Agenda > Verslagen > Spiel 10 > Verslag

Internationale Spieltage
SPIEL 2010
Messe Essen 21.-24. oktober 20
10

Deel I - Deel II - Deel III - Deel IV - Deel V - Deel VI
komspiel.gif (6620 bytes)

2F-Spiele
Deze stand moest het dit jaar grotendeels doen zonder de groenharige auteur en uitgever Friedemann Friese. Hij was alleen op vrijdag aanwezig. Uit navraag bleek dat de wereld onlangs een Friedemensje rijker is geworden. De logische vervolgvraag werd negatief beantwoord, de baby heeft geen groene haren. Junior is geboren in het weekeinde waarin hij de Nederlandse en de Spaanse spellenprijzen heeft gewonnen. Als dit geen goed gesternte is, weet ik het niet meer.

In Friedemann’s nieuwe bordspel Fürstenfeld bouwt iedereen op een klein speelveld aan zijn eigen florerende economie, om op het juiste moment over te schakelen naar winstpunten in de vorm van paleistegels. Omdat iedereen op zijn eigen bordje bezig is, lijkt interactie op het eerste gezicht geen rol te spelen. Als je beter kijkt, krijg je door dat het mechanisme voor de daling van marktprijzen nare streken mogelijk maakt. Hierdoor is de speelvolgorde belangrijk. Omdat de grondstoffenmarkt groeit of krimpt met het speleraantal, is een volle bezetting een vertragende factor zonder toegevoegde waarde. Een spel als Fürstenfeld speel ik daarom liever met drie of vier spelers. Dan is het een goede mix van deck planning, timing en donderjagen met de speelvolgorde. Dit spel moet je volgens mij wel z.s.m. gaan spelen met de regels voor gevorderden, om een beetje controle over de samenstelling van jouw deck te krijgen en de kans op een ongelukkige starthand te reduceren. Ik heb in dit prille stadium nog onvoldoende zicht op dominante combo’s, maar ben vooralsnog goed te spreken over dit leuke ‘deckafpelspel’.

Een andere nieuwe titel is het tweepersoonsspelletje Famiglia. Iedere speler heeft een setje maffiakaarten met waardes van 0-4 en met speciale vaardigheden. Er liggen ook open kaartjes op tafel. Het is de bedoeling om jouw familie gaandeweg te versterken. Dit doe je door betere kaarten te pakken: speel bijv. twee nulkaarten, leg er één af en pak een openliggende '1' in deze kleur. Zo wordt jouw verzameling gaandeweg steeds waardevoller. Deze simpele basis wordt interessanter door de speciale acties. Met een gele krachtpatser, kun je de waarde van een gewenste kaart tijdelijk verlagen. Met de handige groene donder kun je van kleur en waarde veranderen. Met de blauwe boekhouder kun je ongewenste kaarten afleggen en afgelegde kaarten hergebruiken. De rode familie kent geen trucjes, maar levert wel veel punten op. Een leuk tussendoortje voor twee spelers.

Uiteraard werd ook Funkenschlag weer uitgebreid. Op een dubbelzijdig bord kun je aan de slag in Rusland of Japan. Voor een donatie aan een goed doel mocht je verder de gratis mini-uitbreiding Lagerhalle meenemen.

Abacus
Het winnen van het Spiel des Jahres is niet zomaar iets, daarvan moet je als uitgever en auteur jarenlang willen genieten. De stroom ‘Zoolorettodingetjes’ is daarom nog steeds niet opgedroogd. De aanpak van Schacht en Abacus is en blijft sympathiek, ze geven hun spelers jaarlijks een of meer presentjes. Dit jaar was dit een tegel met een inktvis. Dit was ook maar net op tijd, want vlak na de beurs vertrok ’s werelds beroemdste inktvis Paul naar de eeuwige paella-, oeps jachtvelden. Ik vind Zooloretto een leuk en elegant spel, dat ik verder niet hoef te pimpen. Ik laat de commerciële en de gratis uitbreidingen tegenwoordig zonder moeite liggen.

Michael Schacht demonstreerde het prototype van een nieuw kaartspel, dat volgend jaar bij Abacus zal verschijnen. De medespelers werden uitgenodigd om een titel voor dit spel te bedenken. Een soortgelijke actie leverde een paar jaar geleden de titel van Coloretto op.


