Agenda > Verslagen > Spiel 10 > Verslag

Internationale Spieltage
SPIEL 2010
Messe Essen 21.-24. oktober 20
10

Deel I - Deel II - Deel III - Deel IV - Deel V - Deel VI
komspiel.gif (6620 bytes)

Aqua Games
Deze Finse uitgever presenteerde een fonkelnieuw bordspel met een thema dat op de tekentafel ongetwijfeld nog origineel leek. Ook in Toscana draait het om druiventeelt en de verkoop van wijn. Dit wijntje oogt lichter dan de concurrenten Grand Cru en Vinhos, maar drinkt prima weg en heeft een vollere smaak dan je op het eerste gezicht zou vermoeden. Een centraal speelbord bevat een geldspoor, een wijnbeurs met het prijspeil van rode wijn, witte wijn, rosé, champagne en water, een voorraad wijnblokjes in dezelfde kleuren en een abstract landschap waarop de wijngaardtegels worden gelegd. Iedere speler heeft een eigen bordje, waarop hij van alles bewaart: zijn dozen wijn, actieschijfjes, wijnproeverijtegels en zijn arbeiders en vinologen. In de zeven speelronden voer je telkens drie verschillende acties uit, om de beurt één en in de gewenste volgorde. Je kunt een arbeider of een vinoloog inhuren. Deze plaats je op een wijngaardtegel. Als bonus mag je een lobbyist of meneer Rosé inhuren om de wijnprijzen te manipuleren. De tweede actiemogelijkheid is wijnproductie. Je irrigeert wijngebieden met waterblokjes, waarna jouw arbeiders en vinologen daar wijn en/of water produceren. Met de derde actiemogelijkheid kun je op de beurs wijn kopen of verkopen. Aan het einde van de ronde worden de beursprijzen aangepast (met dank aan de lobbyist, op basis van het actuele aanbod en afhankelijk van de gedekt geboden fiches). Aan het einde van de rit wint de speler met het meeste geld. Dit is een zalig economisch spelletje, waarbij je met een handvol acties leuke fratsen kunt uithalen. Warm aanbevolen!

Ascora Games
In het bordspel Kaigan staat het levenswerk van de Japanse landmeter Tadataka Ino centraal. In 1800 begon hij aan een lange reis langs de kust van Japan, om met moderne meettechnieken een professionele landkaart van Japan te tekenen. Na 21 jaar resulteerde dit project in een wereldberoemde kaart op de schaal 1:36.000. In het spel sturen de spelers landmeters op pad. Ze genereren inkomen met hun artistieke vaardigheden, onderhouden relaties met lokale bestuurders, en proberen uiteindelijk zoveel mogelijk eer (winstpunten) te verdienen. Kaigan is een heruitgave van Inotaizu van de Japanse auteur Kenichi Tanabe. De eerste editie was in een oplage van 45 exemplaren door de auteur zelf uitgegeven. Deze tweede editie is het eerste spel van deze nieuwe Amerikaanse uitgever.

Dit spel is mij zeer goed bevallen. Het mechanisme voor het kiezen van de acties leidt tot een leuk psychologisch spelletje tussen de spelers. Je wilt zo graag een lange rij met mooie acties in de juiste volgorde, maar voor je het weet gaat een medespeler met de buit aan de haal. Het spel is smaakvol uitgevoerd, maar ik ben een beetje teleurgesteld over de keuze om van het tweede speelbord (waarop de landtegels liggen) een papieren kaart te maken. Aan de andere kant is dit wel weer zo passend voor een spel over het tekenen van een Japanse landkaart anno 1.800.

Cwali
Corné van Moorsel had dit jaar drie nieuwe spellen, die je als pakket voor een scherpe prijs op de kop kon tikken. Deze scherpe verkoopprijs had bij twee van de drie spellen ook een keerzijde, maar daarover later meer.

