Agenda > Verslagen > Spiel 2007

Internationale Spieltage
SPIEL '07
Messe Essen 18.-21. oktober 2007


Deel I - Deel II - Deel III - Deel IV - Deel V - Deel VI
komspiel.gif (6620 bytes)

2F-Spiele verkoopt een kat in de zak

Friedemann Friese had dit jaar twee kleine nieuwtjes, een uitbreiding voor Funkenschlag en het kaartspelletje Filou. De Funkenschlag expansie bevat een set nieuwe energiecentrales, die je op diverse manieren in het spel kunt inzetten. In het kaartspel Filou wordt het gezegde “een kat in de zak kopen” letterlijk in de praktijk gebracht. Iedere speler beschikt over een set speelkaarten met snoezige kittens (pluspunten), lelijke mormels (minpunten), een dom konijn (0 punten), een kleine hond (verjaagt een lelijke kat) en een grote hond (verjaagt een kitten). Elke ronde speelt iedere speler in volgorde één gedekte kaart uit, waarna de eerste kaart wordt omgedraaid. De startspeler doet een bod, waarna de volgende spelers moeten overbieden of passen. Als iemand past, krijgt hij een bescheiden geldbedrag en wordt de volgende kaart omgedraaid. Hierdoor wordt de inhoud van de zak langzamerhand bekend. Nadat de voorlaatste speler heeft gepast, koopt de hoogste bieder de volledige inhoud van de zak. Dan is het uiteraard prettig wanneer deze zak meer waard is dan je hebt geboden. Als alle kaarten zijn gespeeld, is het spel voorbij. Als je jouw geldvoorraad verstandig hebt beheerd (niet vergeten, want het geld is af en toe schaars!) en op het juiste moment hebt toegeslagen, maak je een goede kans op de winst. Ik vind Filou een leuk bluf- en biedspelletje. Met een speelduur van 20-30 minuten is dit een prima tussendoortje. Blijkbaar is het kopen van een kat in de zak in Duitsland een populaire activiteit, dit spel was in de loop van het weekend volledig uitverkocht. De hoeveelheid beschikbare spellen was sowieso kleiner dan bedoeld. Door een productiefout ontbraken twee groene geldfiches, waardoor het materiaal van enkele honderden spellen fungeerde als aanvulling voor de rest.

Abacus en de naamloze ijsbeer

Abacus had een gratis mini-uitbreiding voor het Spiel des Jahres Zooloretto met een snoezige kleine ijsbeer. Om gedonder over rechten te voorkomen, heeft dit beertje uiteraard geen naam. De bezoekers hadden daaraan vanzelfsprekend geen boodschap en waren blij met hun ‘Knut’. De 4.000 exemplaren waren meer dan welkom. Dit ijsbeertje is overigens ook opgenomen in de grote uitbreiding van Rio Grande Games. Over uitbreidingen gesproken, volgend jaar komt Abacus zelf met een grote uitbreiding voor dit bordspel. Zooloretto werd uiteraard veel gespeeld, met name in de speciale Spiel des Jahres stand in hal 9.


de volle Zoolorettostand

Abacus had ook een nieuw bordspel in een opvallende groene doos. In Darjeeling van Günter Burkhardt verzamel en verhandel je theesoorten in het verre Oosten. Het speelveld wordt opgebouwd uit losse tegels (met 1-3 kisten in vier verschillende theesoorten) en enkele steden. Iedere speler plaatst zijn theeplukker op een tegel aan de rand van het veld. Er is verder een bordje met een haven vol schepen en een scorespoor. Aan het begin van je beurt krijg je winstpunten voor jouw theekisten (blokjes) op de schepen. Naast elk schip vind je de factor waarmee je jouw kisten mag vermenigvuldigen. Daarna mag je jouw theeplukker verplaatsen. Als je ver beweegt of andere plukkers en steden overspringt, kost dit je winstpunten. De beweging eindigt altijd op een tegel, die je wegneemt en achter jouw zichtscherm bewaart. Vervolgens trek je een vervangende tegel, die je op de lege plek legt. Aan het einde van je beurt mag je sets tegels met volledige kisten in dezelfde kleur inleveren en vervolgens als blokjes in jouw kleur op het waardevolste schip plaatsen. Hiermee worden alle andere schepen minder waard en verliest het slechtste schip zelfs de volledige lading. Het laden van thee kan veel bonuspunten opleveren als deze theesoort een tijdje niet is geladen en als je minstens vier blokjes laadt. Het spel eindigt wanneer iemand 100 of meer punten behaalt.

