Agenda > Verslagen > Spiel 2007

Internationale Spieltage
SPIEL '07
Messe Essen 18.-21. oktober 2007


Deel I - Deel II - Deel III - Deel IV - Deel V - Deel VI
komspiel.gif (6620 bytes)

Wattsalpoag Games

Lopend over Spiel zag ik bij Wattsalpoag Games (wat een naam...) een super retro-spel op de tafels liggen. De speelstukken waren halve plastic bolletjes in de kleuren bruin, oranje, wit en zwart. En daarnaast gele dobbelstenen met stippen in diezelfde kleuren. Superouderwets om te zien, maar in mijn ogen daarom extra leuk om eens te gaan proberen. We hebben het hier over het spel Nomads of Arabia. De spelers zijn nomaden die een Pelgrim volgen op weg naar Mekka. Onderweg doen ze zaken met handelaren en kopen en verkopen ezels, paarden, kamelen en geiten. Op deze manier verdienen ze geld en wie aan het einde van het spel het meeste geld heeft, wint. De nomaden van de spelers bewegen zich door de woestijn, die uit vijf stroken bestaat. Op de stroken staan verschillende gebieden, waar de spelers dieren kunnen inkopen als ze de juiste handelaren (dobbelstenen) hebben. Ze dobbelen en het gegooide aantal is het aantal dieren dat ze inkopen, als die nog aanwezig zijn in het desbetreffende gebied. Mocht een vak leeg zijn, of een bepaald diersoort is niet meer aanwezig, wordt het aangevuld. Hoe meer dieren er in het spel te koop zijn, hoe minder ze waard zijn bij de verkoop. Verder staan er op de woestijnstroken steden. Hier kunnen de spelers aan nieuwe handelaren komen en dieren verkopen. Iedere handelaar staat voor één diersoort. Je mag er twee of drie hebben. Hoe meer, hoe groter de kans op een betere inkoop van dieren, maar het is wel duurder om te lopen. De bergen zijn blokkades en tot slot zijn de woestijnvelden er om de woestijn letterlijk te laten bewegen. De onderste strook wordt weggehaald. De andere vier schuiven door naar beneden en bovenin komt een nieuwe strook te liggen. Op een stad op zo'n nieuwe strook komt een fiche. Eerst vijf gele, die leuke acties bevatten, en daarna worden de blauwe fiches ingezet. Eén van die blauwe fiches is Mekka. Zodra die wordt opengedraaid, eindigt het spel meteen. 

Ik vond het speelprincipe erg grappig. Het verschuiven van de woestijn, waardoor je letterlijk richting Mekka loopt, is leuk. Het materiaal ziet er verzorgd uit, maar ik geef toe, je moet van retro houden. Het nadeel van het spel is dat het wat te lang duurde met vijf spelers. Je kunt het spelen met 3 t/m 6 in 45-60 minuten, maar wij deden er toch wel langer over. Toch vond ik het een origineel spel en heb het daarom wel aangeschaft, of zou het toch door de retrosteentjes komen... (Tekst: Det)

What’s your game?

