Spellen > Recensies > Aqudukt

Aqudukt

Det - feb 2006


In Aqudukt draait het allemaal om huizenbouw en watervoorzieningen. De spelers proberen zoveel mogelijk van hun huizen op het bord te krijgen en van water te voorzien. Alle huizen die droog staan, leveren niets op. Aan het einde tellen alleen de bouwtegels die bewaterd worden. Bij het zien van de achterzijde van de doos en het lezen van de bijbehorende tekst, moest ik onmiddellijk aan het spel Santiago van Amigo denken. Daar moeten de spelers land bebouwen met gewassen en die van water voorzien. Dat is ook meteen de grootste overeenkomst. Aqudukt is eigenlijk een beetje de uitgeklede versie van Santiago, met een grotere geluksfactor.

De spelers krijgen een aantal tegels met n kleur huizen erop. Op elke tegel staan 1, 2, 3 of 4 huizen. Deze worden naar aantal gesorteerd voor de spelers neergelegd. Het speelbord bestaat uit 20 genummerde gebieden, die elk weer uit 4 t/m 6 vakjes bestaan. Aan het begin van het spel worden er 8 willekeurige vakjes afgedekt. Hierop mag niet worden gebouwd.

Als een speler aan de beurt is, heeft hij de keuze uit drie mogelijkheden:
1. hij bouwt huizen;
2. hij legt n bron bloot;
3. hij bouwt kanalen.

Om huizen te bouwen, wordt er met een 20-zijdige dobbelsteen gegooid. Het geworpen getal bepaalt het gebied waar de huizen worden gebouwd. De huizen komen op de vrije velden van het speelbord. Een speler mag maximaal 3 tegels met huizen bouwen. Mocht een dobbelsteenworp hem niet bevallen, is hij niet verplicht om daar te bouwen, maar dan is wel zijn beurt voorbij. Is een gebied al volgebouwd, telt deze worp niet mee en mag er opnieuw gedobbeld worden.

Het blootleggen van een bron is eenvoudig. Een speler pakt een bron en legt hem op een kruispunt van vakjes. Er zijn in totaal 5 bronnen. De bronnen mogen overal liggen, ook aan de rand, maar ze moeten wel minimaal 5 kruispunten van elkaar verwijderd liggen.

Om kanalen te kunnen bouwen, moet er al minimaal n bron liggen. De kanalen beginnen namelijk allemaal bij een bron. Vanuit een bron mag je maar in twee richtingen kanalen bouwen. Elk kanaal mag maar aan n bron vastzitten, zodat nooit twee bronnen met elkaar worden verbonden. Als een speler kanalen wil neerleggen, mag hij er n of twee plaatsen tussen twee kruispunten. Dat mag aan verschillende bronnen of aan dezelfde bron. Je kunt een kanaal ook verlengen, maar nooit laten splitsen. Daarnaast is het mogelijk om een dubbel kanaal te bouwen. Dat doe je door twee staafjes naast elkaar te bouwen. Dit gebeurt vanuit de bron, dus een kanaal kan wel breed beginnen en dan verderop smaller worden. Andersom mag niet.

Het doel van het spel is om zoveel mogelijk van jouw huizen op het bord te krijgen en van water te voorzien. Daarom is het zaak om zoveel mogelijk jouw tegels met veel huizen aan water te laten grenzen. Als je huizen bouwt, dan mag je in principe elke huizentegel gebruiken dat je nog in je bezit hebt. Er is echter n uitzondering. Als je een tegel wilt leggen op een vrije plaats op het bord waar al water is, dan moet dat de tegel zijn met het minste aantal huizen. Wil je een tegel met meer huizen erop spelen, dan moet dat op een vrije plek waar op dat moment nog geen water is. Je zult dan in een volgende beurt moeten zorgen dat er een kanaal langs gaat stromen. De kanalen voorzien per staafje de beide aangrenzende vakjes van water. Ligt er een dubbel kanaal, dan voorzien deze aan iedere zijde de eerste twee vakjes in een rechte lijn.

Er zit een risico in om al je hoge tegels in het begin te spelen, terwijl er nog geen water in de buurt is. Als in een gebied namelijk het laatste vrije vakje wordt volgebouwd, worden meteen alle tegels met huizen verwijderd, die op dat moment nog niet van water zijn voorzien. Deze tegels gaan het spel uit en kunnen dus niet meer worden ingezet. De daardoor weer vrijgekomen vakjes kunnen later in het spel gewoon weer bebouwd worden.

Het spel is afgelopen als alle kanalen zijn geplaatst. De ronde wordt nog afgemaakt en daarna volgt de puntentelling. Alle huizentegels die niet aan water grenzen, worden van het bord verwijderd. De huizen die zijn blijven liggen, worden geteld. Elk huis telt daarbij voor n winstpunt. De speler met de meeste punten wint het spel.

Ten slotte

Aqudukt is een spelletje dat je snel leert en ook makkelijk speelt. Het idee is leuk, omdat je voor keuzes komt te staan. Met name wanneer je jouw hoge tegels in zult zetten en of je toch niet eerst een kanaal de verkeerde kant op wilt laten stromen voor een andere speler. Toch zit er een grote geluksfactor in door de dobbelsteen. Het is erg grillig waar je huizen terechtkomen. Een tactische tip: leg in het begin wat van je tegels op het bord die maar 1 huis bevatten. Het voordeel is dat je dan niet zoveel verliest als ze toch uit het spel gaan. Maar ook dat als je een reeds bewaterd vakje mag beleggen, jouw laagste tegel dan uit meer dan 1 huis bestaat, en dus meer punten oplevert, die niet meer kunnen worden afgepakt. Zelf vind ik het een aardig spelletje om eens een keer te spelen, maar als ik moet kiezen, heeft Santiago veel meer te bieden. Daar zit een leuk biedsysteem in en bepaal je zelf waar je jouw gewassen verbouwt, zonder dat je vastzit aan een veel bepalende dobbelsteen. Als familiespel is het een leuk alternatief naast de bekende standaardspellen, die bij veel gezinnen al in de kast staan.

Titel: Aqudukt
Auteur: Bernhard Weber
Uitgever: Schmidt Spiele
Aantal spelers: 2-4
Speelduur: ong. 30 minuten
Prijs: ong. 18,-


Spellen > Recensies >
Aqudukt


Top