Spellen > Recensies > Acres

A Few Acres of Snow

Erwin - 2011


De Britse spelauteur Martin Wallace heeft meerdere kleuren op zijn ludieke palet. Eenvoudige familiespellen, pittige kost voor veelspelers en zelfs wargames, Martin ontwerpt ze in alle soorten en maten. Zijn spellen komen niet alleen thematisch sterk voor de dag, ook over de inhoudelijke kwaliteit heb ik in het algemeen niets te klagen. Afgelopen zomer heeft Martin enkele kleuren op zijn palet gemengd. Het resultaat heet A Few Acres of Snow. Deze combinatie van een toegankelijke wargame en een deck building spel neemt twee spelers mee naar de 17e en de 18e eeuw. In die tijd rolden de Britten en Fransen niet alleen in Europa over elkaar heen, ze streden ook om de controle over Noord-Amerika. Ik heb inmiddels twee potten gespeeld. Bij een spel met deze diepgang is dit onvoldoende voor een gedegen recensie. Om Spielgangers tijdig over een mooi spel te informeren, waag ik me toch aan een spelbeschrijving met een eerste indruk.

Het speelbord toont een deel van Noord-Amerika, met een aantal Britse locaties (waaronder New York en Boston), Franse locaties (zoals Montreal en Quebec), een hoeveelheid neutrale locaties en de tussenliggende verbindingen. Op jouw eigen startlocaties plaats je aan het begin van het spel een dorp of - indien aangegeven - een stad. Er zijn twee belegeringssporen, waarop de Britse en de Franse aanvallen worden afgehandeld. Iedere speler heeft aan zijn eigen kant van het bord zeven velden voor speelkaarten. Daar bewaar je jouw voorraden locatiekaarten en actiekaarten, jouw trekstapel en jouw aflegstapel. De zogenaamde reserve is een veld waar je kaarten uit jouw deck kunt stallen. Op de laatste twee velden speel je jouw militaire kaarten voor aanval en verdediging.


het speelbord (foto: Henk Rolleman)

Bij dit deck building spel zijn de speelkaarten de motor van het spelsysteem. Beide spelers hebben een eigen startdeck, een eigen voorraad actiekaarten en een eigen voorraad locatiekaarten. Op beide kaartsoorten vind je onderop een balk met pictogrammen. Deze laten zien voor welke acties je ze kunt gebruiken. Op de locatiekaarten is verder afgebeeld welke naburige locaties je ermee kunt bereiken en welk vervoermiddel je hiervoor moet gebruiken (zeilschip, wagen of boot). De kaartstapels van beide spelers zijn overigens niet identiek. Er is ook nog een beperkte voorraad neutrale actiekaarten, die door beide spelers mogen worden gekocht. Beide spelers beginnen het spel met vijf kaarten van hun eigen startdeck. De Brit krijgt daarnaast een startkapitaal van 12 munten, de arme Franse sloeber moet het doen met 5 munten.

Een speelbeurt bestaat uit drie stappen. Je controleert eerst of je een belegering hebt gewonnen, vervolgens voer je twee acties uit (één in de eerste beurt) en ten slotte vul je jouw hand aan tot vijf kaarten. Daarna is de volgende speler aan de beurt. Dit gaat door totdat iemand het einde van het spel activeert.

A Few Acres of Snow kent acties in vele soorten en maten.

Met de expansieve acties versterk je jouw positie door vreedzame groei. Je kunt vanuit een eigen locatie een naburige neutrale locatie koloniseren. Hiertoe speel je een eigen locatiekaart en een kaart met een pictogram van het juiste vervoermiddel, in sommige gevallen aangevuld met een derde kaart met het pictogram van een kolonist. Vervolgens plaats je een eigen dorpje op deze locatie en leg je de bijpassende nieuwe locatiekaart op jouw aflegstapel. Deze kaart duikt later vanzelf op in jouw deck. Op sommige locaties kun je een eigen dorp uitbouwen tot een stad. Hiertoe moet je de juiste locatiekaart en een kolonist uitspelen. Ten slotte kun je een locatie fortificeren. Dit vraagt om de juiste locatiekaart, een fortificatiekaart en de betaling van 3 munten. Een fort verhoogt de verdedigingswaarde en beschermt tegen ander ongerief.


locatiekaarten

Met de agressieve acties versterk je jouw positie ten koste van de opponent. De eerste agressieve actie is de belegering. Je valt een vijandelijke locatie aan door het uitspelen van de juiste locatiekaart, het juiste vervoermiddel en een kaart met een of meer militair(e) pictogram(men). Deze belegering markeer je op jouw eigen belegeringsspoor, door jouw aanvalskracht te salderen met de verdedigingswaarde. De verdediger heeft altijd sterkte 1, aangevuld met 2 punten voor een fort en een eventuele op het bord afgebeelde bonus. Met een volgende actie kun je jouw belegering versterken, door er één militaire kaart bij te leggen. De verdediger kan in zijn beurten acties besteden aan het versterken van zijn verdediging. Dit gaat (soms beurten lang) door tot iemand de veldslag wint. De aanvaller wint een belegering wanneer hij aan het begin van zijn beurt minstens 2 punten in de plus staat, de verdediger wint wanneer hij minstens 1 punt in de plus staat. Je wint uiteraard ook wanneer de tegenstander opgeeft. De winnaar legt het op de tegenstander veroverde stad of dorp op een scorestapel, mag eventueel een eigen dorp plaatsen en legt in dat geval de nieuwe locatiekaart op zijn aflegstapel. Daarna leggen beide spelers de in de belegering gebruikte kaarten op hun aflegstapel, waarbij de verliezer één gebruikte actiekaart moet terugleggen in de eigen of neutrale voorraad. Deze kaart kun je met een volgende actie terugkopen.