Adlung Spiele

Ik heb dit jaar alleen het kaartspel Palastgeflüster meegenomen, de woord- en kinderspellen leken mij minder interessant. In Palastgeflüster wordt een stapel kaarten gevuld met allerlei middeleeuwse types en krijgt iedere speler een hand met 6 personenkaarten. Deze kaarten speel je één voor één uit, waarbij het de bedoeling is om een groep met verschillende personen te vormen. De meeste personenkaarten hebben speciale eigenschappen, waarmee je jouw hand of uitgespeelde kaarten kunt manipuleren. Deze eigenschappen moet je goed gebruiken, want anders wordt de diversiteit in jouw groep een probleem. Met een diverse groep verdien je namelijk punten.

Alea was goed verstopt

In het verleden waren we gewend dat je in de kleine Aleastand een prototype van een nieuw spel kon testen. Je had daarbij wel enige mazzel nodig om een plek aan een van de drie tafels te bemachtigen, maar als dit lukte kreeg je een goede indruk van de nabije toekomst. Dit jaar was het anders. Alea had geen prototype, maar een geproduceerd nieuw spel, Im Jahr des Drachen. Dit was blijkbaar reden genoeg om geen afzonderlijke Aleastand te huren. Je kon het nieuwe spel spelen op een van de tafeltjes in de Ravensburgerstand. Is dit een verstandige zet van Alea? Als men dit label volkomen ondergeschikt wil maken aan de bekende blauwe driehoek, vermoedelijk wel.


waar is Alea?

Im Jahr des Drachen speelt zich weliswaar af in China, maar had zonder moeite een ander thema kunnen krijgen. Het speelbord bevat een rij met 12 gebeurtenisfiches, die de spelers in de 12 speelrondes tegenkomen. De eerste twee doen niets, de andere fiches hebben positieve of negatieve gevolgen. Tijdens het spel proberen de spelers zich zo goed mogelijk hierop voor te bereiden, zonder het hoofddoel te vergeten, het behalen van zoveel mogelijk winstpunten. Op het bord worden elke ronde groepen actiekaarten neergelegd, per speler één groep. Conform de stand op het speelvolgordespoor kiest iedere speler een groep en voert daar één van de acties uit. Als je een door een medespeler gekozen groep kiest, kost dit je geld. Sommige acties leveren je grondstoffen op, anderen beschermen je tegen later ongerief, leveren winstpunten op of beïnvloeden de speelvolgorde. De opbrengst wordt vaak versterkt door de in jouw paleizen woonachtige personen. Je begint het spel met twee bewoners, je krijgt er elke ronde eentje bij. Die moet je overigens wel kunnen huisvesten, waardoor je gedwongen wordt om jouw paleizen uit te breiden. Tegen het einde van de ronde wordt de gebeurtenis afgewikkeld. Dan moeten de spelers bijv. belasting betalen, overlijden enkele bewoners aan een ziekte (tenzij je ze hebt beschermd met genezers), of krijg je extra winstpunten als je de meeste vuurpijlfiches bezit. Als je niet kunt betalen, kost dit je bewoners. Na de gebeurtenis krijg je winstpunten voor je paleizen, hofdames en privileges. Aan het einde van de rit volgt een eindtelling, waarbij de monniken een leuke bonus kunnen opleveren. Dit nieuwe spel van Stefan Feld is mij veel beter bevallen dan de voorganger Notre Dame. Het gestoei met de speelvolgorde en het anticiperen op ellende en voordeeltjes op de middellange termijn geven dit spel flair. Im Jahr des Drachen is een lekkernij voor veelspelers.

