Diamant |
Erwin Broens - april 2005 |
||
|
Ten slotte Mijn eerste potje Diamant moest ik uitleggen aan de hand van de spelregels. Tijdens mijn door leespauzes onderbroken praatje had niemand aan tafel het vermoeden dat we aan een leuk spel zouden beginnen. Het verhaaltje over kaartje leggen en juweeltjes verzamelen klonk niet echt opwindend. Iedereen maakte zich op voor een saai geluksspelletje. Het geluk speelt inderdaad een grote rol, maar de kwalificatie saai verdient dit spel zeer zeker niet. Diamant is een vlot, leuk en spannend tussendoortje. Zodra de eerste spelers de grot hebben verlaten, wekt elke nieuwe kaart spanning op. De schijtlijsters (c.q. verstandige verzamelaars, afhankelijk van jouw invalshoek) buiten de grot juichen voor elke gevaarkaart, de dappere achterblijvers (c.q. hebzuchtige gokverslaafden, alweer een kwestie van optiek) springen enthousiast op bij elke diamantkaart. Voor de achterblijvers is het uiteraard zaak om de buit op tijd veilig te stellen, maar in dit spel heeft hebzucht een slechte invloed op het gevoel voor timing. Diamant is een topper in de categorie “licht en luchtig”. Het is alleen jammer dat de verkoopprijs aan de forse kant is. |
|||
|
|
|||
|
Titel: Diamant Auteur: Bruno Faidutti & Alan R. Moon Uitgever: Schmidt Spiele Aantal spelers: 3 - 8 Speelduur: ong. 15 minuten Prijs: ong. € 25,- |
|||