosten staan lege velden en velden met symbolen. Elke beurt wordt Alexander de Grote tussen de velden door verplaatst, en trekt daarbij een grensspoor achter zich aan. Dit verplaatsen is een zeer belangrijk onderdeel van het spel en werkt volgens een apart systeem: Een kaart wordt gekozen en Alexander wordt verzet naar het dichtstbijgelegen vrije vakje met dat symbool. Dan heeft de speler nog twee acties. Je kunt kaarten pakken, maar leuker is het om stadhouder te worden, of - nog beter - een stadhouder te vervangen. Stadhouder kun je worden in een gebied dat helemaal door het grensspoor afgebakend is. Je moet voor de ingesloten symbolen betalen met overeenkomstige kaarten. Ook kun je belasting heffen, maar helaas int dan tegelijkertijd iedere speler vrolijk belasting. Dus gooi je eerst een vredelievende medespeler uit een lucratief gebied om vervolgens schijnheilig de arme bewoners uit te persen voor de nieuwe stadhouder (inderdaad, hier spreekt de frustratie). Wie de meeste pegels heeft weten los te peuteren, wint het spel. Je hebt een paar zetten nodig om het idee van het spel te pakken te krijgen (en helaas zijn de spelregels op een belangrijk punt niet helemaal duidelijk), maar dan heb je een vlot spel met een enorm plaaggehalte.


Jeroen, Ronald, Tanya en Niek spelen Alexandros 

Dit jaar is met Fette Fünfzehn ook een boerenbridgevariant aan het programma toegevoegd. Alhoewel van variant nauwelijks sprake is. Vier kleuren, waardes van 1 tot 13, vooraf aantal slagen voorspellen – dat kennen we inmiddels wel. Nieuw is dat de speler uitkomt die het hoogste geboden heeft, dat je alleen strafpunten krijgt als je te weinig slagen gemaakt hebt, en dat er een 14 en 15 in het spel zitten die zelfs hoger zijn dan de troefkleur.

Piatnik

Een kaartspelletje dat ik interessanter vond om te spelen, was Corsari (schijnt verwant te zijn aan Canasta). De stok bestaat uit zeerovers in tien kleuren (de verschillende bendes), elk met de waarden 1 tot en met 11. Iedere speler krijgt twaalf kaarten in de hand en moet daarmee de bemanning samenstellen. Er mogen zeerovers uit maar twee bendes aanmonsteren, en elke waarde mag maar één keer vertegenwoordigd zijn. Ook is er nog een pier met een rij open kaarten. Elke beurt pak je een kaart van de stapel, de pier of de aflegstapel, en daarna leg je een kaart af. Als je hand goed genoeg is, kun je de ronde beëindigen. Je legt je bemanning open voor je neer. Alle kaarten die dezelfde kleur hebben als de eerste kaart van de pier, mag je afleggen. Nu kijk je naar de totale waarde van je resterende kaarten (de blindgangers). De overige spelers doen hetzelfde, maar mogen eerst nog passende kaarten toevoegen aan de bemanning van de speler die de ronde beëindigde. Als deze speler het laagste totaal van blindgangers heeft, dan moeten de andere spelers allemaal hun blindgangers als strafpunten voor zich neerleggen. Maar heeft een andere speler een lager totaal, dan krijgt de eerste speler al deze kaarten. Als er minimaal 35 kaarten liggen, is het spel afgelopen en wint de speler met de minste kaarten (de waarde is dus onbelangrijk). Een goede timing om het spel te beëindigen, waarbij je de pier goed moet benutten, is cruciaal in dit vlotte spel.

Faces is een ander nieuw spel van Piatnik. Zes foto's van mannen, vrouwen of dieren worden opengelegd. Een speler trekt een kaart en leest deze voor, en alle overige spelers bepalen welke foto hier het beste bij past. Nu moet de eerste speler inschatten welke foto het meest gekozen is. Dit levert punten op voor iedereen die deze foto gekozen heeft. Er is ook nog een tweede deel waarin iedereen foto's heeft. Een speler leest een kaart voor en de anderen geven een zo goed mogelijk passende foto af. Wordt jouw foto gekozen, dan krijg je weer punten. Overigens zou je volgens de spelregels dit spel ook met twee personen moeten kunnen spelen. Helaas wordt niet vermeld hoe dit gaat.



Lees verder in deel V van dit verslag

Agenda > Verslagen > Spiel 2003


Top