Amigo – lekker mekkeren

Amigo had zoals gebruikelijk een indrukwekkende hoeveelheid nieuwe spellen, waarvan ik er hier enkele zal behandelen.

In het bordspel Gangster zijn de spelers gangsterbazen in Chicago, die elkaar bestrijden om de macht in de verschillende stadwijken. Iedere speler heeft drie bewegingskaarten (1, 2 en 3) en een voorraadbordje, een auto en 9 gangsters in zijn eigen kleur. Tijdens het spel verplaatsen de spelers met de bewegingskaarten hun auto’s door de wijken van Chicago. Je krijgt jouw kaarten pas terug wanneer je ze allemaal hebt gebruikt. Om te kunnen reageren op de snode plannen van jouw medespelers, moet je de inzet van deze kaarten goed plannen. In de wijken laten de spelers gangsters achter of pikken ze gangsters op. In de wijken liggen scoretabellen, waarop de gangsters worden geplaatst. Op deze tabellen is aangegeven hoeveel punten er zijn te verdienen. Driemaal in het spel wordt er afgerekend. Dan krijgen de spelers deze winstpunten, afhankelijk van de actuele machtsverhoudingen in de wijken. De eerste plek is overigens niet in alle wijken goed voor de meeste punten. Je kunt medespelers dwarszitten door hun gangsters in jouw kofferbak te laden en ze met 'betonnen schoenen' in de haven te kieperen. In deze haven kun je verder speciale onderdelen voor jouw auto bemachtigen, waardoor je bijv. verder kunt rijden, een extra gangster in jouw kofferbak kunt proppen enzovoort. In de kern is dit alweer een nieuw meerderhedenspel, maar Gangster is toch goed op mijn speeltafel geland. Het rondscheuren door de wijken houdt het bewegelijk en dynamisch, de 'betonnen schoentjes' introduceren een sfeervolle vorm van interactie.

Ziegen Kriegen is een vlot kaartspelletje voor liefhebbers van luchtige kost. Iedere speler begint met 8 biedkaarten uit een stapel kaarten met de waarde die oploopt van 1 t/m 50. Op deze kaarten zijn verder 1-5 geitenkoppen afgebeeld. Het is de bedoeling om de meeste geitenkoppen te verzamelen, zolang je maar onder de limiet blijft. De startspeler speelt een kaart, de andere spelers doen hetzelfde, waarna de hoogste kaart de slag wint en de kaarten op zijn scorestapel legt. Tijdens de eerste vier slagen trekt de speler van de laagste kaart telkens één bergtegels van een gedekte stapel. Hiermee wordt een berg van vier tegels gevormd. Elke bergtegel bevat twee cijfers aan de uiteinden (1-8). Door het aanleggen van de tegel bepaalt de speler welk cijfer bijdraagt aan de geitenlimiet. Na de eerste vier rondes is deze limiet vastgesteld, zodat je weet hoeveel geitenkoppen je maximaal mag verzamelen. Krijg je er teveel, dan heb je sowieso verloren. Ziegen Kriegen is weer zo’n lekkere snack uit Amigo’s kaartspellenkeuken. Uiteraard speelt geluk een belangrijke rol, maar ook een slechte hand kan speelplezier opleveren, door bijv. zoveel mogelijk medespelers over de limiet te duwen. Als je een keer echt pech hebt, dan mekker je gewoon even van je af. Dit spel komt overigens beter tot zijn recht met meer spelers.

