Spellen > Recensies > De Burcht

Carcassonne: De Burcht

Erwin Broens - augustus 2005


Sinds Catan weten we dat je het commerciële succes van een Spiel des Jahres kunt rekken door aan de lopende band uitbreidingen en zusterspellen uit te geven. Je ziet dit o.a. terug bij Alhambra, Ticket to Ride en last but not least Carcassonne. Laatstgenoemde trekt bovendien de aandacht van andere auteurs. In 2005 waagt Colovini zich aan een Carcassonnevariant, in 2003 leefde Knizia zich reeds uit op Carcassonne: De Burcht.

De Burcht is een variant voor twee spelers. Het speelveld wordt omringd door de muren van een burcht, waarin de spelers in de loop van het spel hun tegels plaatsen. De muur begrenst niet alleen het speelveld, maar dient tevens als registratie van de winstpunten en als bewaarplaats voor bonusfiches.

De tegels bevatten de volgende elementen: een weg, een huis, een toren of een grasveld met een markt. Als je aan de beurt bent, trek je een gedekte tegel en leg je deze passend aan op het speelveld. Aanleggen is vrij eenvoudig, omdat alleen de wegen moeten passen. De andere elementen mogen elkaar vrij raken. Bovendien passen alle tegels aan de buitenmuur. Na het aanleggen van een tegel mag je er zoals gebruikelijk een horige op plaatsen. Uiteraard is het ook nu verboden om een horige direct in het bouwwerk van een andere horige te plaatsen. Horigen op wegen, huizen en torens krijg je terug zodra je het bouwwerk voltooit; horigen op grasveldjes blijven daar tot het einde liggen.

Afgebouwde wegen en huizen leveren meteen 1 winstpunt per tegel op. Een afgebouwde toren genereert 2 winstpunten per tegel. Hetzelfde geldt voor een weg met een of meer waterputten. Winstpunten registreer je op de muur. Als je daarbij op een veld met een bonusfiche landt, leg je deze open voor je neer. Deze fiches leveren leuke extraatjes op, zoals dubbele punten voor één huis of toren, vijf bonuspunten bij de eindtelling of je krijgt aan het einde toch nog winstpunten voor een incomplete weg, toren of huis.

Bij de eindtelling krijg je punten voor grasvelden met markten (3 per markt), sommige bonusfiches en voor het grootste huis. De speler met het grootste afgebouwde huis telt het aantal virtuele tegels in het grootste onbezette gat in de burcht en krijgt dit aantal in winstpunten uitgekeerd. De speler met de meeste punten is de winnaar.

Ten slotte

Deze Carcassonnevariant speelt op zich lekker weg, maar ik word er toch niet echt enthousiast van. Het is vrij eenvoudig om bouwwerkjes te voltooien, waardoor het lastig is om speelstukken van de tegenstander permanent uit te schakelen. Dit vermindert voor mij het speelplezier. De bonusfiches op de stadsmuur zijn een leuk idee, maar leiden per saldo ook tot een forse verhoging van de geluksfactor. Ook dit vermindert mijn speelplezier. Een aardige toevoeging is de strijd om het grootste huis en vervolgens – als jouw huis te klein is – het fanatiek opvullen van de grote open gaten in de burcht. Al met al vind ik De Burcht de minste titel uit de Carcassonnefamilie. Aangezien de andere familieleden ook goed functioneren met twee spelers, is deze titel eigenlijk alleen geschikt voor fanatieke verzamelaars.

Titel: Carcassonne: De Burcht
Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: 999 Games (NL) / Hans im Glück (D)
Aantal spelers: 2
Speelduur: ong. 30 minuten
Prijs: ong. € 20,-


Spellen > Recensies >
De Burcht


Top