Spellen > Recensies > Caesar & Cleopatra

Piet Wenings - 1998

In het kaartspel Caesar & Cleopatra gaat het om de onafhankelijkheid van Egypte. Caesar wil het land inlijven bij het Romeinse rijk. Cleopatra probeert hem hiervan te weerhouden. Door het Romeinse staatsbestel ligt de uiteindelijke beslissing bij de patriciërs. Het doel van de twee hoofdrolspelers is duidelijk: krijg zoveel mogelijk van de 21 patriciërs op jouw hand. Beide partijen hebben dezelfde kaarten en dus gelijke kansen op de overwinning. Deze speelkaarten zijn verdeeld in twee typen: 36 invloedkaarten (34 genummerd van 1 tot 5 plus twee filosofen) en 13 actiekaarten per speler. Verder zijn er nog 8 vertrouwensvragen (orgieën, orgieën, wij willen orgieën) en de invloedbonuskaarten (2 per patriciërgroep van 5-groot).

Caesar legt Egypte’s lot in de handen van mannen, Cleopatra vertrouwt volledig op vrouwen. In het decadente Rome is dat geen probleem. De patriciërs laten zich door beide geslachten even makkelijk inpalmen. Alles is geoorloofd. Zo gooien beide kampen slaven in de strijd. Caesar vertrouwt verder op zijn gigolo’s, consuls, prefecten en de centurions. Cleopatra gebruikt danseressen, sterrenwichelaarsters, hogepriesteressen en schriftgeleerden.

In het begin van het spel zijn alle patriciërs nog onbevangen en onbevooroordeeld. Omdat vrouwen in deze prefeministische tijd altijd voorgingen is Cleopatra de eerste die haar invloed mag doen gelden. In het begin hebben beide tegenstrevers twee van elke genummerde invloedkaart in de hand. De rest van de invloedkaarten ligt geschud op een stapel, de andere stapel bevat de actiekaarten. De speler mag nu één invloedkaart gedekt neerleggen onder een patriciërsgroep of twee kaarten open. Duidelijk het verschil tussen stille diplomatie en overduidelijk campagne voeren. Een speler mag in totaal, maximaal vijf invloedkaarten bij één groep leggen. Er zijn vijf groepen: Senators (5), Quaestors (5), Praetors (5), Aediles (3) en Censors (3). De hand wordt nu aangevuld tot vijf kaarten, waarbij de speler zelf kiest of hij invloed- dan wel actiekaarten toevoegt. Een beurt mag ook passief zijn. Je gooit dan een willekeurige hoeveelheid kaarten weg en vult dan aan tot vijf. Tijdens mijn proefpotjes heeft niemand dat gedaan. Dat kan een gebrek aan tactisch inzicht onzerzijds zijn, maar het vrijwillig opgeven van welke kaart ook is in mijn optiek onverstandig. Je kunt ook met eentjes een patriciër winnen.

Per beurt mag een speler één actiekaart spelen. In totaal zijn er zes verschillende acties. Zo kan een lastige tegenstander uit de weg geruimd worden ("Aanslag"[4]), je mag de invloedkaarten van twee groepen gedekt herverdelen ("Rokade"[2]), je kunt een kijkje gaan nemen in het vijandelijke kamp en een actie of invloed onschadelijk maken voordat die kan worden ingezet ("Spion"[2]), kennis opdoen van de verhoudingen ("Verkenner"[2]) of alle invloed uit de weg ruimen ("De toorn der goden"[1]). Al deze acties kunnen worden tegengehouden met de actiekaart "Veto"(2). Deze actiekaarten mag de speler voor de start op volgorde leggen. Dit is belangrijk, omdat je dan zeker weet dat de kaarten goed verdeeld zijn. Als je alle actiekaarten van één type op een kluitje hebt liggen ben je zeker in het nadeel.

Elke speler eindigt zijn beurt met het draaien van een vertrouwensvraag. Als op deze kaart een patriciërsgroep genoemd wordt, moet de bovenliggende patriciër kleur bekennen, oftewel wie heeft de meeste punten ingezet op de betreffende groep. Hierbij worden alle bedekt neergelegde kaarten omgedraaid. In alle andere gevallen is er een orgie, waarbij speltechnisch niks gebeurt. Als een patriciër overtuigd is moet de winnaar zijn grootste invloed op de groep opgeven, de verliezer moet zijn laagste invloed wegdoen. De stapel vertrouwenskaarten wordt weer geschud als dat op de omgedraaide kaart vermeld staat. Het is hoogst irritant als je bij het draaien van de vertrouwensvraag vaker op een orgie stuit dan je tegenstander, of erger nog de schudkaart. Je kunt immers de verdeling tijdens je eigen beurt het best beïnvloeden. Met een beetje gevoel voor statistiek en het onthouden van de reeds verschenen vertrouwensvragen kun je je voordeel doen. Als je niet van wachten houdt kun je een patriciër dwingen partij te kiezen door de achtste invloedkaart op een groep te spelen. Er ontstaat dan een automatische vertrouwensvraag.

In de stapel invloedkaarten bevindt zich een kaart met de kracht van een actiekaart: de filosoof. Als er een filosoof meepraat wint de minst invloedrijke partij de vertrouwensvraag. Een filosoof is nou eenmaal een groot denker en overtuigt anderen makkelijk van zijn gelijk. Een filosoof is een mooie kaart om als achtste kaart bij een groep aan te leggen.

Aan het eind van het spel, dat is als alle invloedkaarten zijn gespeeld of als alle patriciërs een partij hebben gekozen, worden de gewonnen patriciërs geteld. Het is daarbij belangrijk om de meerderheid in een groep te hebben. Temeer daar één van die groepen je nog een invloedbonus kan opleveren. De groep waarvoor dit geldt heb je voordat je begint blind gekozen.

Beoordeling

Ik kreeg dit spel onder ogen tijdens Spiel en was gecharmeerd van de lang uitgevoerde kaarten en de mooie afbeeldingen. De doos is van de vertrouwde Kosmos kwaliteit en heeft hetzelfde formaat als de doos van het Kolonisten Kaartspel. Geluk, bluf en tactiek zijn de belangrijkste ingrediënten om te winnen in dit spel, zoals terecht op de doos vermeld staat. De auteur houdt volgens de biografie niet van spellen die je pas na een uur uitleg kunt spelen en dat blijkt uit de regels van C&C. De variatie door de verdeling van het aantal te leggen invloedkaarten en de actiekaarten maakt vele tactieken en balansverschuivingen tijdens de loop van het spel mogelijk. Al met al is het een spel dat prachtig oogt, weinig ruimte inneemt, vlot uitlegt, snel speelt en meer mogelijkheden bevat dan je bij eerste lezing van de regels denkt. Wat wil je nog meer?

Sinds oktober 1999 ligt de Nederlandse versie van 999 Games in de winkels (inclusief senator Wilhelmus Coccus :-).

Spellen > Recensies > Caesar & Cleopatra

Top