Spellen > Recensies > Florenza

Florenza

Erwin - 2010


Florenza is het eerste bordspel van de Italiaanse uitgever Placentia Games. Dit bedrijfje is ontstaan vanuit een samenwerking van speelvrienden, die op een gegeven moment besloten om zelf een spel uit te geven. Volgens eigen zeggen keken ze de slimste van de groep, Stephen Groppi, in de ogen en dook een paar weken later het eerste prototype van Florenza op. In de twee jaren daarna heeft de groep zich gestort op testen, schaven en ontwikkelen. Aan het einde van dit traject vinden we een fonkelnieuw bordspel. De spelers zijn hoofden van invloedrijke families in Florence tijdens de Renaissance. Zij proberen hun prestige te verhogen door de beroemde kunstenaars van die tijd aan zich te binden en door hun kunstwerken te financieren. Dit kost de spelers geld en grondstoffen, die ze met hun arbeiders proberen te verdienen.

Het centrale speelbord wordt opgebouwd uit meerdere puzzelstukken. Dit bord toont de Piazza del Duomo, zes openbare gebouwen en de bewaarplaatsen voor de zes soorten grondstofblokjes. Naast het bord ligt een rij met zeven kaarten (‘leven in Florence’), waarmee wordt bepaald hoe lang karakters in de stad verblijven. Ze schuiven elke ronde door en verlaten op een gegeven moment de stad. Onder deze rij worden aan het begin meerdere karakterkaarten en –tegels gelegd. Iedere speler heeft een eigen districtbord, met acht potentiële kunstwerken en met acht genummerde velden waarop hij zijn werkplaatsen kan bouwen. Er is ook nog een bord met meerdere sporen, voor prestige, religieuze invloed, de speelvolgorde en de acht speelronden. Iedere speler krijgt aan het begin 300 florijnen, een grondstofblokje van elke soort, een voorraadje arbeiders, markers en familiewapens en twee werkplaatsen op zijn districtbord.

Het spel duurt acht speelronden, die elk uit negen fasen bestaan.

In de eerste fase ontvangen alle spelers dezelfde ‘inkomsten’: 200 florijnen, vier arbeiders, één marmerblokje, één houtblokje en één willekeurig grondstofblokje. Daarnaast leveren sommige voltooide kunstwerken en werkplaatsen extra inkomsten op.

In de tweede fase krijgt de speler met de kapiteinskaart (zie fase 8) zijn bonus. Hij is de startspeler in de volgende fasen van deze ronde en mag een arbeider of een kunstenaar gevangen zetten. Een gevangen arbeider is de rest van de ronde uitgeschakeld. Een gevangen kunstenaar kan uitsluitend door de kapitein worden ingehuurd.

In de derde fase krijgt de speler met de bisschopkaart (zie fase 8) zijn bonus. Hij is de tweede speler in de volgende fasen van deze ronde en mag een arbeider bekeren of een priester wegsturen. Bij een bekering verwijder je één arbeider van een medespeler en krijg jij er één arbeider bij. Een weggestuurde priester kan de rest van de ronde niet worden gebruikt.

In de vierde fase zetten de spelers hun arbeiders in. Je kunt jouw arbeiders op vijf manieren gebruiken:

  • Een werkplaats activeren. Zet jouw arbeider op een voltooide werkplaats en incasseer in de zesde fase de opbrengst in geld, grondstoffen of andere voordelen. Als je een werkplaats van een medespeler gebruikt, moet je hem één prestigepunt betalen. Op een paarse werkplaats zet je geen arbeider, deze levert in de eerste fase inkomsten op.
  • Een werkplaats bouwen. Leg een nieuwe werkplaatstegel (bouwzijde boven) op het eerstvolgende vrije veld van jouw district en zet er een arbeider op. Deze werkplaats wordt in de zesde fase gebouwd.
  • Een kunstenaar inhuren. Zet een arbeider op een onvoltooid kunstwerk in jouw district of op het centrale bord. Kies een kunstenaar die minstens één van de benodigde eigenschappen (schilder, beeldhouwer of architect) bezit om dit kunstwerk te kunnen voltooien. Leg de kunstenaartegel bij de arbeider. Het kunstwerk wordt in de zevende fase voltooid.
  • De markt bezoeken. Stuur een arbeider naar de markt, om daar in de vijfde fase te kunnen handelen.
  • Doneren aan een goed doel. Zet een arbeider in de kerk of kathedraal en kies een beschikbare priester. Leg zijn tegel bij jouw arbeider, betaal de afgebeelde donatie en dobbel voor extra arbeiders.

