Spellen > Recensies > Aqua Romana

Aqua Romana

Det - dec 2005


Tijdens Spiel '05 in Essen kwam Queen Games o.a. met twee grotere spellen: Timbuktu en Aqua Romana. Dit laatste spel deed me gelijk denken aan Metro. Ook hier worden kaartjes gelegd. Bij Metro draait het allemaal om de Franse metro, dus liggen er spoorrails. In dit spel gaat het om de aquaducten in het Romeinse imperium. Toch moest er meer zijn, de doos is immers groter dan die van Metro. En dat klopt ook. Naast de waterkaartjes, arbeiders, startkaarten, speelbord en de spelregels, zitten er 17 grote houten bouwmeesters in. Door die bouwmeesters wordt het spel een stuk tactischer dan Metro en dat is meteen het grootste verschil.

Het speelbord bestaat uit 8 bij 11 vakjes, waarop de waterkaartjes gedurende het spel worden neergelegd. Rondom het speelveld loopt een spoor. Daarop staan de diverse bouwmeesters. Tijdens het spel lopen zij in de richting van de klok rond. Verder is er een scorespoor te zien, bestaande uit zuilen met de waarden 1 t/m 20. Tot slot is er een plek voor de reservebouwmeesters.

De waterkaartjes zijn er in vier soorten: een recht stuk, een bocht, een kruispunt van twee rechte wegen en een kaartje met twee bochten die elkaar niet raken. Op de bouwmeesters zijn dezelfde stickers geplakt als de waterkaartjes.

Aan het begin van het spel leggen de spelers hun startkaart volgens een vast patroon op het speelbord. Op elke uitgang (waar een watergeul begint) zetten ze een arbeider. Van daaruit kunnen de waterkaartjes worden aangelegd. De bedoeling is uiteraard om zo lang mogelijke kanalen te maken. Maar dat mag natuurlijk niet zomaar... Je bent afhankelijk van de bouwmeesters die rond het speelveld staan.

Tijdens je beurt kijk je naar de bouwmeesters die in een rechte lijn staan met één van jouw arbeiders. Dit kan zowel horizontaal als verticaal zijn. Je kiest er eentje uit en je pakt een overeenkomend waterkaartje. Dus als het een bouwmeester met een recht stuk is, dan pak je ook een kaartje met een recht traject, enzovoort. Het kaartje leg je aan het al liggende eigen kaartje met de arbeider erop, die in één lijn stond met de gekozen bouwmeester. Je zet die arbeider op het nieuwe kaartje, zodat je de volgende keren van daaruit verder bouwt. Hoe langer je aquaduct wordt, hoe meer punten dit oplevert. Nadat je een kaartje hebt gelegd, schuift de gebruikte bouwmeester op naar het volgende lege veld. Gaat hij daarbij de bocht om, mag de speler als bonus nog een extra kaart leggen. Niet aansluitend aan een bestaand traject, maar je kunt er wel redelijk mee sturen.

Door het leggen van kaartjes kan het zijn dat waterwegen van jezelf of andere spelers worden afgesloten. Dan wordt de bijbehorende arbeider van het bord gehaald en naar het scorespoor verplaatst. Er wordt geteld hoe lang het aquaduct van die arbeider is. Zoveel punten levert deze waterweg op. De arbeider gaat naar de zuil met dat getal. Als die bezet is, gaat hij naar een zuil met een lager getal. Op sommige zuilen mogen twee arbeiders staan.

Telkens als er een aquaduct wordt afgesloten, mag de veroorzakende speler een reserve-bouwmeester uit de voorraad pakken. Dit kan vijf keer, daarna zijn ze op. Deze bouwmeester wordt direct voor de volgende eigen speelbeurt op de rondweg geplaatst.

Het spel is afgelopen als er een ronde lang geen kaartjes zijn gelegd. De aquaducten die nog niet zijn afgesloten, worden nu alsnog gewaardeerd. Voor de winst worden de punten van de arbeiders geteld. De zuil waarop ze staan, geeft hun waarde weer. Daarnaast krijgt de arbeider op de hoogste zuil nog vier bonuspunten, degene op de één na hoogste zuil drie en de volgende nog twee bonuspunten. Degene die dan de meeste punten heeft gescoord, wint het spel.

Ten slotte

Aqua Romana is een leuk bouwspel, waarbij je flink kunt klieren. Het heeft inderdaad zoals gezegd veel weg van Metro. Toch komt er hierbij meer kijken. Je hebt te maken met een planning vanwege de bouwmeesters. Soms staat er een gunstige, maar daar zitten meer mensen op te azen. Soms staat er slechts één waar je wat mee kan. Dat hoeft niet altijd een goede te zijn, maar helaas is er dan toch legplicht. Daarom moet je proberen om in ieder geval keuze te hebben als je aan de beurt bent. Ook is het erg leuk om aquaducten van anderen af te snijden, waardoor deze kort blijven en dus maar weinig punten opleveren. Verder moet je goed in de gaten houden of anderen jou kunnen dwarszitten. Hierdoor kan het van belang zijn in welke volgorde je jouw aquaducten uitbreidt. Qua materiaal is het prima voor elkaar. De spelregels zijn duidelijk en goed geïllustreerd. Het enige raadselachtige voor mij is wat die bouwmeesterblokjes nu precies voorstellen. Ik zie er niets in, behalve een schuin staand mannetje. Sommigen zien er een hoofd in of een poppetje dat een grote bouwtekening voor zijn neus heeft. Gelukkig is dit niet echt terzake doende en vind ik het een leuk spel. Het is goed te doen in een klein uurtje en speelt lekker vlot weg. Toch zie ik het een beetje als Metro voor gevorderden.

Opmerking voor het spel met twee spelers: er is een vaste startopstelling voor twee spelers. Beide spelers spelen hierbij met twee kleuren. Wij speelden die kleuren telkens om de beurt en dat kwam absoluut niet goed uit de verf. Uit navraag bij de Queen Games-stand in Essen bleek dat beide spelers inderdaad met twee kleuren spelen, maar die mogen door elkaar worden gebruikt en niet om en om. Daardoor heb je in feite zes arbeiders, waaruit je tijdens jouw beurt kunt kiezen.

Titel: Aqua Romana
Auteur: Martin Schlegel
Uitgever: Queen Games
Aantal spelers: 2-4
Speelduur: ong. 45-60 minuten
Prijs: ong. € 30,-


Spellen > Recensies >
Aqua Romana


Top