Spellen > Recensies > Carcassonne II

Jagers en Verzamelaars

Erwin Broens - maart 2003


Het Spiel des Jahres is een belangrijke prijs in Duitsland. Het biedt de doorsnee consument een handvat bij de traditionele aankopen voor de kerst en de desbetreffende uitgever een forse stijging van de omzet. Sinds Catan is het gebruikelijk om het commerciële succes van een Spiel des Jahres op te rekken met behulp van uitbreidingen en zusterspellen. Ook Carcassonne heeft deze weg bewandeld. Eind 2002 verscheen het zusterspel Die Jäger und Sammler. In Nederland heet het Jagers en Verzamelaars en is de groene doos vervangen door een oranje exemplaar.

In de kern is er niets nieuws onder de zon. De spelers trekken om de beurt een tegel, leggen deze passend aan en mogen er een speelfiguur op plaatsen. Als je een gebied voltooit, levert dit winstpunten op. Voor meer informatie over het spelidee verwijs ik gemakshalve naar de recensie van het origineel. Aangezien Jagers en Verzamelaars zich afspeelt in de prehistorie, zijn de steden en wegen vervangen door bossen en rivieren. De boeren zijn ingeruild voor jagers. Gelukkig zijn de veranderingen niet uitsluitend cosmetisch van aard, de auteur heeft ook aan het spelsysteem geknutseld.

Vissen en tijgers

Allereerst beschikt iedere speler over twee fonkelnieuwe speelfiguren, de hutten. Deze plaats je op een rivier of een meer. Een hut controleert het volledige stroomgebied van de desbetreffende rivier. In de verbonden meren zijn een of meer vissen afgebeeld. Aan het einde van het spel levert elke vis één winstpunt op. Het is overigens ook mogelijk om een poppetje als visser op een rivier te plaatsen. Als de rivier is voltooid, krijg je direct één punt voor elke tegel en één punt voor elke vis in de aangrenzende meren.

De jagers werken anders dan de bekende boeren. Op de grastegels zijn dieren afgebeeld. Als jij aan het einde van het spel een grasvlakte controleert, krijg je twee punten voor elk dier. Als er sabeltandtijgers rondsluipen, moet je een deel van deze punten inleveren. Alleen mammoets en oerossen hebben geen last van tijgers. Het is in dit spel overigens een stuk lastiger om een grote grasvlakte te vormen. Door de grillige bossen, rivieren en meren wordt een grasvlakte vaak voortijdig afgesloten.

De bossen zijn de vervangers van de steden. Als je een bos voltooit, krijg je direct twee punten voor elke tegel. Een onvoltooid bos levert nooit punten op. Het heeft dus weinig zin om op de gok aan een gigantisch woud te werken. Sommige bostegels bevatten een goudklompje. De speler die zo'n bos afsluit, mag een bonustegel van een aparte stapel trekken. Je moet deze tegel meteen aanleggen en mag daar een poppetje of hut plaatsen. Een bonustegel levert dus een dubbele beurt op. Dit is niet het enige voordeel, met sommige tegels kun je het spelverloop fors beïnvloeden. Zo kun je met een vuurtegel alle tijgers van een grasvlakte verjagen. Met een hunebed kun je in een klap de absolute controle over een grasvlakte verkrijgen, ongeacht de hoeveelheid speelfiguren van je medespelers.

Ten slotte

Jagers en Verzamelaars is net als het origineel een geslaagd legspel, dat goed voor de dag komt met alle genoemde spelersaantallen. Je kunt het luchtig spelen met de familie of met het mes op tafel als de doorgewinterde spelliefhebbers op bezoek komen. De belangrijkste vraag is natuurlijk of het zin heeft om dit spel aan te schaffen als je de "blauwe" Carcassonne al bezit. Op het eerste gezicht is het antwoord negatief. Als je iets verder kijkt, zie je dat de aanpassingen Jagers en Verzamelaars toch een ander "speelgevoel" meegeven. Omdat onvoltooide rivieren en bossen niets waard zijn, moet je voorzichtiger spelen. Je loopt meer risico dat medespelers je bouwplannen frustreren en dat je speelfiguren worden vastgezet zonder punten te genereren. Door het inzetten van tijgers heb je een nieuwe manier om medespelers te pesten. Over de toegevoegde waarde van de dorpjes heb ik mijn twijfels. Deze leveren veel punten op voor degene met de meeste mazzel en het is vrij lastig om hier iets tegen te doen.

Om terug te komen op mijn vraag: per saldo is Jagers en Verzamelaars inderdaad de moeite waard. Je haalt geen fonkelnieuw spelsysteem in huis, maar krijgt wel de kans om op een andere - en soms gemenere - manier van een geslaagd spelidee te genieten. Dit is wat mij betreft het beste spel van de Carcassonnefamilie.

Titel: Carcassonne: Jagers en Verzamelaars
Auteur: Klaus-Jürgen Wrede
Uitgever: 999 Games (NL) / Hans im Glück (D)
Aantal spelers: 2 - 5
Speelduur: ong. 30-45 minuten
Prijs: ong. € 20,- (Duitsland: € 15)

foto © Hans im Glück



Spellen > Recensies >
Carcassonne II


Top