Michael Schacht en zijn kaartspel zonder naam

Ik heb me wel gebogen over het meerderhedenspel Jerusalem. Het speelbord toont zes districten in het middeleeuwse Jeruzalem, die meestal uit drie gebieden bestaan. In vijf speelronden proberen de spelers met meerderheden in deze gebieden zoveel mogelijk prestigepunten, geld en blokjes te verdienen. In de eerste fase van elke ronde worden de karakters geveild. Elke speler kan er één bemachtigen. Deze karakters bepalen de speelvolgorde, de aanvoer van nieuwe blokjes en welke speciale actie je mag uitvoeren. Wanneer de karakters zijn verdeeld, kiest iedere speler in volgorde één gratis actiekaartje. Daarna plaatsen de spelers blokjes in de gebieden. Je kunt extra blokjes kopen, maar dit is een dure grap. Iedere speler heeft een baron, waarmee hij één gebied kan blokkeren. Na het plaatsen van blokjes levert de meerderheid in elk gebied de bijbehorende opbrengsten op: een combinatie van geld, blokjes of prestige. In drie districten kun je ook nog een aantrekkelijk privilege verdienen. Aan het einde van de telling moet je prestigepunten omzetten in nieuwe verdiepingen van jouw eigen toren. Dit zijn de punten waarmee je het spel kunt winnen. In de laatste fase van de tweede t/m de vierde ronde vindt een extreme gebeurtenis plaats, waardoor een bepaald district wordt schoongeveegd. Dit spel werd gemengd ontvangen. Ik ben zelf een liefhebber van meerderhedenspellen. Ik houd van de combinatie van plannen/rekenen en het bij deze spelsoort onvermijdelijke diplomatieke/manipulatieve geweld. Daarnaast ga ik bij verse titels met plezier op zoek naar nieuwe dingetjes. Jersusalem is mij op beide terreinen redelijk goed bevallen. Het verzamelen van de essentiële grondstoffen is onderdeel van de strijd om de meerderheden. Je moet het verdienen van punten en grondstoffen balanceren. Daarbij is de strijd om de speelvolgorde erg belangrijk. De gebeurtenissen zijn heftige ‘resetknoppen’. Van de vier soorten doen er maar drie mee. Aan het begin van het spel weet je nog niet welke rampen de stad staan te wachten. Dit wordt pas aan het begin van de desbetreffende ronde duidelijk. Spelers met een grote behoefte aan ‘control’ worden hier niet vrolijk van. Ik heb wel iets met de hierdoor opgeroepen flexibele speelstijl.

Adlung
De kaartspellenspecialist Adlung bestaat 20 jaar. Dit wordt op gepaste wijze gevierd met het kaartspelletje Adlungland. Daarin bouwen de spelers een pretpark met tientallen attracties, door kaartjes af te leggen. De attracties verwijzen op een luchtige manier naar spelletjes van Adlung, bijvoorbeeld de ‘Canal Grande Gondelfahrt’ of de ‘Dots Pub’. Zelfs voor Nix is er iets lolligs bedacht, een leeg plein. Het is de bedoeling om speelkaarten met attracties op tafel aan te leggen. Dit mag alleen naast de vrije kant van een andere kaart, die overeenstemt met de (tegen inlevering van een kaart beïnvloedbare) bouwrichting. Je moet de kostprijs betalen, ontvangt eventueel een risicokaart en ten slotte de opbrengst. Opbrengsten in geld worden genoteerd, dit zijn de winstpunten aan het einde. Risicokaarten ontvang je soms als onderdeel van de bouwkosten, in andere gevallen omdat er te veel attracties met hetzelfde risico naast elkaar liggen. Zo’n risicokaartje kost je geld of kaarten.

Een tweede nieuwe titel is Antigua. Dit spel is ontworpen door nieuwkomer Ulrich Blum, die bij Eggert debuteerde met zijn bordspel Grand Gru. Deze nieuwe auteur was in 2009 de begunstigde van het Spieleautoren-Stipendium, een door de Jury Spiel des Jahres gefinancierde beurs voor spelauteurs. Hiermee kon hij een stage doorlopen bij speluitgevers, een speciaalzaak en het Spiele-Archiv in Marburg. Terug naar het spel. Het speelveld is een vierkant van gedekte zeekaartjes, die op de achterzijde meestal een eiland bevatten. Iedere speler heeft een schipkaart, waarmee hij over deze zee vaart. Er zijn vijf piraatkaarten in vijf kleuren en vijf kaarten met hun beroepen (scheepsmaat, stuurman enzovoort). Er zijn verder 35 bemanningkaarten in dezelfde vijf kleuren. Iedere speler begin met één open bemanningkaart (een scheepsmaat). De overige bemanningkaarten vormen een trekstapel, waarvan drie kaarten open worden gelegd. Als je aan de beurt bent, kies je tweemaal een beroep en voer je de bijbehorende actie uit. Een scheepsmaat levert je een nieuwe bemanningskaart op (+1 voor elk maatje in jouw bemanning). Je mag na het werven max. vier bemanningsleden bezitten. Met de stuurman beweeg je jouw schip één zeeveld (+1 voor elke stuurman in jouw bemanning). Met de navigator draai je een zeekaart om. Als dit een eiland is, leg je de navigator af en leg je een gedekte bemanningkaart van de stapel als schat op jouw scorestapel. Deze schatten hebben een variabele waarde. Met een kanonnier kun je een medespeler aanvallen om een schat te roven. Met de officier kun beroepen aan andere piraatkleuren toewijzen. Aan het einde tel je de waarde van de schatten.

Spot! is een spel voor liefhebbers van snel combineren en reageren. Iedere speler heeft een eigen stapeltje kaarten, waarvan je elke ronde tegelijk de bovenste omdraait. Op elke kaart staan drie cirkels of drie vierkanten in verschillende groottes en kleuren. Je hebt een ‘spot’ als je uit precies drie kaarten een patroon in één kleur kunt vormen. Bijvoorbeeld drie groene cirkels in het midden van een kaartje en in drie verschillende formaten. Bij een juiste spot leg je twee van deze drie kaarten op jouw scorestapel. Bij een fout moet je één scorekaartje inleveren. Spot! is een nieuw smaakje voor liefhebbers van Set.

