Spellen > Recensies > Aton

Aton

Erwin Broens - aug 2006


In de “kleine reeks” van Queen Games duikt af en toe een tweepersoonsspel op. Na enkele geslaagde pogingen van Michael Schacht en Stefan Feld, is het nu de beurt aan Thorsten Gimmler. Deze auteur heeft met Odin’s Raben van Kosmos al eerder een leuk tweepersoonsspel afgeleverd. In Aton proberen de spelers als hogepriesters de Egyptische goden Aton en Amun te behagen.

Het speelbord toont een complex met vier tempels. Iedere tempel bestaat uit 12 velden: zwarte, blauwe, gele, groene en bonusvelden. Op deze velden plaatsen de spelers tijdens het spel hun speelstukken. Het is de bedoeling om meerderheden in de verschillende tempels te bemachtigen. Hiermee verdien je winstpunten.

Het plaatsen van speelstukken geschiedt met behulp van speelkaarten. Iedere speler beschikt over een identieke set van 36 kaarten, met de waardes 1-4. Elke ronde trekken de spelers vier kaarten van hun stapel, die ze vervolgens gedekt toewijzen aan vier actievelden. Als je bagger trekt, kun je deze kaarten één keer tijdens het spel omruilen voor een nieuwe hand.

De kaart bij het eerste actieveld kan winstpunten opleveren. Als jouw kaart hoger is dan die van de tegenstander, incasseer je het dubbele verschil aan winstpunten. Deze punten noteer je op het scorespoor. De actievelden 2 t/m 4 bepalen jouw mogelijkheden op het speelbord. De kaart op het tweede actieveld bepaalt de speelvolgorde. Met deze kaart mag je verder één of twee stukken van de tegenstander uit de voor jou toegankelijke tempel(s) verwijderen. Dit werkt alleen als je een “3” of een “4” speelt. Als je een “2” speelt, gebeurt er niets. Als je een “1” speelt, moet je een eigen speelstuk verwijderen. Verwijderde speelstukken eindigen in het dodenrijk, een spoor met 8 velden. De kaart op het derde actieveld bepaalt in welke tempels (1 t/m 4) je speelstukken mag plaatsen of verwijderen. Als je een “4” speelt, heb je toegang tot alle tempels, bij een “1” mag je alleen in de eerste tempel ageren. De kaart op het vierde actieveld bepaalt hoeveel speelstukken je deze beurt in de voor jou toegankelijke tempels mag plaatsen.

Na een aantal rondes is het spoor van het dodenrijk gevuld en volgt een puntentelling. In de eerste tempel ontvangt de sterkste speler het verschil met de tegenstander aan punten. In de tweede tempel krijgt de sterkste speler 5 punten. In de derde tempel krijgt de sterkste speler het aantal door hem geplaatste speelstukken aan punten. In de vierde tempel krijgt de sterkste speler 3 winstpunten voor elk door hem bezet blauw veld in alle tempels. De speler met de meeste speelstukken op zwarte velden krijgt 8 bonuspunten. Ten slotte leveren de bezette bonusvelden nog 1 of 2 punten op.

Het spel eindigt meteen als iemand na het afwikkelen van het eerste of vierde actieveld één van de vier overwinningsvoorwaarden vervult: 40 winstpunten, alle velden van één tempel bezetten, alle gele velden bezetten of alle groene velden bezetten. Het spel eindigt ook na de puntentelling waarin iemand 40 of meer winstpunten behaalt. In het laatste geval wint de speler met de meeste punten.

Ten slotte

Meerderhedenspellen voor twee spelers kom je niet vaak tegen. Wat dat betreft is Aton een welkome aanvulling voor mijn spellenkast. De overwinningsvoorwaarden wekken op het eerste gezicht de indruk dat het spel veel verschillende strategieën toelaat. In de praktijk valt dit tegen. Het bezetten van alle groene of gele velden is alleen mogelijk met een domme tegenstander, die bovendien veel pech bij het trekken van kaarten moet hebben. In de praktijk draait het vooral om het binnentikken van 40 punten en kun je af en toe een complete tempel claimen.

De geluksfactor is dominant aanwezig. Deels omdat de spelers hun kaarten blind inzetten, maar vooral door de grilligheid van de trekstapel. Natuurlijk hebben beide spelers identieke sets kaarten, maar als je in de finale pech hebt, zul je het spel niet winnen. Pech kun je deels opvangen met de eenmalige ruilactie, maar dit biedt geen compensatie voor twee of meer ongelukkige rondes. Ondanks dit forse gelukselement is het een leuk tweepersoonsspel. Er is volop strijd om de mooie plekken, het bluffen en gokken leidt tot extra spanning en je speelt het binnen een half uurtje weg. Als je een keer teveel pech hebt, kun je in een tweede potje op zoek naar revanche.

Op de website van Queen Games kun je Nederlandstalige regels downloaden. Dit regelboekje bevat de gebruikelijke vertaalfoutjes (met name een verwisseling van de opmerkingen in de kantlijn bij het tweede en het vierde actieveld), maar is verder duidelijk genoeg.

Titel: Aton
Auteur: Thorsten Gimmler
Uitgever: Queen Games
Aantal spelers: 2
Speelduur: ong. 20-30 minuten
Prijs: ong. € 15,-


Spellen > Recensies >
Aton


Top