Spellen > Recensies > Carolus Magnus

Carolus Magnus

Johan François - oktober 2000


Het "château" duikt als een statige gastheer op, uit de septembernevels van de Ardennen. Hier dus, in deze oase van rust en groen, heeft de herfstreünie plaats van enkele onafhankelijke recensenten. In de ronde torenkamer brandt het haardvuur en vult de parketruimte met een heerlijk rustgevende warmte. Erwin zit te neuzen in het laatste Spielboxnummer en knikt goeiedag, wanneer Suzanne* me op de wang kust ... "Een warm kopje koffie puur?" ... Ik knik goedkeurend en terwijl ze mijn lange jas aanneemt, merk ik dat Peter Poes zich tegoed doet aan een heerlijk ontbijtje met ovenwarme broodjes en fijne sneetjes everzwijn. Plots wordt de stilte doorbroken door luidruchtig motorgeronk. Ik tuur even door het ruitjesraam en zie beneden zoals verwacht Ronald breedlachend naar boven zwaaien, posterend naast zijn wagen, geknipt uit een Kuifje album (de wagen dan).

Een half uurtje later nemen we met z'n vieren plaats rond de, naar boenwas geurende, mahoniehouten speeltafel. Pal erboven hangt een grote kristalluchter en we schuiven de zware stoelen met hoge rug dichter, ons allen (aanwezig) bewust van onze taak. Het wordt even stil wanneer Sophie* de zware koffer opent in de hoek naast het harnas en Amélia* ons het eerste spel overhandigt. Mijnheer Colovini vraagt jullie mening fluistert Amélia en plaatst met een haast sacrale eerbied, midden op tafel ..... "Carolus Magnus" verbreekt Peter de stilte .. "da's Karel De Grote", vult Ronald aan. Erwin knikt ... "Het worden Middeleeuwse toestanden".

Benieuwd opent Peter de doos en haalt er achtereenvolgens 15 vlakken uit die provincies van het keizerrijk onzer Karel blijken te zijn. (iedereen weet dat Karel De Grote nogal wat land bezat, al of niet veroverd) Verder schudden we twee zwarte zakken leeg en vinden er een tweehonderdtal minikubusjes (ook wel blokjes genoemd) die de ridders van divers bloed blijken voor te stellen (blauw, rood, geel, groen en paars); voor elke speler een kasteelplankje en vijf cijferfiches van 1 tot en met 5 (een tevreden zucht ontglipt me bij het aanschouwen van een zekere logica). Verder nog 5 kleine cilinders (familiewapens), dertig burchten - 10 grijze, 10 witte en 10 zwarte. Tot slot nog 4 dobbelstenen met één van de kleuren óf een kroontje op de zijvlakken. De grote gele speelfiguur ten slotte stelt Karel De Grote voor.

Na een halfuurtje spelregellezing van Ronald en Erwin, (een beetje afwisseling kan geen kwaad) ligt de tafel er onderhand zo bij (zie bovenstaande illustratie, resultaat van de scanningsopdracht :"Sophie, ga je die prentjes eens inscannen voor het artikeltje over Leo?" . "Neen schat, hij heeft geen paarse koeien in de Alpen, hoe kom je erbij ? .. "). Ze noteert dit dadelijk in haar agenda, terwijl Amélia nog een vers blok in de haard legt en zich als een panter neervlijt op de berenvacht voor het knetterend vuur. Ik kan me nog moeilijk meer houden ... er moet gespeeld worden.

Komt er nog wat van ...

Jawel ... Het spel kan gespeeld worden met 2 (en dan valt dit ook echt mee, wat niet van zoveel bordspellen gezegd en geschreven kan worden); of met z'n drieën, waarbij héél oplettend gespeeld moet worden (de variant die dus iets minder voor uw laptoppende Kwazimodo blijkt gemaakt te zijn :-)) en tenslotte met 4 spelers, waarbij het spel gespeeld wordt met twee teams van .. juist 2 spelers.

Spel met z'n tweeën (de schrijver en de spellengek houden het voor gezien)

De provincies worden los van elkaar in een kring gelegd en men strooit er de ridders op een hoop in het midden, uitgezonderd drie van elke kleur. Die houdt men, om er op elke provincie één te droppen.. Karel zelf begint zijn rondgang op een willekeurig gekozen provincie. E en R krijgen elk ook 10 burchten van een bepaalde kleur (wit, zwart of grijs) .. Jawel die derde kleur is ... voor 3 spelers, juist Sophie.

Door de galmgaten van het kasteel weerklinkt "Winning Moves, Winning Moves, Winning Moves" ons als vleermuizengefluister in de oren ... "STER"? "Een publicitaire onderbreking om het verblijf te bekostigen"? Iedereen haalt de schouders op ... Sophie denkt aan een minnestreel, Amélia houdt het op de dorpsgek en Suzanne serveert ons stilzwijgend 4 heerlijk dampende potten wakkere koffie.