Ghost for $ale is een veilingspelletje, waarbij het draait om kastelen die vol met spoken zitten. De spelers geven per kasteel middels fiches aan of het er spookt of niet. Maar niet iedereen spreekt de waarheid. Aan het begin van de ronde kiest iedere speler of hij de waarheid zal spreken of juist niet. Hij houdt de kaart met wat hij doet. De andere legt hij op een aflegstapeltje. Daarna gaan de spelers bieden voor informatie. Of ze mogen bij een andere speler kijken of hij wel of niet de waarheid spreekt, of ze mogen het aflegstapeltje bekijken met de waarheid- en leugenkaarten. Daarna gaan ze bieden op de kastelen. Uiteraard moet daarbij goed worden ingeschat hoeveel spoken er zijn. Zijn er te veel, levert dat kasteel niets op, maar bij te weinig spoken ook niet. En je zult toch moeten inschatten wie wel of niet eerlijk aangeeft hoeveel spoken hij daar heeft gezien. Als de biedkaarten zijn uitgespeeld, wordt gekeken wie de waarheid sprak en wie niet. Daardoor wordt bekend hoeveel spoken er nu werkelijk in zo'n kasteel zijn en zijn dus ook de punten bekend. Degene die het hoogst heeft geboden, krijgt het kasteel. Winnaar is de speler die na twee ronden de meeste punten heeft behaald. Het is best een grappig spel. Je kunt aardig wat informatie achterhalen, waardoor je niet helemaal blind zit te bieden, maar je hebt een vaste biedkaartenset, waarmee je het hele spel moet doen. Dus als je veel inzet op informatie inwinnen, dan houd je weinig over om de kastelen binnen te tikken. Een leuke keuzemogelijkheid. Wat wel heel slecht was, was de uitleg tijdens Spiel. Die was er namelijk niet. De spelleidster ging erbij zitten, zei dat we spokenfiches onder de kastelen moesten leggen, terwijl we helemaal nog geen idee hadden hoe het spel zou gaan. Daarna moesten we maar bieden, maar de gevolgen werden ook niet verteld. Daarnaast zat ze ook nog eens ongeïnteresseerd met haar gsm te spelen. Maar goed, het is een leuk en ietwat grillig biedspelletje. Wel heel wat anders dan Ur, dat deze uitgever vorig jaar uitbracht. (Tekst: Det)

Winsome Games

Het Age of Steam conflict tussen John Bohrer en Martin Wallace kwam dit jaar nadrukkelijk tot uiting in de standindeling. Winsome Games was verhuisd naar een hoekje in de stand van Spielbar, dat na donderdagmorgen eigenlijk geen functie meer had omdat alle spellen al weg waren. Warfrog had nog steeds een stand in hal 5, die werd gedeeld met enkele andere uitgevers. Ik had dit jaar geen set van Winsome Games besteld, omdat ik vooraf niet zeker wist of ik ze donderdagmorgen kon afhalen. John wilde mij toch laten kennismaken met het nieuwe spel Wabash Cannonball en gaf me tijdens de persconferentie een exemplaar. Een sympathiek gebaar!

Wabash Cannonball speelt zich af in het noordoosten van de Verenigde Staten, waar meerdere spoorwegmaatschappijen actief zijn. Aan het begin worden startaandelen van deze maatschappijen geveild, waardoor de bedrijfskas wordt gevuld. De actieve speler voert een van de beschikbare acties uit: spoorlijnen aanleggen (kost geld, maar verhoogt het inkomen van een maatschappij), gebied ontwikkelen (idem) of een aandelenveiling starten. Tijdens het spel ontvangen de spelers regelmatig dividend. Dan wordt het inkomen van de maatschappijen uitgekeerd aan de aandeelhouders. Het is uiteraard de bedoeling om het meeste geld te verdienen. Dit lijkt op het eerste gezicht een elegante turboversie van een 18xx-spel. Als ik het goed heb begrepen heeft een Duitse uitgever een licentie op Wabash genomen en zal dit spel volgend jaar in een ongetwijfeld mooiere uitvoering verschijnen.

Ystari

Deze Franse uitgever had een kleine uitbreiding voor Mykerinos, waardoor dit leuke meerderhedenspelletje wordt voorzien van een nieuw karakter, een stukje Nijl en enkele bootjes. Daarnaast verkocht men een gelimiteerde luxe editie van Caylus met art work van Mike Doyle. Laatstgenoemde heeft zich weer eens lekker uitgeleefd, waardoor het materiaal er weliswaar prachtig uitziet, maar ik twijfels heb over de speelbaarheid. Volgens mij krijg je alleen maar hoofdpijn van zo’n druk speelbord. Het zij zo, ik heb dit doosje niet aan mijn collectie toegevoegd. Verder presenteerde men het nieuwe bordspel Amyitis. Ik verwijs je naar mijn indruk van de Nederlandstalige versie van QWG Games. Ten slotte keren we nog even terug naar Caylus. De stand werd opgeleukt door een schitterende driedimensionale versie van dit spel.

