Spellen > Recensies > Caylus MC

Caylus Magna Carta

Erwin - aug 2007


Het thema en het spelsysteem van dit ‘kaartspel’ zijn gebaseerd op het internationaal bejubelde bordspel Caylus, de winnaar van de Nederlandse Spellenprijs van 2006. In dit ‘kaartspel’ ontbreekt uiteraard een speelbord. Het speelveld bestaat uit een – immer groeiende - reeks gebouwkaarten, aangevuld met een kasteel en een brug met de bekende pasvelden. Aan het begin bestaat de stad uit een handvol algemene (roze) gebouwen. In de loop van het spel bouwen de spelers hun eigen gebouwen aan het uiteinde van de rij gebouwkaarten.

Iedere speler beschikt over een eigen set met 12 gebouwen. Je begint met een willekeurige starthand van drie kaarten, jouw overige gebouwkaarten vormen een eigen gedekte stapel. Daarnaast is er een algemene voorraad met 7 prestigegebouwen. Het spelmateriaal bestaat verder uit arbeiders, munten, blokjes met grondstoffen (voedsel, hout, steen en goud – laatstgenoemde is een joker), een stadswacht en de kasteelfiches voor de bouw van het kasteel. De spelers starten met twee voedselblokjes, twee houtblokjes en vier munten.

Als je aan de beurt bent, voer je één van de volgende acties uit: 1) voor 1 munt één gebouwkaart trekken, 2) voor 1 munt alle handkaarten vervangen, 3) voor 1 munt een arbeider op een vrij gebouw plaatsen, 4) tegen betaling van de afgebeelde grondstoffen een gebouwkaart aan het einde van de rij aanleggen 5) tegen betaling van de afgebeelde grondstoffen een prestigegebouw bouwen of 6) passen. De eerste passer krijgt 1 munt.

Zoals je ziet, heb je voor veel acties geld nodig. Je krijgt aan het begin van elke ronde 2 munten plus 1 munt voor elke eigen woning. Een woning is een omgedraaide gebouwkaart, die je via een arbeider op een notariskaart kunt bemachtigen. Je hebt een woning nodig om een blauw prestigegebouw te mogen bouwen.

Nadat iedereen heeft gepast, kunnen de spelers in volgorde van passen de stadswacht maximaal drie kaarten vooruit of terug verplaatsen. Dit kost 1 munt per stap. Daarna worden de met arbeiders bezette gebouwkaarten t/m de stadswacht geactiveerd en incasseren de spelers de bijpassende opbrengst (grondstoffen, winstpunten of geld). Als een medespeler jouw gebouw gebruikt, ontvang jij een bonus (meestal 1 grondstof).

Het is daarna ook nog mogelijk om bij te dragen aan de bouw van het kasteel. Tegen betaling van een setje grondstoffen (hout, steen en voedsel) kun je kasteelfiches kopen. De fiches uit de eerste stapel zijn 4 punten waard, de tweede stapel 3 punten en de laatste stapel 2 punten. Degene die de meeste kasteelfiches in een ronde koopt, krijgt een goudblokje als bonus. Als niemand aan het kasteel bouwt, worden twee kasteelfiches uit het spel genomen.

Aan het einde van de ronde loopt de stadswacht twee gebouwkaarten verder en wordt de volgende speler de startspeler.

Het spel is voorbij wanneer alle kasteelfiches zijn verbruikt. Dan krijgen de spelers winstpunten voor hun gebouwde kaarten, waarbij de blauwe gebouwen flink aantikken, voor de verdiende bouwfiches (2 – 4 per stuk), voor elk goudblokje, voor elk trio overige blokjes en voor elke 3 munten. Uiteraard wint de speler met de meeste punten.

Ten slotte

Caylus Magna Carta is een spel van deze tijd, waarin overgewicht vol in de aandacht staat. De ‘vetrandjes’ van het bordspel zijn onderhanden genomen, hetgeen een afgeslankt en fitter spel oplevert. Ik vind Caylus een schitterend spel, maar word af en toe een beetje flauw van de forse speelduur. Met name door het verwijderen van de privileges, het ontslag van de architect en de metselaar en het schrappen van de stijgende loonkosten kraken de hersens van de spelers bij Magna Carta iets minder hard. Daarnaast zijn de gewone gebouwen minder schaars (iedere speler heeft immers een gelijke set), waardoor er in de loop van het spel meer grondstoffen zijn te bemachtigen. Dit alles komt het speeltempo ten goede, zonder speelplezier in te leveren. Het chroom is eraf, maar er blijft wat mij betreft nog steeds een prachtig spel over. Het aanbieden van gebouwen via handkaarten introduceert een zekere grilligheid, maar dit heeft mij niet gestoord.

Het regelboek beschrijft ook nog een vereenvoudigde versie van dit spel, maar daaraan heb ik verder geen aandacht besteed. Ik heb dit spel niet getest met twee spelers. Ook dan zal het spel goed functioneren, al loop je meer kans dat een bepaalde grondstof later zal opduiken.

Een Nederlandstalige versie zou in het voorjaar van 2007 verschijnen. Door schuld van de Franse uitgever zijn deze plannen fors vertraagd. QWG Games heeft het spel uit de planning van het najaar gehaald. De Nederlandstalige editie van dit uitstekende spel wordt verwacht in het eerste kwartaal van 2008.

Titel: Caylus Magna Carta
Auteur: William Attia
Uitgever: Ystari 
Aantal spelers: 2-4
Speelduur: ong. 60-90 minuten
Prijs: ong. € 25

 



Spellen > Recensies >
Caylus MC


Top