Sun, Sea & Sand is het ‘grootste’ spel van de drie. Iedere speler exploiteert een vakantiepark. Je probeert zoveel mogelijk toeristen te lokken, om met de inkomsten jouw park te verbeteren. Jouw park bestaat uit een eigen bordje met o.a vier gekleurde zones voor attracties. Het centrale speelveld is een samenraapsel van allerlei bordjes en tegels. Hier liggen acht schepen met toeristen klaar, die in de komende acht speelronden het eiland bezoeken. Dit zijn poppetjes in vier kleuren. Je vindt er verder een voorraad attractietegels in vier kleuren, waarmee je jouw park kunt verbeteren. Er is ook nog een voorraadje reclameborden. Acties kosten niet alleen geld, maar ook tijd. Bij tijdrovende acties ben je jouw actiepion meerdere ronden kwijt. Actievoorbeelden: bungalows bouwen om toeristen te huisvesten; toeristen van de actuele boot plukken of ze op een latere boot alvast boeken; een attractietegel bouwen; een reclamebord plaatsen. Op elke boot zit ook een rugzaktoerist, die na een trektocht over het eiland ooit in een park zal eindigen. Na de acties krijgen de speler inkomsten voor elke toerist in hun park. Als je geen attractie van een kleur bezit, vertrekken de toeristen met deze kleur al na één week. Met attracties kun je ze 1-3 weken langer vasthouden. Aan het einde van de rit krijg je punten voor toeristen, reclameborden, attracties en lege zones op jouw bordje. Het spelmateriaal ziet er prima uit, maar het karton van de bordjes en tegels is mij te dun. De vormgeving van de cover vind ik niet geslaagd. Voor het lettertype zou een vormgever van een tweederangs stripclub zich nog schamen.

Het tweepersoonsspel Summy wordt aangereikt in een koddig houten doosje, dat is gevuld met 94 houten blokjes met cijfers en rekenkundige symbolen. Iedere speler begint met acht blokjes. De start van het speelveld is een blokje met een ‘=’. Daarna moeten de spelers beurtelings een geldige rekensom op tafel leggen. Je krijgt punten voor de cijfers op de blokjes in de som, voor bijgeplaatste blokjes en voor blokjes die er al lagen. Als je niet kunt, mag je een blokje afleggen. Aan het einde van jouw beurt vul je jouw voorraad aan tot acht blokjes. Een leuke rekenkundige variatie op het principe van Scrabble. Je kunt dit spel online proberen op www.jijbent.nl.

Cwali beschikt over een forse voorraad aardewerken beestjes. Vorig jaar bedacht Corné hier al een spelletje voor en gooide de diertjes daarnaast in de losse verkoop. Het nieuwe spel Tricky Safari is vermoedelijk bedoeld als vehikel om deze voorraad te doen slinken. Als je het materiaal uit de koker hebt gehaald, moet je eerst proberen om de kromme speelbordstukken plat te krijgen. Dit is mij niet gelukt zonder plexiglasplaat. Daarna kun je aan de slag. Met de vier borden vorm je een landschapje van 10 x 10 velden. Daarop worden 10 beesten in een voorgeschreven kijkrichting geplaatst. De speelfiguren van de spelers beginnen in de hoeken. Iedere speler krijgt één fototegel van elk dier. De actieve speler beweegt zijn speelfiguur in een rechte lijn (horizontaal, verticaal of diagonaal). Je mag niet door velden met beesten, bos of water bewegen. Je mag wel door een veld met een andere speelfiguur heen, maar daar niet eindigen. Wanneer alle spelers hebben gezet, doen alle beesten één stap voorwaarts. Als dat veld is bezet, wandelt hij in een andere richting. Staat jouw speelfiguur voor of naast een beest, dan neem je een foto. Daartoe leg je jouw fototegel van dit dier af op een scorestapeltje. Je wint door als eerste alle dieren te fotograferen. Een papieren speelbord in een koker…… da’s vragen om gedoe. Dit spel had hij in een doosje, kartonnen envelop of een ziplockzakje moeten verpakken.

