Spellen > Recensies > Familienbande

Familienbande

Det - jan 2005


Familienbande is een kaartspelletje waarbij het gaat om de verschillende generaties binnen een familie. Daarbij zijn bepaalde uiterlijke kenmerken van belang. Door het sluiten van huwelijken, kunnen er kinderen worden geboren. Deze kinderen moeten voldoen aan de uiterlijke kenmerken van hun ouders. Deze uiterlijke kenmerken leveren vervolgens punten op. Maar wie is nu wie en wie wint dus het spel? Dat blijft een vraag tot het eind.

De spelers krijgen aan het begin van het spel in het geheim een kaartje met daarop één van de uiterlijke kenmerken. Deze is gekoppeld aan een kleur. Op het scorebord staan vijf pionnen, die voor de bijbehorende uiterlijke kenmerken staan. Alle kleuren doen mee, dus er zijn ook neutrale kleuren. Wie welke kleur heeft, wordt pas aan het eind van het spel bekendgemaakt. Naast het scorebord worden bovenaan drie personenkaarten open naast elkaar neergelegd. Deze kaarten stellen de eerste generatie voor. Hieronder komen tijdens het spel de tweede, derde, vierde en vijfde generatie te liggen. Elke generatie bestaat telkens uit één kaart meer. De vijfde generatie bestaat uiteindelijk dus uit zeven kaarten. De kaarten zijn onderverdeeld in mannen en vrouwen, die ieder drie uiterlijke kenmerken hebben. Dat kunnen dezelfde zijn of verschillende.

De spelers krijgen vijf kaarten in de hand. De rest van de kaarten komt als een dichte stapel op tafel. Als een speler aan de beurt is, heeft hij de keuze uit drie mogelijkheden:
1. Hij sluit een huwelijk.
2. Hij maakt een kind.
3. Hij past.

Het sluiten van huwelijken is nodig, omdat er anders geen kinderen geboren kunnen worden. Je speelt een kaart vanuit je hand en legt deze half over een op tafel liggende kaart. Daarbij is het van belang dat een man bij een vrouw komt en een vrouw bij een man. In dit spel is het homo-huwelijk niet toegestaan. Hierdoor ontstaat een echtpaar, dat in totaal zes uiterlijke kenmerken heeft. Het maakt niet uit in welke generatie het huwelijk wordt gesloten. De speler die de kaart heeft gespeeld, trekt nu een kaart van de dichte stapel en vult zo zijn hand weer aan.

In plaats van een huwelijk te sluiten, mag een speler ook een kind maken. Hij legt dan een kaart één generatie lager neer dan het echtpaar dat dat kind krijgt. De drie uiterlijke kenmerken die op de kaart van het kind staan, moeten alledrie aanwezig zijn bij de ouders. Komt een kenmerk bij het kind twee keer voor, dan moet het ook minimaal twee keer staan afgebeeld bij de ouders. Het maken van kinderen levert punten op. Elk uiterlijk kenmerk dat op het kind staat afgebeeld, levert 2, 3, 4 of 5 punten op, afhankelijk van de generatie. Is het een kind uit de derde generatie, dan krijgen alle kenmerken 3 punten. Is het een kind uit de vijfde generatie, dan krijgen de kenmerken 5 punten. Komt één kenmerk vaker voor op de kaart van het kind, dan krijgt die ook dubbele punten. De pionnen op het scorebord worden het overeenkomend aantal punten naar voren geschoven. Bij het maken van een kind mag de speler zijn hand niet aanvullen. Hij speelt dus verder met minder kaarten. Hij mag wel een kaart afleggen en daarvoor een nieuwe pakken.

Als iemand geen van bovengenoemde acties wil doen, kan hij passen. Hij pakt een kaart van de stapel en zijn beurt is voorbij.

Als er eenmaal kinderen liggen, dan kunnen die ook weer trouwen en kinderen krijgen. Desondanks kunnen de generaties daarvoor nog steeds huwelijken sluiten en kinderen krijgen. Zodra een generatie echter vol ligt met kinderen, dan worden de kaarten van de generatie ervoor omgedraaid. In die omgedraaide generatie kan er niet meer worden getrouwd. De zeven kinderen in de vijfde generatie kunnen sowieso niet trouwen.

Zodra het zevende kind in de vijfde generatie in het spel komt, is spel afgelopen. De punten van dit kind worden nog wel meegeteld. Als het spel is afgelopen, maakt iedereen zijn kaartje met zijn kenmerk bekend. Voor iedere kaart die hij nog in de hand heeft, krijgt hij strafpunten. Voor de eerste kaart 1 punt, voor de tweede kaart 2 punten, voor de derde kaart 3 punten, enz. Degene die daarna nog de meeste punten heeft, wint het spel.

Ten slotte

Het spelidee is grappig. Het spel speelt ook vlot. Toch mist er iets. Er is nauwelijks interactie en je bent erg afhankelijk van de kaarten die je trekt. Als je weinig kaarten met jouw kenmerk erop trekt, dan kan je het wel schudden. De kaartjes zijn leuk getekend. Het is soms wel moeilijk om te bepalen of het nu om een man of een vrouw gaat. Eerst spraken we dat van tevoren even af. Later bleek dat de gordijnen die op de kaart staan afgebeeld, het geslacht aangeven. Echt knappe personen zijn het zeker niet. Voor je eigen zelfvertrouwen zijn de kaarten een geruststelling. Het scorebord is veel te klein. De pionnen steken over de regels heen en de generaties kunnen amper liggen op de plek waar ze horen te liggen. Simpelweg omdat het te dicht op elkaar staat. Kortom: zeker geen topper. Echt slecht is het ook niet. Meer een tussendoortje voor af en toe.

Franke: ik vond het een erg geslaagd spel. Simpel en met een redelijke geluksfactor, maar snel te leren en te spelen. Daarnaast biedt het wel de mogelijkheid tot plannen en (nadat je in de gaten hebt wie welk geboortekenmerk heeft) dwarsbomen van de tegenstander. Het spelidee is origineel en ook leuk uitgevoerd.

Titel: Familienbande
Auteur: Leo Colovini 
Uitgever: Winning Moves
Aantal spelers: 2 - 4
Speelduur: ong. 30 minuten
Prijs: ong. € 12,-


Spellen > Recensies >
Familienbande


Top