militaire actiekaarten

Een andere agressieve actie is de 'overval'. Dit is een guerrilla-aanval, waarmee je in het achterland van de opponent een dorp kunt slopen of een stad kunt reduceren. Jij voegt het desbetreffende speelstukje toe aan jouw scorestapel. Een locatie met een fort is hiertegen beveiligd, en beschermt ook het achterland tegen dit ongerief. Bij een overval speel je een actiekaart waarop deze mogelijkheid is genoemd. De tegenstander kan zich verdedigen met een blokkeerkaart of met de aangevallen locatiekaart. De vierde agressieve actie is de 'hinderlaag'. Door het uitspelen van de juiste actiekaart kun je een militaire hand- of reservekaart van de tegenstander naar de voorraadstapel bonjouren. De tegenstander kan zich verdedigen met een blokkeerkaart. Met de laatste agressieve actie kun je met een indiaanse leider een indianenkaart uit de hand van jouw tegenstander stelen. Deze indianen zijn de belangrijkste bron van overvallen, hinderlagen en de bescherming hiertegen.

In dit spel heb je o.a. geld nodig om forten te bouwen en om nieuwe kaarten van jouw eigen of de neutrale voorraadstapel te kopen. Je kunt een kaart met een geldsymbool afleggen om het afgebeelde bedrag te incasseren. Als je een kaart met een schipsymbool speelt, mag je zelfs twee geldsymbolen incasseren. Met een pelshandelaar kun je pelssymbolen afleggen voor 2 munten per stuk. Ten slotte kan de Fransman met de juiste kaartcombinatie de Brit van 2 munten beroven.

Met het zojuist verdiende geld kun je een actie besteden om een nieuwe actiekaart te kopen. Sommige actiekaarten zijn gratis, maar voor de meeste kaarten moet je in de buidel tasten. Dit is de actie waarmee je jouw deck verbetert. Denk goed na over wat je wilt, zowel in termen van jouw eigen strategie, als in reageren op een dreiging van de tegenstander.

Eerder in deze beschrijving noemde ik het reserveveld. Hierop kun je met een actie één handkaart afleggen, om deze op een geschikt moment weer op de hand te nemen. De reservebank heeft ruimte voor vijf kaarten. Het terughalen van deze kaarten kost je geen actie, maar wel 1 munt per stuk. Ik vind deze reservebank een leuke vondst. Je kunt er bijvoorbeeld enkele zware militaire kaarten stallen, totdat je ze voor een belegering wilt gebruiken. In de tussentijd wordt jouw hand niet vervuild door kaarten waarmee je op dat moment niets kunt. De kaarten in jouw reserve zijn overigens niet veilig voor hinderlagen!

Als je onverhoopt een dramatische kaarthand hebt getrokken, kun je met een actie een of meer van deze baggerkaarten afleggen. De eerste is gratis, elke volgende kaart kost je een munt. Hopelijk trek je dan aan het einde van jouw beurt een paar mooie kaarten van jouw stapel.

Het spel is meteen voorbij wanneer de Britse speler een belegering van Quebec wint of de Franse speler een belegering van Boston of New York. Deze speler is de winnaar. Geschiedt dit niet, dan eindigt het spel wanneer een speler al zijn dorpen of steden heeft gebouwd, of wanneer een speler voor 12 punten aan dorpen en/of steden heeft veroverd. In beide gevallen geldt de voorwaarde dat er geen actieve belegering loopt. Dan tellen de spelers de winstpunten van hun locaties (verdubbeld voor steden) en voor de veroverde dorps- en stadsblokjes (2 c.q. 4 punten). De speler met de meeste punten wint het spel, bij een gelijke stand is de Fransoos victorieus.

Ten slotte

Ik weet na de eerste twee potten dat ik nog het een en ander moet leren om dit spel goed te spelen. Ik weet zeker dat dit leerproces gepaard zal gaan met zeer veel speelplezier. A Few Acres of Snow is een lekkernij voor liefhebbers van pittige spellen. Deck management, omgaan met schaarste, het uitdelen van tikken en het verdedigen tegen soortgelijke ellende, in dit spel wordt er veel van je gevraagd. Heb je iets met wargames, dan kun je aanvullend genieten van de bijzondere spelmotor. Ben je meer van het deck building genre, dan krijg je er een interessante strategische uitdaging bij. Het is mij volkomen duidelijk waarom de IGA jury A Few Acres of Snow eind september tot het beste tweepersoonsspel heeft uitgeroepen.

De gelimiteerde eerste editie van Treefrog is vermoedelijk lastig verkrijgbaar. De editie van Mayfair Games is ongetwijfeld gemakkelijker te vinden.

Titel: A Few Acres of Snow
Auteur: Martin Wallace
Uitgever: Treefrog Games
Aantal spelers: 2
Speelduur: ong. 60-90 minuten
Prijs: ong. € 30


Spellen > Recensies >
Acres


Top