Czech Boardgames
Je probeert in Verona invloed in bepaalde stadsdelen te verkrijgen. Iedere speler heeft een aantal opdrachtkaarten waar drie verschillende wijken op staan. Lukt het om in elke wijk van een kaart een familielid te hebben, dan toon je je kaart. Die is winstpunten waard, en soms mag je ook nog een actie uitvoeren (zoals een familielid van een ander uit een wijk verwijderen). Om de familie te verspreiden, leg je om de beurt een fiche gedekt in een wijk. Daarna worden de wijken afgehandeld in een volgorde die de spelers bepalen. Alle fiches van de wijk worden opengedraaid. Een intrigefiche kan familieleden verplaatsen, met geweld kun je een rivaal de wijk uitwerken en met omkoping kun je een eigen familielid de wijk inkrijgen. Andere spelers die in de wijk aanwezig zijn, kunnen proberen dit tegen te gaan (het intrigegevolg voorspellen, met soldaten bieden aangevuld met dobbelstenen, of met geld bieden). Elke ronde is er ook nog een algemene opdrachtkaart voor de speler die het meest in bepaalde groepen wijken vertegenwoordigd is. Een degelijk spel, vol met vertrouwde elementen. Ons proefpotje met twee spelers kon echter niet bekoren - er was duidelijk te veel plek op het bord om de conflicten op te zoeken. (Tekst: Niek).

Czech Games Edition
20th Century is een nieuw bordspel van Vladimír Suchý. De spelers bouwen hun eigen landschapjes met tegels. Hierop produceren ze niet alleen geld, technologie en winstpunten, maar moeten ze ook de vervuiling onder controle zien te houden. De landtegels worden aangeboden via veilingen bij opbod. Als je in dezelfde ronde meerdere tegels bemachtigt, loopt de vervuiling uit de klauwen. Als je de veilingfase verlaat, mag je vervolgens een technologietegel kopen met technologiepunten. Hiermee kun je jouw landschap verbeteren of interessante bonusacties uitvoeren. Vervolgens moeten de spelers een natuurramp verwerken. Dit kaartje bevat ellende in verschillende gradaties (extra afvalblokjes en een verslechtering van het milieu). Via een bieding wordt bepaald wie welke gevolgen voor zijn kiezen krijgt. Vervolgens onderhouden de spelers hun landschap, verplaatsen ze hun burgers indien mogelijk naar gewenste locaties, gebruiken ze hun technologieën en ontvangen ze geld, technologie en punten voor hun actieve steden. Met hun recyclinginstallaties kunnen ze vervolgens afvalblokjes wegwerken. Aan het einde van drie van de zes ronden worden ook nog bonuspunten toegekend. De eindtelling hakt er serieus in, omdat je daar ook nog bergen strafpunten kunt oplopen voor afval en een slechte score op het milieuspoor. Een goede score op het milieuspoor staat overigens garant voor een wagonlading pluspunten. 20th Century biedt eigenlijk niets nieuws onder de zon, maar het geheel is wel weer een strak en soepel draaiend Tsjechisch spelontwerp voor liefhebbers van plannen, optimaliseren en veilen. Het eerste potje duurde meer dan twee uur, maar ik heb me daarbij geen moment verveeld.

De andere nieuwe titels waren een uitbreiding van Space Alert en een spel over het inschatten van reisafstanden. Ik heb ze beiden niet bekeken.

DDD
Laten we even teruggaan in de tijd. In 1655 - Habemus Papam gaan we proberen de nieuwe Paus te worden. Elke ronde liggen enkele kaarten uit en bieden we een aantal edelstenen. Wie de meeste stenen biedt (maximaal drie), heeft de eerste keus, en bij gelijkspel kijk je naar wie de duurste heeft geboden. Zo kiest ieder een kaart. Die kaarten kunnen kardinalen tonen, die stemmen waard zijn, of politieke zwaargewichten, die (in)direct stemmen opleveren, of actiekaarten. Tot slot is er nog een mogelijkheid om wat edelstenen terug te krijgen (al krijg je nooit meer de meest waardevolle). Die actiekaarten zijn vaak niet te versmaden (de oudste kardinaal sterft of kijk voordat je biedt wat de rest doet, om maar wat te noemen). Halverwege stijgt zwarte rook uit de stapel op, en dan leg je één van de twee opdrachtkaarten, die je aan het begin kreeg, weg. Als de witte rook (een van de onderste kaarten) tevoorschijn komt, dan tel je de stemmen. Lukt het je om de overgebleven opdrachtkaart te vervullen (kardinalen van bepaalde groeperingen verzamelen), dan levert dat extra stemmen op. DDD heeft weer veel speelplezier in een bescheiden doosje weten te persen. (Tekst: Niek).

