Spellen > Recensies > Farao

Het Goud van de Farao

Erwin - februari 2008


Identity Games is de kampioen van spellenrecycling. Ze bedenken een spelsysteem en hergebruiken dit bij voorkeur meerdere malen in andere jasjes. Deze methode zie je met name terug bij hun kennisspellen, maar ook een bordspel als Tomb Raider blijkt geschikt voor recycling. Schrap de schietpartijen, gooi de kaarten eruit en verhuis de locatie naar een Egyptische piramide. Voila, Het Goud van de Farao is geboren.

Iedere speler beschikt over twee speelstukken, een archeoloog en een helper. Het is de bedoeling om met deze speelstukken zoveel mogelijk schatten uit de piramide te halen. De piramide bestaat uit een speelveld van 6 x 6 losse tegels. De tegels liggen aan het begin van het spel gedekt op tafel.

Om schatten te ontdekken, beweeg je jouw archeoloog door de piramide en draai je naburige tegels om. De meeste tegels zijn normale ruimtes met muren en doorgangen, maar er zijn ook vijf schatkamers. Als je zon schatkamer ontdekt, neem je een fotofiche, dat je 1 winstpunt oplevert. Verder liggen in de schatkamers meerdere schatten. Jouw archeoloog kan een schat meenemen en deze naar het startveld van de piramide brengen. Daar levert zon schat je dan 2 of 3 winstpunten op, de laatste schat is 5 punten waard. Het transport van de schatten is niet eenvoudig, de archeologen van jouw medespelers kunnen je onderweg beroven.

De helper ondersteunt jouw archeoloog door tegels te draaien of lampen te plaatsen. Door het draaien van tegels verschuif je in feite de muren, waardoor passages ontstaan of worden geblokkeerd. Een keten van lampjes zorgt ervoor dat je de desbetreffende tegels met 1 actiepunt kunt passeren. Als je de lampjes goed plaatst, kan jouw archeoloog zijn schatten zeer snel uit de piramide brengen.

Je beschikt elke beurt over slechts 3 actiepunten. Elke stap kost je 1 punt. Hetzelfde geldt voor het plaatsen of oppakken van een lamp en het ontdekken of draaien van een tegel. Het oppakken of stelen van schatten kost geen actiepunt.

Bij het ontdekken van schatkamers loop je het risico dat je een mummie wekt of een vloek activeert. Eerstgenoemde jaagt sommige speelfiguren uit de piramide, laatstgenoemde verwijdert lampjes. Dit ongemak vindt plaats op de kortste route tussen deze schatkamer en de uitgang.

Wanneer de laatste schat is gevonden, zal de piramide instorten. Als jouw helper of archeoloog onder het puin wordt bedolven, kost dit je 1 resp. 2 strafpunt(en). Als de piramide volledig is ingestort, wint de speler met de meeste punten.

Ten slotte

Dit mooi uitgevoerde spel is onschuldig vermaak voor familiespelers zonder behoefte aan een pittige geestelijke uitdaging. Het ontdekken en bergen van de schatten is eigenlijk een grote loterij. Met een beetje mazzel kun je vanuit een rustige uithoek enkele waardevolle schatten naar buiten dragen. De geluksfactor wordt opgekrikt met een flinke hefboom als jouw lampjes daarbij niet door vloeken worden geteisterd en je dus met weinig actiepunten grote afstanden kunt overbruggen. Lukt het jouw medespelers niet om je snel te bereiken, dan ligt de winst zomaar voor het grijpen. Als de spelers wel bij elkaar in de buurt staan, verzandt het spel meestal in een serie onderlinge berovingen en de bijpassende omtrekkende bewegingen. Dit lijkt op het eerste gezicht op spannende interactie, maar na een paar beurten diefstal word je deze herhaling van zetten vanzelf zat. Het Goud van de Farao heeft mij weinig speelplezier opgeleverd, ik behoor blijkbaar tot een andere doelgroep.

Titel: Het Goud van de Farao
Auteur: Arthur Tebbe 
Uitgever: Identity Games
Aantal spelers: 2 - 4
Speelduur: ong. 45 minuten
Prijs: ong. 30,-


Spellen > Recensies >
Farao


Top