Patrizier is een razendsnel bouw- en meerderhedenspelletje van Michael Schacht. De spelers kruipen in de huid van Italiaanse bouwmeesters en bouwen gezamenlijk aan de torens van patriciërs in meerdere steden. Je levert strijd om de torens en aantrekkelijke kaarten, je moet een beetje vooruitdenken (waarbij je soms wat omwegen moet nemen) en mag daarbij niet vergeten om de bonus voor setjes kaarten binnen te tikken. En dat alles in een slordige 20 minuten. Ik heb het spel alleen nog maar met drie spelers gespeeld en dat is mij zeer goed bevallen. Van anderen hoor ik minder positieve verhalen over potjes met een volle bezetting, omdat er dan weinig controle overblijft.

Bambus

Down Under is een bewerking van het eerste Bambus spel Schlangennest. De spelers moeten door het aanleggen van tegels een zo mogelijk lange route door Australië aanleggen. Deze tegels tonen wegen in de spelerkleuren, neutrale wegen en allerlei diersoorten. Een lange route zorgt voor veel winstpunten. Daarnaast leveren de dieren in jouw route plus- of minpunten op. Met de achterzijde van de tegels kun je een ander legspel spelen: in Stury's Stony Desert moeten de spelers routes met elkaar verbinden. De professioneel geproduceerde versie heeft Spiel 2007 niet gehaald. Voor de beurs was wel een speciale oplage van 100 exemplaren geproduceerd. Deze bestond uit nogal dunne tegeltjes met een plastic doosje en een ziplockzakje.

So spielt die Welt is een spellenboek, waarin de auteur de spellenscène in landen als Israel, Japan, Thailand, Brazilië en Polen schetst. Het boek bevat verder regels van spellen uit de desbetreffende landen, alsmede enkele extraatjes (waaronder twee spellen van Michael Schacht). Je moet zelf voor het spelmateriaal zorgen.

Cwali – passen is leuk

Cwali had dit jaar alweer een mooie plek in hal 12. Corné stond pal naast de doorgang naar hal 11, een van de hoofdaders van deze beurs. De aftrap was dit jaar zwaarder dan normaal. Corné had de productie uitbesteed aan een bekende Duitse producent, waardoor hij de spellen pas op de beursvloer ontving. Een volle pallet op de plek waar je nog vloertegels moet leggen, daar zou ook ik even van moeten zuchten. Verder werd Corné tijdens de opbouwdagen geplaagd door griepverschijnselen. Geen pretje wanneer de hallen nog koud en tochtig zijn. Vrijdagmiddag zag hij er al stukken beter uit; een doorlopend volle stand met enthousiaste spelers is blijkbaar een goed medicijn.

Voorafgaand aan de beurs wilde Cwali geen inhoudelijke informatie over zijn nieuwe spel Gipsy King verstrekken. Ik vond dit eerst vreemd, maar wist uit ervaring dat het geen zin had om deze sympathieke en eigenwijze uitgever op andere gedachten te brengen. Na de eerste kennismaking met het spel heb ik alle begrip voor zijn opmerkelijke publicitaire aanpak. Gipsy King is namelijk vooral leuk en interessant door het feit dat je mag passen. Hoe verwerk je de lol van passen op een aantrekkelijke wijze in een perstekst? Zou ook ik moeite mee hebben! Dit spel moet je inderdaad zelf hebben gespeeld. Het speelveld wordt opgebouwd uit vijftien losse tegels, met één genummerd waterveld (1-15) en enkele landvelden. Iedere speler beschikt over een set houten speelstukken, dit zijn ‘woonwagenachtige’ langwerpige blokken. Beginnend met waterveld 1 worden deze stukken beurtelings op de omringende landvelden geplaatst. Na waterveld 15 worden winstpunten toegekend, waarna een tweede potje in omgekeerde richting wordt gespeeld. Je krijgt bergen punten voor lange ketens met eigen ‘woonwagens’ en bonuspunten voor vissymbolen in watervelden, als je rond zo’n plas de meeste ‘woonwagens’ bezit. In plaats van een ‘woonwagen’ neerzetten, kun je ook passen. Hiermee beïnvloed je de speelvolgorde bij het volgende waterveld. Met een goed gevoel voor timing kun je daarmee eigen ketens versterken of snode plannen van de concurrentie verstoren. Gipsy King is een listig en vooral ook leuk abstract spel. De gedachte achter het opgeplakte thema ontgaat mij, maar dit is voor het speelplezier uiteraard niet relevant. Gipsy King werd aangeboden voor 24 euro. Dit was op zich al een nette prijs voor een spel met tientallen grote houten speelstukken. Als bonus kreeg je ook nog het gratis tweepersoonsspel Territories mee. Al met al een prima deal!

