Zes jaar geleden lanceerde de Duitse uitgever Kosmos een reeks spellen voor twee personen. De start was voorspoedig, het Siedler kaartspel profiteerde volop van het succes van het bekroonde bordspel. Sindsdien verschijnt jaarlijks een aantal spellen voor twee. Blijkbaar is er een markt voor deze spellen, want ze worden aan de lopende band verkocht. Blijkbaar eist dezelfde markt dat deze spellen van een thema worden voorzien, want abstracte tweepersoonsspellen zijn duidelijk minder populair. Veel spelers hebben niet genoeg aan een perfect spelsysteem, compacte en duidelijke regels en functioneel spelmateriaal. Nee, we willen mooie plaatjes en een achtergrondverhaal.

Uiteraard ben ook ik een liefhebber van plaatjes en verhalen, maar afgelopen herfst heb ik me toch laten verleiden door het abstracte spel. Ik zal jullie niet lastigvallen met sensuele woordspelingen, maar ik kan je verzekeren dat deze verleiding het nodige genot heeft opgeleverd.

DVONN is het nieuwe spel van de Belgische auteur Kris Burm. Deze sympathieke Belg is al jaren een ambassadeur van het abstracte spel. Een jaar of vijf geleden startte hij het project GIPF, een reeks hoogwaardige tweepersoonsspellen. Hij viert zijn eerste lustrum door ons met DVONN een smakelijke traktatie voor te schotelen.

Het spel begint met een leeg bord, waarop de spelers één voor één hun speelstukken plaatsen. De ene speler begint met 23 witte ringen, de andere met 23 zwarte. Op het bord worden ook drie DVONN-ringen geplaatst.

Vervolgens moeten de spelers om de beurt een eigen stapel verplaatsen. Aan het begin bestaat een stapel uit één ring, later in het spel worden ze hoger. Je mag een stapel verplaatsen als een van jouw ringen bovenop ligt. Het is verstandig om ringen van je tegenstander te bezetten, omdat je daarmee zijn mogelijkheden beperkt. Stapels die volledig omsingeld zijn, mag je niet bewegen. Het is dus ook verstandig aan het begin voldoende stukken aan de rand van het bord te plaatsen. Je moet een stapel in zijn geheel verplaatsen en altijd evenveel velden als de stapel hoog is. De stapel moet altijd landen op een andere stapel. De drie DVONN-ringen hebben een bijzondere functie. Als losse ringen en stapels het contact met een of meer DVONN-ringen verliezen, worden ze meteen uit het spel gehaald. Door een eigen ring op een DVONN-ring te plaatsen, controleer je deze stapel en kun je bepalen hoe deze beweegt. Dit is een belangrijk spelelement, waarmee je de tegenstander forse schade kunt toebrengen.

Gedurende het spel geldt een zetplicht. Tegen het einde kan dit tot gevolg hebben dat je een eigen stapel zo moet verplaatsen, dat het contact met de DVONN-ringen wordt verbroken. Dit kost je dan de nodige punten. Het spel is voorbij als geen van beide spelers een zet kan uitvoeren. Dan plaatst iedere speler de door hem gecontroleerde stapels op elkaar en wint degene met de grootste toren.

Ten slotte

DVONN is een vlot en dynamisch tweepersoonsspel. In eerste instantie lijkt het vooral tactisch omdat het spel zo bewegelijk en veranderlijk is. Als je wat vaker hebt gespeeld, krijg je ook oog voor de strategische aspecten. Het is in het algemeen niet handig om te veel grote stapels te bezitten, want daarmee beperk je jouw mobiliteit. Vooral in de eindfase wil je zoveel mogelijk opties openhouden, om de voorkomen dat je stapels van de DVONN-ringen worden afgesneden. Het spelmateriaal is sober, maar uiterst smaakvol, de regels zijn duidelijk en de speelduur is aangenaam kort. Ik ben bekeerd!