Spellen > Recensies > Fürstenfeld

Fürstenfeld

Erwin - 2011


De Duitse spelauteur Friedemann Friese heeft iets met de kleur groen en met de zesde letter van het alfabet. Beide liefhebberijen spatten meestal van zijn spelontwerpen af: opvallende groene dozen en bij voorkeur een of twee F-jes in de titel. In zijn nieuwste bordspel wordt deze traditie niet vergeten, Fürstenfeld is lekker groen en passend beletterd. Het spel is – in ieder geval vanuit Duitse optiek - ook inhoudelijk traditioneel, het brouwen van bier speelt namelijk een belangrijke rol in het spelsysteem. Iedere speler verbouwt de grondstoffen hop, gerst en bronwater, die hij voor een goede prijs aan brouwerijen probeert te verkopen, om met de winst uiteindelijk een mooi paleisje te bouwen.

Iedere speler heeft een eigen speelbordje met zes velden. Drie van de velden zijn voorbedrukt en zorgen vanaf de start voor de productie van hop, gerst en bronwater. Iedere speler beschikt verder over een identieke set met 26 kaartjes, die hij in de loop van het spel op zijn bordje bouwt. Ik hoor je al denken, ’26 kaartjes en zes velden, hoe werkt dat?’. In dit spel sneeuwt regelmatig een kaartje onder. Er is ook een centraal speelbord, met de prijstabellen van de brouwerijen. Er zijn net zoveel brouwerijen actief als er spelers meedoen. De vraag naar grondstoffen wordt per brouwerij bepaald door een vraagkaartje.

Het spel duurt meerdere speelronden. Elke ronde bestaat uit zes fasen.

In de eerste fase trekt iedere speler drie nieuwe kaartjes (of meer als hij een laboratorium bezit).

In de tweede fase krijgt iedere speler de grondstoffen van zijn productiekaartjes.

In de derde fase verkopen de spelers in speelvolgorde hun grondstoffen aan de brouwerijen. De actieve speler verkoopt alle gewenste grondstoffen aan één brouwerij en ontvangt voor elke grondstof de actuele prijs. Als hij een bank bezit, krijgt hij extra inkomsten.

Je legt de verkochte grondstoffen op het vraagkaartje van de brouwerij. Als de vraag naar een soort is gevuld, krijg je toch de huidige prijs uitbetaald. Daarna daalt de prijs meteen voor elke overtollige grondstof. Hier hebben de volgende spelers dus last van. Als de prijs op nul staat, koopt de brouwerij deze grondstof niet meer in.

De speelvolgorde is dus belangrijk. Deze volgorde wordt elke ronde bepaald door de inkomsten van die ronde. De speler met het laagste inkomen is de nieuwe startspeler enzovoort. Het kan af en toe geen kwaad om eens wat minder grondstoffen te verkopen, om hiermee beter in de volgorde te landen.

In de vierde fase bouwen de spelers hun kaartjes. Je mag één of twee van jouw handkaartjes bouwen voor de afgebeelde kostprijs. Je mag op oude kaartjes (m.u.v. paleizen) of productievelden bouwen, waardoor deze hun werking verliezen. Door slim te bouwen probeer je voldoende geld te verdienen voor de bouw van jouw zes paleiskaartjes. Deze kosten al een aardige bom duiten en worden in de loop van het spel ook nog duurder. Bovendien bedekt elke paleistegel een veld of tegel waar je tot voor kort baat bij had.

In de vijfde fase mag iedere speler één handkaart houden (meer kaarten met een raadhuis). Overtollige kaartjes leg je in de gewenste volgorde onder jouw stapel.

In de zesde fase worden de marktprijzen aangepast. In elke brouwerij stijgt de prijs van een grondstof één niveau voor elk leeg veld op het vraagkaartje. Daarna worden alle vraagkaartjes geleegd en begint een nieuwe speelronde.

Het spel eindigt aan het einde van de ronde waarin een speler zijn zesde paleistegel heeft gebouwd. Is hij de enige met een voltooid paleis, dan wint hij het spel. Bij meerdere voltooide paleizen beslist het resterende geld over winst of verlies.

Het hiervoor beschreven spelverloop is het basisspel. In het ‘expertspel’ mag je vooraf 10 kaarten trekken, waarvan je er negen in de door jou gewenste volgorde onder jouw deck legt. Hierdoor kun je de middenfase van jouw deck een beetje plannen. In het ‘expertspel’ voeg je twee kaartjes aan jouw stapel toe: een gids (paleistegels leveren inkomen op) en een lompenboer (je mag in fase 5 twee handkaarten uit het spel verwijderen).

Ten slotte

Fürstenfeld is een interessante middenklasser van Friedemann. Een beetje deck planning, een beetje onthouden, de stoelendans rond de speelvolgorde en strijd bij de verkoop van grondstoffen. Dit is weer eens wat anders dan Dominion en zijn vele nazaten, maar voor een deel toch ook weer niet. Ik heb me een handvol potjes prima met dit spel vermaakt, maar op een gegeven moment had ik het wel gezien. Dan blijkt het laatste stapje naar de winst vaak toch iets te veel van toeval af te hangen. Dan voelt het einde van een op zich leuk ritje een beetje als een domper. Til je hier niet zo zwaar aan, dan zal Fürstenfeld je goed bevallen. Speel het spel ook dan niet met een volle bezetting. Dit voegt namelijk niets toe aan het speelplezier, maar verlengt wel de speelduur.

Titel: Fürstenfeld
Auteur: Friedemann Friese
Uitgever: 2F-Spiele
Aantal spelers: 2-5
Speelduur: ong. 60 minuten
Prijs: ongeveer € 25,-


Spellen > Recensies >
Fürstenfeld


Top