De vierde nieuwe titel Quirrly ABC is een zusterspel van Quirrly, waarbij je nu razendsnel kaarten met letters moet verzamelen i.p.v. cijfers. Ik heb dit spel niet bekeken.

Alderac Entertainment
Deze Amerikaanse uitgever had eerder dit jaar meerdere producten aangekondigd, waarvan een groot deel uiteindelijk bij Fantasy Flight Games is geland. De aandacht ging daarom vooral uit naar het deck building kaartspel Thunderstone. Het speelveld van Thunderstone is een abstract landschap met een dorpje van 4 x 4 kaartstapels en een dungeon, waar drie monsters liggen te wachten en een nog veel grotere voorraad monsters een trekstapel bevolkt. De kaartvoorraad op het speelveld is voor alle spelers toegankelijk. Iedere speler begint het spel met een startdeck van 12 kaarten. Je schudt jouw deck en trekt een starthand van zes kaarten. In de loop van dit spel probeer je in het dorp jouw deck te verbeteren, zodat je de monsters in de dungeon kunt verslaan. Hiermee verdien je ervaringspunten om jouw karakters te verbeteren en winstpunten om het spel te winnen. Ik heb het afgelopen jaar de nodige potjes gespeeld en ben gevallen voor dit sfeervolle spelsysteem. In vergelijking met Dominion en Ascension is de speelduur fors, maar met een goed samengestelde kaartenmix hoef je je niet te vervelen. Het is onverstandig om de kaarten volkomen willekeurig samen te stellen. Met een dorp vol magische karakters en een dungeon vol monsters met immuniteit tegen magie zal het spel niet soepel verlopen. Denk even na bij de start, dan loopt het spel als een tierelier. Een kleine startoplage van de Engelstalige editie was vorig jaar al op Spiel te koop, maar het spel is pas sinds kort goed verkrijgbaar in Europa. Pegasus heeft deze beurs zelfs een Duitse editie uitgebracht.

De tweede uitbreiding Doomgate Legion was gelukkig net op tijd voltooid en ging, net als de eerste uitbreiding Wrath of the Elements, als warme broodjes over de toonbank. Doomgate Legion introduceert schatten, die je in de dungeon kunt vinden. Schatten bewaar je buiten jouw deck, om ze later voor een eenmalige bonus te gebruiken. Er zijn verder krachtige monsters, die ook buiten de dungeon voor ellende zorgen. Een ander onaangenaam nieuwtje is het variabele diseasedeck, met verschillende soorten ziektes. Als lepralijder zal je merken dat jouw populariteit in het dorp drastisch is gedaald. De beloofde gratis promokaartjes waren niet op tijd in Duitsland gearriveerd. Ik kreeg het e-mailadres van hun customer service, waarna een berichtje genoeg was voor een envelop met een Death Sentinel, een Blade Trap en een Dwergenclan. Niks mis met deze service!

Amigo
Amigo heeft eerder dit jaar Eggert Spiele overgenomen (al gebruikte men hiervoor een andere term). Voor eerstgenoemde is dit een kans om steviger spellen onder een herkenbare merknaam uit te brengen. Voor laatstgenoemde was dit vermoedelijk de kans om te overleven in een overspannen branche. De nieuwe collectie van Amigo bestaat grotendeels uit kinderspellen en lichte familietitels. Op een beurs met meer spellen dan ik kon verwerken, heb ik aan deze uitgever weinig aandacht besteed.

Ik beperk me tot Stich-Meister, het nieuwe kaartspelletje van Friedemann Friese. Dit spel heeft twee soorten kaarten: 60 speelkaarten in vier kleuren (waarde 1-15) en 60 regelkaarten, waarmee je de troefkleur, spelregels of puntentelling kunt manipuleren. Aan het begin krijgt iedereen drie regelkaarten en worden de speelkaarten gelijkmatig verdeeld. Dan speelt iedereen één regelkaart. Als hier troefkaarten tussen zitten , worden de troeven bepaald. Dan volgt een traditioneel slagenspelletje met kleur bekennen en introeven. Een slag gaat naar de hoogste (troef)kaart. Uiteraard wijzigen sommige regelkaarten deze basisregels. Elke slag is één winstpunt waard, tenzij een of meer regelkaarten deze puntentelling hebben gewijzigd. In de volgende potjes vul je jouw regelkaarten aan tot drie, waardoor er vanzelf nieuwe regelcombinaties ontstaan. Als je dit spel omarmt als een lollige en bij bepaalde regelcombinaties zeer grillige rariteit voor liefhebbers van slagenspellen, zal je er genoeg plezier aan beleven. Houd er rekening mee dat er veel Duitse tekst op sommige regelkaartjes staat.



Lees verder in deel III van dit verslag

Agenda > Verslagen > Spiel 10 > Verslag


Top