Spellen > Recensies > Ascension

Ascension

Erwin - 2010


In het kielzog van Dominion zijn het afgelopen jaar de nodige deck building spellen opgedoken. Bij dergelijke spellen begin je met een simpel startdeck, dat je in de loop van het spel moet opbouwen tot een gelikte winstpuntenmachine. Deck building is voor liefhebbers van verzamelkaartspellen als Magic bekende kost. Niet als onderdeel van de daadwerkelijke confrontatie met de tegenstander, maar wel als cruciale voorbereiding op het speelse duel. Het verbaast mij niet dat ervaren Magicspelers belangstelling hebben voor deze nieuwe generatie deck building spellen. Het verbaast mij ook niet dat zo’n ervaren Magicspeler zelf een soortgelijk spel uit de hoge hoed tovert. De speler heet Justin Gary, zijn bedrijfje heet Gary Games en zijn spel heet Ascension, Chronicle of the Godslayer.

De eerste kennismaking met de inhoud van Ascension is indrukwekkend. Er wordt zowaar een speelbord meegeleverd, waarop de centrale kaartvoorraad wordt bewaard en je verder een samenvatting van de spelregels aantreft. De speelkaarten hebben een uitstekende fysieke kwaliteit. Of de stijl van de tekeningen bevalt, is uiteraard een kwestie van smaak. Ik vind ze mooi.

Op het speelbord vind je allereerst drie sets met vaste kaarten. Dit zijn priesters waarmee je later nieuwe kaarten kunt kopen, de soldaten waarmee je jouw gevechtskracht versterkt en één cultist. Laatstgenoemde is een altijd beschikbaar monstertje, dat je in de pan kunt hakken wanneer er geen lucratievere slachtoffers beschikbaar zijn. Op het bord ligt verder een forse stapel met speelkaarten. Hierin vind je naast de te bevechten monsters ook de twee kaartsoorten waarmee je jouw deck kunt versterken. Met de ‘heroes’ voeg je gevechtskracht, speelgeld en andere mogelijkheden aan jouw deck toe. Met de ‘constructs’ doe je ongeveer hetzelfde, maar deze kaarten blijven liggen nadat je ze hebt gespeeld.

Op de ‘heroes’ en de ‘constructs’ zijn ook nog winstpunten afgebeeld, die bij de eindtelling een rol spelen. Daarnaast kent het spel ook nog winstpunten in de vorm van steentjes. Afhankelijk van het speleraantal worden er 60-90 steentjes gebruikt. Deze punten verdien je met name door monsters te verslaan. Als de steentjes op zijn, wordt het einde van het spel ingeluid.

Van de stapel speelkaarten worden zes kaarten getrokken en open op het bord gelegd. Dit zijn de kaarten waarop de actieve speler zich mag uitleven. Iedere speler begint het spel met een startdeck van 10 kaarten: 8 leerling-priesters (1 spelgeld per stuk) en 2 militia (1 gevechtskracht per stuk). Na het schudden van jouw startdeck trek je een hand van vijf kaarten.

De actieve speler speelt zijn kaarten uit en beslist wat hij ermee doet. Sommige kaarten hebben speciale acties, waarmee je bijv. nieuwe kaarten mag trekken of een nieuwe hero bovenop jouw deck mag leggen. De meeste kaarten leveren je speelgeld of gevechtskracht op. Met speelgeld voeg je nieuwe heroes en/of constructs aan jouw deck toe. Nieuwe heroes leveren in latere rondes eenmalige extraatjes op (geld, kracht of speciale acties), een construct mag je later uitspelen en beurtenlang laten liggen en gebruiken. Met gevechtskracht versla je een of meer op het speelbord aanwezige monsters. Daartoe moet je de verdediging van het monster met gevechtspunten kunnen evenaren. Een verslagen monster landt op de centrale aflegstapel. Jij krijgt de op het monster afgebeelde bonus. Dit zijn meestal winstpuntsteentjes, maar soms mag je ook medespelers plagen door kaarten te stelen of constructs te slopen.

De tijdens jouw beurt gekochte en verslagen kaarten worden meteen op het speelbord vervangen. Aan het einde van jouw beurt leg je jouw gespeelde, gekochte en resterende handkaarten op jouw eigen aflegstapel en trek je vijf nieuwe handkaarten. Daarna is de volgende speler aan de beurt.

Als de voorraad steentjes is uitgeput, wordt doorgespeeld tot de rechterbuurman van de startspeler. Daarna telt iedereen de winstpunten op de kaarten in zijn deck en van de door hem verzamelde steentjes. De speler met de meeste punten wint het spel.

Ten slotte

Ik ben gecharmeerd van dit elegante en vlotte kaartspel. Omdat de voor de spelers beschikbare kaartvoorraad doorlopend wijzigt, moet je hier vooral tactisch pieken en mis je de deckplanning van een spel als Dominion. Deze methode van kaarten aanbieden is ook geluksafhankelijker dan het statische aanbod van Dominion. Minder planning, meer geluk, dit zijn meestal afknappers voor ondergetekende. Maar niet bij Ascension, waar het flitsende speelplezier mijn behoefte aan control onder de duim weet te houden. Je speelt er lekker op los, met een beetje knokken en een beetje optimaliseren en combineren. Als je een keer een slechte hand trekt, bieden de vaste kaarten voldoende troost om ook deze beurt mentaal ongebroken door te komen.

Titel: Ascension
Auteur: Justin Gary
Uitgever: Gary Games
Aantal spelers: 2 - 4
Speelduur: ong. 30 minuten
Prijs: ong. € 27
 


Spellen > Recensies >
Ascension


Top