Spellen > Recensies > Fortuna

Fortuna

Erwin - 2011


Fortuna is het product van een hernieuwde samenwerking tussen de Nederlandse uitgever The Game Master en de Duitse spelauteurs Michael Rieneck & Stefan Stadler. Deze samenwerking was in 2008 al succesvol. Toen wonnen ze met het bordspel Cuba de Nederlandse Spellenprijs. In tegenstelling tot de bekroonde voorganger is Fortuna geen licentietitel. Eigenaar Hans van Tol was nadrukkelijk betrokken bij de ontwikkeling van dit spel. De illustraties zijn deze keer verzorgd door Franz Vohwinkel, die naar mijn smaak prachtig werk heeft afgeleverd.

Het speelbord van Fortuna toont een vereenvoudigde weergave van Rome en omstreken, waarop iedere speler zijn eigen scorespoor van 15 stappen moet bewandelen. Iedereen beschikt over drie actiekaartjes, die zorgen voor de aanvoer van grondstoffen, geld en andere voordelen. Er zijn in totaal 12 verschillende actiekaartjes. Iedereen heeft verder een eigen bordje, waaraan hij maximaal drie gebouwen kan bouwen. Op dit bordje bewaar je verder jouw grondstoffen (water, graan en wijn), geef je aan hoeveel Centurions en Vestaalse maagden je bezit, hoeveel dobbelstenen je mag gooien en of je getrouwd bent.

Als je aan de beurt bent, kies je allereerst één van jouw actiekaarten. Als je een actie hebt uitgevoerd, leg je de kaart bij een medespeler en neem je één van zijn open actiekaarten. Deze leg je gedekt bij jouw actiekaarten, waardoor deze actie tot jouw volgende beurt alleen voor jou beschikbaar is. Voorbeelden van acties: productie van grondstoffen, inhuur van Centurions en Vestaalse maagden, verkoop van grondstoffen, een gebouw stichten (bijv. een Aquaduct die elke beurt 1 waterblokje oplevert), tegen betaling een actiekaart van een medespeler uitvoeren of een maagd opofferen om een extra dobbelsteenworp te kopen. Naast de basisactie kun je één Centurion opofferen om één andere eigen actiekaart te gebruiken, zonder deze kaart in te leveren. Als je hier een beetje handig gebruik van maakt, kunt je snel leuke combo’s opzetten.

Na jouw actie(s) gooi je een of meer dobbelstenen. Hiermee bepaal je welk Romeveld je kunt activeren. Er zijn zes Romevelden, die zijn verbonden aan de ogen van een zeszijdige dobbelsteen. Je kunt het gedobbelde veld of een lagere waarde kiezen. Op de eerste drie velden lever je water, wijn of graan in voor 1 of 2 stapjes op jouw scorespoor. Op het vierde veld kun je Centurions inleveren voor stapjes op jouw scorespoor. Op het vijfde veld is de huwelijkse staat goed voor 1 gratis stap en het bezit van een paleis voor 2 gratis stappen. Op het zesde veld zijn jouw Vestaalse maagden goed voor gratis stappen op jouw scorespoor. Elk veld is per ronde maar één keer beschikbaar. Hieruit blijkt het belang van de speelvolgorde.

De in een ronde niet gekozen Romevelden worden gemarkeerd met fiches. Als je zo’n veld in de volgende ronde kiest, levert dit een privilegekaartje op. Als er meer fiches liggen, mag je meer privilegekaarten trekken en er eentje houden. Met deze kaartjes kun je tijdens het spel extra grondstoffen of andere voordeeltjes verdienen. Andere privilegekaartjes leveren aan het einde winstpunten op, als je de afgebeelde zaken hebt gespaard.

Het spel is voorbij na de ronde waarin iemand het einde van zijn scorespoor bereikt. Als je dan nog buiten de stad staat, heb je zeker verloren. Daarna krijgen de in Rome aanwezige spelers winstpunten voor de positie op het scorespoor en voor de bonussen op hun privilegekaartjes. Omdat de posities op de scoresporen vermoedelijk niet veel zullen verschillen, zijn de bonussen bepalend voor winst of verlies.

Ten slotte

Ik heb inmiddels twee potjes gespeeld en permitteer me hier een eerste indruk. Ik ben zeer gecharmeerd van het systeem met de actiekaarten. Dit maakt het plannen van jouw acties tot een leuke uitdaging en voegt ook nog wat interactie toe. Voor het systeem met de Romevelden loop ik iets minder warm. Het dobbelgeluk heeft daar een vrij grote invloed, wat je overigens kunt afzwakken door het kopen van extra worpen. Als een overdaad aan mazzel in de eerste ronden goed is voor een of twee mooie privilegekaartjes, heeft deze geluksfactor wel een permanent prijskaartje. Dit geldt sowieso voor het trekken van privilegekaartjes. Een marginale eenmalige bonus verbleekt enigszins naast de winstpunten die andere kaartjes kunnen opleveren.

Het is van groot belang om vanaf het prille begin op de speelvolgorde te letten. Deze wordt bepaald door het kapitaal van de spelers, maar de bezitter van de startspelerkaart (een van de actiekaarten) is altijd als eerste aan de beurt. Als jij te lang in de achterhoede vertoeft, kun je zomaar een paar beurten achter de feiten aanlopen en bouwen de medespelers een voorsprong in privilegekaarten op. Als iedereen zich hiervan bewust is, zal het geluk een kleinere rol spelen. En laten we wel wezen, bij een spel met de titel Fortuna is een portie geluk passend en geboden.

Tijdens mijn tweede potje bezaten sommige spelers aan het einde nog privilegekaartjes die geen punten opleverden. Ik had het leuk gevonden als zo’n kaartje bij de eindtelling toch goed zou zijn voor 1 winstpunt. Vind je dit ook, dan hebben we een variant.

Titel: Fortuna
Auteurs: Michael Rieneck & Stefan Stadler
Uitgever: The Game Master
Aantal spelers: 2-4
Speelduur: ong. 60 minuten
Prijs: ong. € 37,50

 



Spellen > Recensies >
Fortuna


Top