Een spelbeurt...

Om aan te duiden in welke volgorde de spelers hun acties mogen uitvoeren legt elke speler 1 getalfiche (1 tot 5) voor zich neer, verschillend van de die beurt reeds uitgespeelde fiches. Het laagste cijfer begint (bij 3 of 4 spelers telkens in opklimmende ficheorde spelen). Tijdens zijn beurt kan elke speler 3 (bij 3 spelers 4) ridders in het spel brengen. Hij plaatst die bij zijn kasteelkaart, om de macht te verwerven over een bepaalde kleur (meeste ridders van zelfde kleur), waardoor hij dan in het bezit komt van het familiewapen van die kleur (het cilinderke plaatst die dan op de kleurstip van de kasteelkaart). Hij kan zijn ridders ook planten op een provincie om daar dan een machtspositie proberen te behalen.

Na de plaatsing stapt gele Karel met de klok mee door de provincies .. minimaal 1 provincie verder, maximaal zover als de getalfiche aangeeft. Wanneer Karel ergens halt houdt, wordt gekeken wie er daar de macht heeft en mag die er een burcht plaatsen óf de burcht(en) van de ander vervangen door die van eigen kleur... Zodra twee naburige provincies burchten van dezelfde kleur bevatten, versmelten die (figuurlijk) tot één provincie.

Een spelbeurt eindigt met het aanvullen van de troepensterkte. De kleuren op de dobbelstenen geven aan welke ridders je rangen vervoegen. Bij een kroontje kies je zelf wie het wordt. Makkelijk zat (hoewel, na drie koffie) ... 

Einde van het spel

Wanneer je er in slaagt alle burchten op het speelveld te plaatsen óf wanneer er 'minder dan 4' gebieden overschieten (ik dacht nog even dat ze het over 3 gebieden hadden), eindigt het spel!

Even tijd voor een korte break. Suzanne en Sophie zijn zo vriendelijk om 'Kosmos'* en 'Ravensburger'* van mijnheer Erwin voor een urinoir moment te laten genieten van de kasteeltuin. Op de vraag waar '999'* is, blijkt dat hij last heeft van het 'vertragingssyndroom' en ter observatie bij dokter Zwartspa in quarantaine is. Het strijkkwartet 'Ludoremi' in passende minnestreel-outfit blijft de torenkamer verwennen met hemelse middeleeuwse muziek, terwijl Sophie zorgt voor een deugddoende warmte. Ze is nu reeds aan haar zesde blok toe.

Hoe zit het nu met die 3 en 4 spelers?

Bij 3 spelers (slechts 8 burchten) wordt er telkens naar elke speler gekeken wie er de macht heeft en kan je je moeilijk veroorloven de ene speler een hand toe te steken zonder een dolk in de rug te krijgen van de ander. Bij 4 spelers, wordt er in 2 ploegen van 2 gespeeld. Iedereen speelt wel met eigen ridders en kasteelkaart, eigen macht over een kleur. Enkel bij de machtsbepaling wanneer Karel op bezoek komt tellen de partners samen. Zo konden Peter en ondergetekende makkelijk hun 10 burchten plaatsen, nog voor het illustere duo "ER" er erg in had en de duimen moest leggen. "Neen Sophie , je moet de schroeven niet brengen, meisje". En er werd helemaal niet vals gespeeld of zo, want we speelden de 'stille versie', waarbij partners geen enkel woord of betekenisvolle blik mogen wisselen.

Is het een goed spel?

Het is! Misschien struikelen sommigen (vooral de pechvogels) over de ridderverdeling via de kleurteerlingen en zijn varianten of aanpassingen mogelijk om de geluksfactor eventueel wat terug te dringen, maar wat is er nu leuker dan een Peter die zich ergert aan drie opeenvolgende slechte worpen óf een Erwin, die net drie kroontjes werpt en een glimlach niet onder troon of ronde tafel kan steken?

Suzanne roept vanonder de draaitrap. Het middagmaal is opgediend in de ridderzaal. Ronald laat zijn legendarische rugzakje met boterhammen en thermos naast zijn stoel liggen en samen dalen we neder om de innerlijke mens te versterken, want je moet dit helemaal niet onderschatten, zo'n herfstreünie. Er staat bovendien nog heel wat op het spelprogramma dit weekend. Ik verdenk iemand ervan zelfs een 'avondje moord' in de mouw te hebben of misschien heeft zelfs een ander een nachtje van de kaartspelletjes in petto. Neen Sophie, mijnheer Colovini woont niet in Petto ... 

De * in het artikel verwijzen naar hen reeds een stage meemaakten, zie de bespreking van ‘Kahuna

Titel: Carolus Magnus
Auteur: Leo Colovini
Uitgever: Winning Moves / Venice Connection
Aantal spelers: 2 - 3 (of 2 teams)
Speelduur: 45-60 minuten
Prijs: ong. 22,-


Spellen > Recensies >
Carolus Magnus


Top