Spellen > Recensies > Florenz

Die Fürsten von Florenz

Erwin Broens - april 2001


Wolfgang Kramer is een sympathieke spelauteur, die al jaren actief is in de Duitse spellenscène. Kramer heeft "solo" een aantal boeiende spellen bedacht en daarmee de nodige prijzen in de wacht gesleept. Ook de samenwerking met andere spelauteurs heeft de laatste jaren tot de nodige successen geleid. Vanaf 1996 hebben Kramer & Co. driemaal het Spiel des Jahres gewonnen: El Grande (met Ulrich), Tikal en Torres (met Kiesling). In 2000 verscheen een nieuw spel van Kramer & Ulrich, dat vreemd genoeg geen plaats kreeg op de Auswahlliste van het Spiel des Jahres. In Die Fürsten von Florenz kruipen de spelers in de huid van een rijke prins in Florence.

Spelmateriaal

Iedere speler heeft een eigen spelbord, met een paleis, een flinke achtertuin en een overzicht van de belangrijkste spelinformatie. Op het midden van de tafel ligt nog een bord, waarop onder meer de scores en de spelrondes worden bijgehouden. Aan weerszijden van dit bord wordt het overige spelmateriaal klaargelegd. Aan de ene kant ligt het materiaal dat in de loop van het spel wordt geveild. Dit zijn fiches voor goochelaars, bouwmeesters en drie landschappen (meer, bos en park) en twee soorten speelkaarten: prestigekaarten en wervingskaarten. Aan de andere kant liggen de zaken die de spelers in hun eigen beurten mogen kopen: gebouwen in allerlei groottes, drie soorten privileges, bonuskaarten en personenkaarten.

Spelverloop

Iedere speler is een prins met een paleis en een grote achtertuin. Je wilt zoveel mogelijk prestigepunten (winstpunten) in de wacht slepen. Hiertoe lok je allerlei kunstenaars en wetenschappers (de personenkaarten) naar je hof, die belangrijke werken tot stand brengen. Deze werken leveren je geld en/of prestige op. Het geld heb je nodig om allerlei zaken te kopen, met prestige verzamel je winstpunten.

De prestigepunten kun je op allerlei manieren verdienen. De grote klappers maak je met het uitspelen van personenkaarten, waarmee je een werk tot stand brengt. Op zo'n personenkaart worden de elementen opgesomd waarmee je de waarde van het desbetreffende werk kunt vergroten. De door jou ingehuurde kunstenaar wordt productiever als je de juiste elementen hebt verzameld. Als je de achtertuin van jouw paleis weet te vullen met de juiste gebouwen, landschappen en privileges enzovoort, verzamel je voldoende productiviteitspunten om een groots werk tot stand te brengen.

Het spel wordt gespeeld in 7 rondes. Elke ronde is verdeeld in twee fases: de veilingfase en de fase waarin de spelers hun individuele beurten uitvoeren.

In de veilingfase wordt een aantal objecten geveild. Elke categorie komt maar één keer aan bod, iedere speler kan maar één object verwerven. De startspeler kiest een te veilen object, dat uiteindelijk naar de hoogste bieder gaat. Deze bieder en het object doen de rest van de veiling niet meer mee. Bij de veiling kunnen de volgende objecten onder de hamer komen:

  • De drie landschappen (meer, bos en park). Deze kunnen je drie productiviteitspunten opleveren als je in de tweede fase de juiste personenkaart uitspeelt. Daarnaast leveren meerdere gelijksoortige landschappen je elk drie prestigepunten op.
  • De bouwmeester. Hiermee kun je in de tweede fase goedkoper gebouwen kopen. Als je in een latere ronde een tweede en/of derde bouwmeester koopt, krijg je extra prestigepunten en andere voordelen.
  • De goochelaar is een bron van inspiratie voor alle personenkaarten. Iedere goochelaar in jouw hof verhoogt de productiviteit van al jouw personenkaarten met twee punten. De goochelaars zijn belangrijk omdat je deze punten voor elke personenkaart kunt gebruiken. Als je de kans krijgt om meerdere goochelaars voor een zacht prijsje te verzamelen, moet je dat niet nalaten.
  • Met de wervingskaart kun je later in het spel een personenkaart van een medespeler naar jouw hof lokken. Deze kaart kun je vervolgens gebruiken om een werk tot stand te brengen. Bovendien verhoogt elke wervingskaart de productiviteit van al jouw personenkaarten met één punt.
  • De prestigekaarten kunnen aan het einde van het spel een flink aantal bonuspunten opleveren. Als je dan voldoet aan de op de kaart vermelde voorwaarden, sleep je extra winstpunten binnen.

Na de veilingfase moet iedere speler zijn individuele beurt uitvoeren. In jouw beurt mag je twee acties uitvoeren. Daarbij kun je kiezen uit een combinatie van de volgende acties:

  • één of twee gebouwen kopen. Een gebouw plaats je in de achtertuin. Het levert je meteen drie prestigepunten op. Bovendien verhoog je hiermee de productiviteit van de personenkaarten waarop dit gebouw wordt genoemd. Helaas zijn de gebouwen duur: zonder bouwmeester betaal je 700 florijnen, met een bouwmeester 300 (als je een derde bouwmeester bezit, zijn ze gratis). De gebouwen zijn helaas ook groot en grillig van vorm. Als je niet over een tweede bouwmeester beschikt, mag je ze niet naast andere gebouwen plaatsen;
  • één privilegefiche kopen (kost 300 florijnen). Het spel bevat drie soorten privileges: reizen, religie en mening. Elke soort bevat één fiche minder dan het aantal spelers. Zorg ervoor dat je op tijd bent. Met zo'n fiche verhoog je de productiviteit van de personenkaarten waarop dit privilege wordt genoemd.
  • een of twee bonuskaarten kopen (300 florijnen per kaart). Zo'n bonuskaart speel je samen met een personenkaart uit als je een werk tot stand brengt. Als je aan de voorwaarde van de bonuskaart voldoet, wordt de productiviteitswaarde van het werk verhoogd;
  • één personenkaart kopen (300 florijnen). De personenkaarten heb je nodig om werken tot stand te brengen, waarmee je vervolgens winstpunten en/of geld verdient. Je begint het spel met slechts drie personenkaarten. Aangezien je 7 rondes moet spelen, kan het geen kwaad om je kunstenaars van de nodige collega's te voorzien. Een bijkomend voordeel is de omstandigheid dat elke personenkaart, in je hand of reeds uitgespeeld, de productiviteit van al je personenkaarten met één punt verhoogt;
  • een of twee werken tot stand brengen. Om een werk tot stand te brengen kies je een van de personenkaarten in je hand. Vervolgens tel je de productiviteitspunten die je met deze personenkaart kunt mobiliseren (gebouw, landschap, privilege, goochelaar, collega's en eventuele bonuskaarten). Als de productiviteit minstens gelijk is aan de voor deze ronde geldende minimale waarde (deze stijgt per ronde), mag je de kaart uitspelen en de gerealiseerde productiviteitswaarde op het centrale spelbord markeren. Deze waarde kun je vervolgens laten uitkeren in geld (100 florijnen per punt) en/of prestigepunten (één prestige per twee productiviteitspunten). Dit is vaak een moeilijke keuze. Als je te weinig geld bezit, kun je in latere veilingfases geen rol van betekenis spelen. Als je te weinig prestige verzamelt, zul je het spel niet winnen. Per ronde wordt vastgesteld welke speler het productiefste werk heeft volbracht. Deze krijgt een bonus van drie prestigepunten.

Op deze manier volbrengen de spelers 7 spelrondes, waarbij ze elkaar dwarszitten tijdens de veilingen en vervolgens hun eigen acties uitvoeren. Aan het einde van de zevende ronde is het spel afgelopen. Dan worden de gekochte prestigekaarten omgedraaid en ontvangen de desbetreffende spelers mogelijk extra prestigepunten. Degene die dan de meeste punten bezit, mag zich de koning van Florence wanen.

Ten slotte

Die Fürsten von Florenz is een strategisch ontwikkelingsspel, dat het op het eerste gezicht niet moet hebben van interactie tussen de spelers. Iedereen heeft een eigen bordje, plant zijn eigen ontwikkeling en kan zijn medespelers niet direct lastigvallen. Je zou misschien de indruk krijgen dat vijf spelers elk met een solitair spel bezig zijn. Dit is gelukkig niet het geval. Door de relatie tussen prestigepunten en geld speelt de veiling een belangrijke rol. Hier kan de startspeler sturen in welke volgorde de objecten worden aangeboden, in de hoop een concurrent vroegtijdig uit de veiling te werken (immers, iedere speler kan slechts één object kopen). In de veiling kun je het spelverloop verder beïnvloeden door de prijs van gewilde objecten als goochelaars en wervingskaarten op te drijven. Als je een medespeler financieel weet uit te putten, zal hem dat later noodgedwongen de nodige prestigepunten kosten.

Het spel is vooral interessant door de verschillende manieren om de begeerde winstpunten te behalen. Je kunt voor verschillende strategieën kiezen, waarbij het vooral leuk wordt als je een pad bewandelt dat de andere spelers niet in de gaten hebben. In dat geval hoef je tijdens de veilingen niet diep in de buidel te tasten en kun je het aardig uitzingen met je startkapitaal van 3.500 florijnen. Een interessante strategie is starten met de aanschaf van wervingskaarten en personenkaarten, gevolgd door de aankoop van een paar goochelaars. Als je medespelers niet opletten, kun je in de laatste rondes telkens twee werken uitspelen en een lading prestigepunten binnenhalen. Een andere strategie richt zich op de prestigekaarten. Als je aan het begin een paar interessante kaarten verzamelt en aan het einde aan de voorwaarden voldoet, kun je ook hiermee veel punten scoren. Die interessante strategieën zijn leuk en aardig, maar als je medespelers je doorzien, worden latere veilingen een kostbare zaak.

Die Fürsten von Florenz is een uitstekend strategisch bordspel, met veel mogelijkheden en daardoor herhaald spelplezier. Het spel is mooi uitgevoerd, al moet je soms flink turen om het kleine "handgeschreven" lettertype op de borden en de speelkaarten te kunnen lezen. Het spel is minder geschikt voor spelers die de Duitse taal niet enigszins onder de knie hebben, het spelmateriaal bevat veel Duitstalige tekst. In dat geval is er een alternatief: de Engelstalige versie van Rio Grande Games (The Princes of Florence).

Titel: Die Fürsten von Florenz
Auteur: Kramer & Ulrich
Uitgever: Alea
Aantal spelers: 3 - 5
Speelduur: ong. 90 minuten
Prijs: ong. € 26,-

Winnaar Gamers' Choice Awards 2001





Foto's © Alea



Spellen > Recensies >
Florenz


Top