dlp games
De markt die we in Bangkok Klongs vormgeven, is een drijvende. Je hebt steeds vier boten in je hand, en legt tijdens je beurt er eentje neer. Dit kan een neutrale boot zijn, of een met plek voor een eigen handelaar. Het bord is onderverdeeld in boxen, die elk 2 bij 2 ligplaatsen bieden. Helaas mogen in een box maximaal drie boten liggen. Bij sommige boten scoor je meteen punten, en komt een waardering een stapje dichterbij. Bij een waardering kies je een steiger waar vier boten aanliggen (een kruispunt van boxen dus), en daar vermenigvuldig je de som van mandjes die achterin de boten liggen, met het aantal verschillende goederen dat op de voorplechten te vinden is. Elke boot levert dat voor de eigenaar op! Daarna haal je een eigen boot weg, en verkleint daarmee dus de mogelijkheden om verder te scoren. Aan het einde leveren de weggehaalde goederen ook nog punten op. Een leuk tactisch spelletje met geluk, waarbij Bangkok langzaam verstopt raakt. (tekst: Niek).

Eagle Games
Deze Amerikaanse uitgever had een rommelige stand in een uithoek van hal 10/11. Ik wilde daar de uitbreiding van het coöperatieve bordspel Defenders of the Realm op de kop tikken, maar knapte prompt af op de belachelijk hoge verkoopprijs. Een lullige uitbreiding met een stapel kaartjes, hergebruikte afbeeldingen, een beetje karton en wat plastic voor 50 euro? Dacht het niet! Ze hadden nog meer exorbitant geprijsde spellen in de ‘aanbieding’, die ik zonder moeite heb laten liggen.

Eggert Spiele
Het stevige wijnspel Vinhos heeft de beurs niet gehaald, maar bij Eggert Spiele vond ik een smaakvol alternatief. Grand Cru speelt zich af in de Franse Bourgogne, waar iedere speler zijn eigen wijngaard bezit en met zijn wijnproductie het meeste geld probeert te verdienen. Aan het begin is geld schaars en moet je meerdere leningen opnemen. Via ‘veilingen’ probeer je wijn- en speciale actietegels te bemachtigen. De wijntegels zorgen voor wijnblokjes, die je vervolgens kunt oogsten. Geoogste blokjes landen in jouw wijnkelder, waar je ze na voldoende rijping kunt verkopen. Goedkope wijnen rijpen snel, de dure soorten doen er meerdere ronden over. Verkoop levert je niet alleen geld op, maar mogelijk ook prestige op de wijnbeurs. Deze prestigepunten kun je inzetten voor nuttige bonusacties. Over nuttige acties gesproken, de speciale actietegels weten ook van wanten. Hiermee kun je zeer belangrijke voordelen binnenhalen, die in bepaalde combinaties zeer sterk zijn. Grand Cru bleek met vijf spelers (waarvan sommigen ruim de tijd namen om hun dingetje te overdenken) een hele zit, maar ik heb me deze eerste keer niet verveeld. Ik verwachte vooraf een redelijk eenvoudig spel met een hoop chroom, maar werd ter plaatse aangenaam verrast. De strijd om lucratieve tegels is interessant, het goed opzetten en beheren van jouw landgoed is dat ook en het geheel krijgt extra pit door de manier waarop een speelronde eindigt. Daarop kun je namelijk sturen, waarmee je de medespelers flink onder druk kunt zetten. Hierin schuilt overigens wel een gevaar. Doorlopend korte speelronden leiden automatisch tot een krappe economie en daardoor tot een forse verlenging van de speelduur. Dit aspect heeft her en der al tot veel discussie en kritiek geleid. Als je dit wilt voorkomen, zou je het minimale aantal acties per speelronde kunnen verhogen. Eggert had nog exemplaren van de gelimiteerde editie liggen. Vermoedelijk was het plan om deze houten dozen alleen per post te versturen niet zo goed gevallen bij de veelspelende consument. Soit, plan aanpassen en overgaan tot verkoop op de beurs. Waarvoor dank!