Z-Man Games

Pick & Pack is een snel tweepersoonsspelletje, waarbij je kistjes met appels moet verzamelen. De kisten liggen verdeeld over een bord van zes bij zes vakken. Ze zijn gevuld met 1 t/m 6 appels. De ene speler kan de grijparm (zijnde een zwarte pion) alleen horizontaal bewegen en de andere speler alleen verticaal. Het kistje appels, waar ze de arm om de beurt laten stoppen, mogen ze in één van hun vier opslagruimtes leggen. De stapels met kisten mogen willekeurig hoog worden, en kunnen worden afgesloten met deksels. Rondom het veld met appelkisten hebben de spelers ieder twaalf actiekaartjes liggen. Ze kunnen de grijparm ook naar lege vakjes bewegen. Daardoor mag je een bijbehorende actie uitvoeren die in dezelfde rij of kolom ligt. Je kunt bijvoorbeeld een deksel op een eigen stapel kisten leggen. Hierdoor verdubbelt de waarde van deze stapel en de andere speler kan niets meer aan deze stapel veranderen. Ook kan je deksels bij je tegenstander plaatsen. Daardoor wordt de waarde bij hem juist gehalveerd. Andere mogelijkheden zijn het jatten van kistjes bij de andere speler, kistjes omruilen of een dubbele beurt doen. Tot slot kan je met een gereedschaptegeltje actietegels van je tegenstander uitschakelen voor hij ze kan gebruiken. Het spel stopt zodra één speler vier gesloten kisten heeft, of als een speler geen geldige beweging meer kan maken met de grijparm. Nu worden de verzamelde appels geteld. De winnaar is de speler met de meeste punten. Het is een grappig spelletje dat je snel kunt spelen. Simpele regels, maar wel keuzemogelijkheden genoeg wat slim is en niet te vergeten... je kunt de andere speler lekker dwarszitten. Alleen jammer dat het spelletje 15 euro kost, dat had van mij wat minder gemogen. (Tekst: Det)

Het tweepersoonsspel 1960:The Making of the President heb ik vooraf besteld en op de beurs afgehaald, maar verder nog niet nauwkeurig bekeken. Dit spel draait om de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 1960, waarbij Nixon en Kennedy het hoogste ambt begeerden. Het spelsysteem maakt gebruik van speelkaarten voor acties en gebeurtenissen. Deze kaarten introduceren de belangrijke gebeurtenissen uit die tijd in het spelverloop en dwingen de spelers om regelmatig de koers bij te stellen. De uitgever had weinig exemplaren meegenomen, die snel waren uitverkocht.

Zoch met funny kapsels

Een spel met leuke poppetjes en funny kapsels? Ik geef Det de pen voor Altamira. Het spel speelt zich af in de steentijd en het draait om het verzamelen van wapens om daarmee op dieren te kunnen jagen. Iedere speler krijgt twee jagers en een set kaartjes waarop de vijf gebieden van het bord staan. Dit zijn een dorp en vier gebieden met verschillende dieren. Daar staan ook de te verzamelen wapens afgebeeld. Uiteraard staan in hetzelfde vak niet de wapens die je voor de jacht op dat specifieke dier nodig hebt. Die wapens zul je eerst ergens anders moeten verzamelen. Aan het begin van een ronde zet iedere speler in het geheim twee kaartjes in. Als deze worden opengedraaid, blijkt waar men zijn jagers naartoe heeft toegestuurd. De jagers worden daar neergezet en kunnen twee van de bijbehorende wapens pakken. In het dorp mogen de spelers drie willekeurige wapens pakken, maar daar kunnen ze niet jagen. Na het pakken van de wapens mogen de spelers om de beurt jagen op de dieren, die in een kaartenrij klaarliggen. Ze moeten daarvoor wel in een vak met hetzelfde dier staan en ze moeten de juiste wapens bezitten. Om op een beer te jagen, moeten ze bijv. in het berengebied staan en beschikken over één of meer speren en bijlen. De voorste kaart is het simpelst: lever de twee genoemde wapens in. Bij de volgende kaart moet je van beide wapens al twee kaarten inleveren, en dat loopt op naar vier wapens per soort. Sta je als enige jager in een vak van een dier, dan mag je op dat dier jagen als je de juiste hoeveelheid wapens hebt. Staan er meer jagers, dan wordt er eerst onderling gekeken wie er mag jagen. Dit gaat volgens een bepaald biedsysteem met wapenkaartjes. De hoogste bieder mag jagen. De verliezer krijgt zijn wapens terug. Degene die gaat jagen is zijn bod kwijt, maar krijgt het dier. De kaartenrij schuift door naar voren en er wordt een nieuw dier toegevoegd. De gewonnen dieren leveren 1-3 punten op. Zodra iemand een bepaald aantal punten heeft gehaald, eindigt het spel. Natuurlijk wint degene met de meeste punten. We hebben het spel niet uitgespeeld in Essen, maar de eerste indruk was goed. Sowieso ziet het er lollig uit, maar het spelsysteem levert ook een leuk spel op, hoewel ik het niet echt een heel erg nieuw idee vind. (Tekst: Det)


