| Internationale Spieltage
SPIEL '05 Messe Essen 13.-16. oktober 2005 Deel I - Deel II - Deel III - Deel IV - Deel V - Deel VI |
![]() |
||
|
Bambus Bambus had een nieuw spelletje in een aparte verpakking, een rode sok. Socks in the City is een legspel voor twee spelers. Een student reist door Berlijn met een slecht afgesloten rugzak. Op verschillende metrostations verliest hij sokken. Aan de spelers de nobele taak om deze - hopelijk redelijk ruikende - kledingstukken terug te vinden. Het speelveld wordt opgebouwd uit losse tegels, het overige materiaal bestaat uit 18 sokfiches in 6 kleuren en ong. 80 staafjes. Twee sokfiches van één kleur worden op verschillende velden gelegd (bij voorkeur ver van elkaar). Het is de bedoeling om beide sokken met elkaar te verbinden. Hoe groter de afstand, des te meer winstpunten krijgt degene die de verbinding als eerste weet te maken. Ik heb mijn eerste kennismaking uitgesteld tot het Spellenspektakel, aangezien dit spel in Nederland wordt uitgegeven door White Goblin Games. Dit is achteraf mogelijk een goed idee, want dit spel kreeg zeer slechte cijfers in de Fairplay hitlijst. BeWitched-Spiele Ik heb het nieuwe spel Wordwild niet bekeken, omdat ik niet zoveel heb met woordspelletjes. Het is blijkbaar de bedoeling om tegelijk zoveel mogelijk letterkaarten te verzamelen, waarmee je zo snel mogelijk woorden moet vormen, die op een kaart beginnen en op een andere kaart eindigen. Cwali Breng je een spel vol strandstoelen op de markt, denken andere standhouders blijkbaar dat je teveel stoelen bezit. Tijdens de persdag bleek dat iemand een paar stoelen uit de Cwalistand had "geleend". Op het white board aan de standmuur stond een bericht over deze vermissing, inclusief een "levensechte" tekening van de slachtoffers. Ik ben benieuwd of deze variant van "opsporing verzocht" nog tot resultaat heeft geleid. Aloha is een combinatie van een meerderhedenspel en het "Can't stop" principe. De 2-5 spelers bouwen in de loop van het spel een eiland van zeszijdige tegels. Zodra je een tegel passend hebt aangelegd, leg je een strandstoeltje op zijn kant op het strand. Vervolgens mag je stoppen of een nieuwe tegel trekken. Als je stopt, zet je de deze beurt gespeelde strandstoelen recht en doen ze mee aan de eindtelling. Als de nieuwe tegel past, ga je gewoon verder. Als de nieuwe tegel niet past, mag je de deze beurt geplaatste strandstoelen weer weghalen. Het is de bedoeling om op de grote stranden een meerderheid aan strandstoelen te bemachtigen, waarmee je de meeste winstpunten verdient. Helaas hebben de tekenaar en de snijder van de tegels niet goed opgelet, waardoor veel tegels op het eerste gezicht niet lijken te passen. Als je deze afwijkingen van enkele millimeters negeert, resteert een leuk legspel voor gokkers.