Met het bordspel Rummelplatz vierde Eggert zijn vijftiende verjaardag. Dit spel speelt zich af op een kermisterrein met acht attracties. Dit zijn acht vlotte en luchtige spelletjes, die zijn ontworpen door acht verschillende spelauteurs en acht verschillende vormgevers. Met deze spelletjes verzamel je punten voor de grote loterij en vergroot je jouw kans bij de grote verloting.

Fragor
De Schotse broers Fraser en Gordon Lamont doen altijd beestjes in hun spellen. Dit jaar pakken ze het thematisch kleinschalig aan, maar pakken ze fysiek uit met een dikke doos, die is gevuld met prachtig spelmateriaal. Helaas rust er toch één smetje op de speelstukken, bij de houten miertjes zijn twee spelerkleuren slecht te onderscheiden. Dit liet zich praktisch oplossen met een stift. In Antics! gaat het om mieren. Op een centraal speelbord liggen lekkere hapjes klaar, prooidieren en blaadjes. Vanaf een centrale heuvel sturen de spelers hun mieren op pad, om deze hapjes te verzamelen. De actieve speler voert telkens drie acties uit. Deze kies en markeer je op jouw eigen mierenheuveltje. Dit is een setje tegels met actiesymbolen, dat in de loop van het spel in breedte en hoogte groeit. De hoogte is interessant, omdat acties hierdoor sterker worden. Met de acties bemachtig je nieuwe tegels voor jouw mierenheuvel, kun je ze bouwen, plaats je nieuwe mieren in broedplaatsen, zet je mieren vanuit broedplaatsen op de bijpassende routes op het bord of vervoer je buit van de vindplaats naar de centrale heuvel. Interactie krijgt een plekje via de rode vechtmieren, waarmee je nog niet afgeleverde buit kunt afpakken. In de open voorraad actietegels bevinden zich drie miereneters, die snel dichterbij komen naarmate de tegels worden gepakt. De eerste twee miereneters vreten een prooidier in hun kleur op, de laatste verorbert alle mieren in een broedplaats! Ook hiermee kun je een medespeler dwarszitten. Aan het einde krijg je punten voor jouw setje prooidieren en voor blaadjes. Antics! is mij goed bevallen. Het actiesysteem met de mierenheuvel is een geslaagde innovatie. Aan de ene kant wil je snel omhoog, aan de andere kant moet de basis breed genoeg zijn om te voorkomen dat je belangrijke acties overbouwt. De opbouw van de heuvel wordt gehinderd door jouw actiepionnen en vooral door jouw prooidieren, die je namelijk op een actieveld moet opslaan, waardoor dit veld de rest van het spel is geblokkeerd. Het uitvoeren van de acties is vooral een soepel ‘ophalen en afleveren’ spelletje, met een paar gemene interactieve fratsen.


twee Schotse miereneters

The Game Master
Deze Nederlandse uitgever had dit jaar één eigen productie en twee licentietitels. Laatstgenoemden waren een kinderspelletje over het monster van Loch Ness en de Nederlandstalige editie van Imperial 2030. De eigen productie was Antwerpen, een variant op het spelsysteem van Rotterdam. De presentatie van dit spel werd opgeleukt met een grappige bootrace in een waterbak. Ik heb geen van deze spellen gekocht. Ik heb de voorgangers Imperial en Rotterdam namelijk al in de kast staan en voor kinderspellen ben ik iets te oud.

Loch Ness is een spel over het monster uit dit wereldberoemde meer. De spelers willen foto’s van ‘Nessie’ maken. Je plaatst jouw toeristen op de oever en probeert daarna met de dobbelsteen het monster naar de juiste plek te krijgen. Je trekt fototegels uit een zak, waarmee je de kop, rug en staart van ‘Nessie’ vormt. Een combinatie van handig spel en geluk levert de beste foto op.



Lees verder in deel IV van dit verslag

Agenda > Verslagen > Spiel 10 > Verslag


Top