inderdaad, funny kapsels

Alles Tomate! is een luchtig geheugenspelletje van Knizia. Aan het begin prent iedereen een rij gekleurde kaarten met voorwerpen in zijn geheugen. Dan worden deze kaarten omgedraaid. Vervolgens wordt van een stapel een nieuwe kaart getrokken. De kleur van deze kaart bepaalt welk gedekt voorwerp er wordt gezocht. Als je het juiste voorwerp noemt, mag je deze voorwerpkaart houden en vervangt de getrokken kaart het voorwerp in de gedekte rij. Door deze doorlopende verversingen wordt het geheugen extra getest. Aan het einde wint degene met de meeste voorwerpen.

Europe Masters

Zaterdag deden 32 teams uit 11 Europese landen mee aan het EK bordspellen, de Europe Masters. Ze speelden de bordspellen Leonardo da Vinci, Origo, Die Säulen der Erde en Yspahan. Het volledige erepodium was in Duitse handen, de winnaar was het team Epsilon kleiner Null. Het beste Nederlandse team NLTD behaalde een 6e plaats.


een zaal vol toernooitijgers

De Fairplay Scouts

Volgens de Fairplay scouts waren dit jaar met name de volgende spellen populair:

  1. TRIBUN van Karl-Heinz Schmiel (Heidelberger)
  2. AGRICOLA van Uwe Rosenberg (Lookout)
  3. HAMBURGUM van Walther „Mac“ Gerdts (Eggert)
  4. CUBA van Rieneck & Stadler (Eggert)
  5. VOR DEM WIND van Torsten Landsvogt (Phalanx Games)
  6. IM JAHR DES DRACHEN van Stefan Feld (Alea)
  7. FILOU van Friedemann Friese (2F)
  8. KINGSBURG van Chiarvesio & Iennaco (Truant)
  9. AMYITIS van Cyril Demaegd (Ystari)
  10. DARJEELING van Günter Burkhardt (Abacus)

Deze lijst is een aardige weergave van de trend van de beurs: de comeback van de complexere spellen. Er zijn deze beurs relatief veel stevige spellen uitgebracht, die blijkbaar bij de vullers van deze lijst in de smaak zijn gevallen.

Ander Spielplezier

Dit is uiteraard niet het enige verslag van Spiel. Op de volgende websites vind je nog meer leesplezier:
- Spelmagazijn
- De Bordspeler
- De Tafel Plakt 
- Mike Siggins
- Boardgamenews
- Spielbox

Ten slotte

Deze editie van Spiel heeft relatief veel hoogwaardige spellen aan mijn spellenkast toegevoegd. De gemiddelde kwaliteit was dit jaar indrukwekkend. Mijn persoonlijke favorieten zijn Tribun, Agricola en League of Six. Ik ben een tikje teleurgesteld over de nieuwe spellen van Hans im Glück, al geef ik Ming Dynastie nog wel een tweede kans. Ik zal me de komende maanden in ieder geval met plezier op de nieuwe aanwinsten storten.



Teksten: Erwin, Det & Niek
Foto’s: Bob, Niek & Erwin





Agenda > Verslagen > Spiel 2007


Top