Het is doodzonde dat Cwali dit jaar niet op het Spellenspektakel staat. Gipsy King is namelijk een prima spel voor een beurs waar veelspelers en een groter publiek samenkomen. Misschien kan Cwali een van de aanwezige verenigingen vragen om het spel in Zwolle te demonstreren en bij een van de winkeliers een hoge stapel spellen in consignatie neerleggen?

Czech Board Games

Naast de nieuwe spellen had deze uitgever ook nog enkele exemplaren van Through the Ages bij zich, de kersverse winnaar van de International Gamers Awards. Als je belangstelling had, kon je vrijdag een lot afhalen en hoorde je zaterdag of je er een mocht kopen. Goed nieuws voor hen die deze boot hebben gemist: in het eerste kwartaal van 2008 wordt de tweede editie van FRED Distribution verwacht.

Ze hadden dit jaar twee nieuwe spellen. Aan Laboriginals heb ik tijdens de beurs geen aandacht besteed. Een loopspelletje met klei komt op het eerste gezicht niet in de buurt van mijn persoonlijke voorkeur. Het tweede spel Jantaris heb ik wel beter bekeken. Het spel wordt gespeeld in een middeleeuwse stad met 8 wijken en een stadscentrum. Daar (ver)plaatsen de spelers in de loop van het spel hun speelfiguren, de handelaren. In de stad bevinden zich ook twee handelsmeesters, die zich gedragen alsof ze een koning uit El Grande zijn (zij reguleren de beweging in en naast hun gebieden). Het is de bedoeling om de meeste punten te verzamelen, hetgeen je op meerdere manieren kunt doen. De actieve speler moet een beurt met 4 fasen doorlopen, waarin overigens ook de medespelers aan bod komen. In jouw eerste fase mag je uit drie acties kiezen: goederenblokjes uit de voorraad nemen, speelfiguren plaatsen of verwijderen of een veiling van een bazaarkaart starten. Bij zo’n veiling bemachtigt de winnaar een bazaarkaart, die winstpunten en/of andere voordeeltjes oplevert. In de tweede fase verplaats je een handelsmeester naar een andere wijk, de nieuwe actieve wijk. Daarna kiest iedere speler in het geheim één van zijn vier actiekaarten. Een ‘deal’ levert goederen op. Als vaker een ‘deal’ wordt gespeeld, hangt de opbrengst af van jouw speelfiguren in de juiste wijk. Ook de ‘zwarte markt’ levert goederen op, die je zelfs van een medespeler mag stelen. Als teveel spelers de ‘zwarte markt’ spelen, raken ze echter hun eigen goederen kwijt. Met de actiekaart ‘versterking’ kun je jouw positie in de actieve wijk versterken, door speelfiguren te verplaatsen of weg te jagen. Met de actiekaart ‘rekruteren’ breng je nieuwe speelfiguren naar de stad. Als het stadscentrum in de derde fase 5 of meer speelfiguren bevat, vindt daar een grote markt plaats. Tegen inlevering van de op de marktkaart afgebeelde goederen en de gedwongen verhuizing van een speelfiguur ontvang je dan winstpunten. In de vierde fase kun je nog meer winstpunten verdienen, als jij de meeste speelfiguren (min. 2) bezit in de drie wijken van een van de openliggende ‘controlekaarten’. Grondstoffen verzamelen, veilingen, blind bieden met actiekaarten en winstpunten voor meerderheden in gebieden...... een opmerkelijke cocktail van populaire spelelementen.



Lees verder in deel III van dit verslag

Agenda > Verslagen > Spiel 2007


Top