In de vijfde fase worden de arbeiders op de markt geactiveerd. Ze kunnen één grondstofblokje kopen, één blokje verkopen of twee blokjes omruilen voor één.

In de zesde fase worden de arbeiders op de werkplaatsvelden geactiveerd. Op een voltooide werkplaats claim je de opbrengst (geld, grondstoffen, prestige of religieuze invloed). Een onvoltooide tegel moet je tegen betaling van grondstoffen en geld omdraaien naar de voltooide zijde. Kun je dit niet betalen, gaat deze tegel naar de voorraad en verlies je één prestigepunt.

In de zevende fase probeer je jouw onderhanden kunstwerken te voltooien. Daartoe moet je allereerst de kunstenaar betalen. Vervolgens moet je ook nog eens de materiaalkosten van het kunstwerk ophoesten. Daarna vertrekt de kunstenaar, leg jij een familiewapen op het kunstwerk en incasseer je de bonus van het kunstwerk en de artiest in de vorm van prestige en religieuze invloed. De bonus van de artiest hangt af van een dobbelsteenworp. Ben je niet in staat om de kosten te betalen, dan moet je 1-3 prestigepunten inleveren. Jouw districtbord bevat twee wijken met vier kunstwerken. Als je de ene wijk hebt voltooid, krijg je een bonus van vier prestigepunten, voor de andere wijk krijg je vier religieuze invloed.

In de achtste fase wordt de speelvolgorde voor de volgende ronde bepaald. De speler met de meeste prestigepunten op het prestigespoor wordt de nieuwe kapitein. Hij krijgt de kapiteinskaart en zet zijn marker op het speelvolgordespoor op de eerste plek. Daarna krijgt hij zijn prestigepunten uitgekeerd in de vorm van prestigefiches en wordt zijn marker op het prestigespoor op nul gezet. De speler met de meeste religieuze invloedpunten (minimaal 3) wordt de nieuwe bisschop en daarmee de tweede speler van de volgende ronde. Als je voor de tweede keer op rij bisschop wordt en minstens 10 invloed bezit, wordt je benoemd tot kardinaal. Dit levert 5 prestigepunten op, maar kost je wel al jouw invloedpunten.

In de negende fase wordt de volgende speelronde voorbereid. Een gevangen arbeider of kunstenaar komt vrij, priestertegels gaan terug naar hun kaart, alle arbeiders gaan terug naar de spelers en alle karakterkaarten onder de ‘leven in Florence’ rij schuiven één kaart door. De karakters onder de laatste kaart verlaten de stad. Voor deze karakters worden vervangende tegels uit een zak getrokken en kaarten gepakt.

Na de achtste speelronde is het spel voorbij. Dan krijg je winstpunten voor prestige (fiches en spoor), één punt voor de kapitein, één punt voor de bisschop, één punt per drie grondstofblokjes en één punt per 300 florijnen. Je krijgt strafpunten als je bepaalde zaken hebt verwaarloosd. Lege werkplaatsvelden en onvoltooide kunstwerken in jouw district leveren één strafpunt per stuk op. Als je niet minstens één kunstwerk in elk van de twee wijken van jouw district hebt voltooid, krijg je per lege wijk zelfs vier strafpunten extra om de oren. De speler met de meeste punten wint het spel.

Ten slotte

Deze preview is gebaseerd op een studie van de spelregels. Ik heb het spel niet gespeeld en het materiaal niet in de vingers gehad.

Alweer een worker placement spel, wat voegt dit toe aan wat ik al in de kast heb staan? Zonder speelervaring kan ik deze vraag niet goed beantwoorden, maar ik heb onderhuids toch het vermoeden dat deze pittige variatie op een bekend principe mij wel zal bevallen. Ik snap niet waarom de auteur het dobbelen voor winstpunten in het spelsysteem heeft verwerkt. Dit introduceert een geluksfactor, waarop dit spel niet zit te wachten en wat het spelsysteem voor spanning of iets dergelijks ook niet nodig heeft. Dit is uiteraard geen halszaak, maar het jeukt wel een beetje. De hoge verkoopprijs zorgt ook voor jeuk, maar ik heb er begrip voor dat aan rijkelijk gevulde speldozen van piepkleine uitgevertjes een fors prijskaartje hangt.

Titel: Florenza
Auteur: Stefano Groppi
Uitgever: Placentia Games
Aantal spelers: 2-5
Speelduur: ong. 120 minuten
Prijs: ong. € 55
 


Spellen > Recensies >
Florenza


Top