Ahoy is een luchtig en vlot racespelletje voor 2-5 spelers. Het circuit bestaat uit een cirkel van dubbelzijdige speelkaarten met de afbeelding van een haai, orka, dolfijn of schildpad. Op de achterzijde van elke kaart is één van de andere beesten afgebeeld. Het is de bedoeling om na zes rondjes als eerste over de finish te komen. Voor de beweging gebruik je de speelkaarten op de vrije velden tussen jouw speelfiguur en het eerstvolgende achterliggende figuur van een medespeler. Draai één kaart om, bekijk het dier en beweeg jouw speelfiguur naar het eerstvolgende veld met hetzelfde dier. Door jouw speelfiguur dicht achter een medespeler te plaatsen, beperk je zijn keuzemogelijkheden. Als je direct achter iemand gaat staan, kan deze speler tijdelijk niet bewegen. Het is uiteraard zaak om te onthouden welke dieren waar liggen. Deze leuke combinatie van onthouden en medespelers pesten krijgt van ons de bijnaam "Jakkiebak Dolfijnenkak". Dagoy Deze Koreaanse uitgever presenteerde een aantal nieuwe spellen. In Lexio speel je op een "Dalmuti-achtige" wijze setjes speelstukken uit. Als jij als eerste jouw laatste speelstuk hebt gespeeld, krijg je chips van jouw medespelers. Wie na vijf rondes de meeste chips bezit, is de winnaar. Het bordspel Lineage II heb ik gekocht na een enthousiaste demonstratie van de ontwerper. Dit klonk namelijk als een aardig veroveringsspelletje met een aangenaam korte speelduur. Helaas zijn de Engelstalige regels op cruciale onderdelen niet echt duidelijk en soms zelf tegenstrijdig. Ik wacht daarom even met spelen tot er een vertaling van de FAQ op boardgamegeek verschijnt (c.q. de uitgever de Engelstalige sectie van zijn website activeert). Days of Wonder Deze Franse uitgever had geen fonkelnieuw spel in de aanbieding, maar kwam met een aantal uitbreidingen naar de beurs. De uitbreidingen voor Memoir '44 waren donderdagmorgen al uitverkocht. Ook het setje beschilderde ridders voor Shadows over Camelot haalde het einde van de beurs niet. Het lot van de kleine expansie voor het Mysterie van de Adbij is mij niet bekend. Ze verkochten verder een kalender met afbeeldingen van hun spellen en gegevens van min of meer interessante gebeurtenissen in spellenland. Don & Co. Kris Burm hield de afgelopen weken maar liefst drie ballen in de lucht: Project Lou, Project Huis en Project Gipf. Project Lou is een prachtige en gezonde zoon, die op 6 oktober het levenslicht zag, Project Huis is een verhuizing naar een nieuwe woning en Project Gipf is de reeks uitmuntende tweepersoonsspellen, die tijdens Spiel werd afgesloten met het zesde deel PÜNCT.
Iedere speler heeft een set met 18 speelstukken: 6 driehoeken, 6 rechte en 6 kromme. Elk stuk heeft drie stippen, waarvan de gekleurde ("PÜNCT") een belangrijke rol speelt. Het is de bedoeling om met jouw stukken een keten te vormen, die twee tegenover elkaar liggende zijden van het zeszijdige speelveld verbindt. De actieve speler heeft drie mogelijkheden: een eigen stuk op het bord plaatsen, een eigen stuk op het bord verplaatsen of met een eigen stuk op het bord op andere stukken springen. Bij het verplaatsen van stukken speelt de positie van de "PÜNCT" een centrale rol: je moet de "PÜNCT" altijd in een rechte lijn verplaatsen. Na de verplaatsing mag je het stuk nog draaien, waarbij de "PÜNCT" op hetzelfde veld moet blijven. Als je op andere stukken wilt springen, moet de "PÜNCT" op een eigen stuk eindigen. De aldus bedekte stukken zijn vervolgens geblokkeerd. In principe moet het springende stuk volledig worden ondersteund, maar met rechte en kromme stukken kun je een brug maken, waarbij de middelste stip "zweeft". Ook PÜNCT is een leuk en smaakvol vormgegeven tweepersoonsspel. De toegang is wederom laagdrempelig, maar voor een goed speelniveau zul je de nodige potjes moeten spelen. Kris Burm heeft opnieuw een hoogwaardig bordspel afgeleverd. Ik hoop dat we in de toekomst nog meer moois van hem mogen verwachten, desnoods zelfs een spel met een thema en een achtergrondverhaaltje. Doris & Frank
|
|||
Lees verder in deel IV van dit verslag |
|||