Spellen > Recensies > Gargon

Gargon

Erwin Broens - maart 2002


Rüdiger Dorn is voor mij een nieuwe auteur die in het voorjaar van 2001 de aandacht trok met zijn schitterende onderhandelingsspel Die Händler von Genua. Zijn creativiteit beperkt zich blijkbaar niet tot stevige bordspellen. Met Gargon ligt er een leuk en vlot kaartspelletje op tafel, dat tijdens Spiel 2001 door Amigo werd gepresenteerd.

Spelmateriaal

Het spel bestaat uit 102 Gargonkaarten: zes sets van elk 17 kaarten in de kleuren rood, groen, blauw, geel, paars en wit. Het valt op dat de kaartkleuren ook op de achterkant van de kaarten zijn afgedrukt; straks word je duidelijk waarom. Het spel bevat verder 15 bonuskaarten, die bij de puntentelling aan het einde worden gebruikt. De Gargonkaarten hebben een waarde tussen 0 en 15, de 0-kaart komt per kleur tweemaal voor. De kaarten met de waarden 1-12 tonen verder één tot vijf amuletten. Dit zijn de winstpunten die je in de loop van het spel moet verzamelen.

Duelleren

Aan het begin krijgt iedere speler tien kaarten. De spelers moeten de kaarten zo vasthouden dat iedereen de kleuren op de achterkant makkelijk kan zien. De overige kaarten worden in twee waaiers verdeeld en midden op de tafel gelegd.

De startspeler moet één, twee of drie kaarten uitspelen en deze gedekt voor zich op tafel leggen. Alle combinaties zijn mogelijk, het is alleen niet toegestaan om drie kaarten van één kleur te spelen. De volgende speler heeft de keuze uit passen of bedienen. Als hij past, mag hij één tot drie kaarten van de bovenkant van een of beide waaiers trekken. Als hij bedient, moet hij dezelfde combinatie als de startspeler gedekt op tafel leggen. Daarbij hoeft hij alleen de verdeling van de kaarten te volgen, de keuze van de kleuren is vrij. De volgende spelers hebben dezelfde keuzemogelijkheid. Alleen de laatste speler van een ronde wordt beperkt in zijn keuzevrijheid. Hij mag geen nieuwe kleuren toevoegen en moet zich beperken tot de door zijn voorgangers uitgespeelde kleuren.

Vervolgens draaien de spelers hun kaarten om en begint de startspeler het duel. Als een speler als enige één of twee kaarten van een kleur heeft gespeeld, dan mag hij deze kaarten zonder duel gedekt op zijn eigen scorestapel leggen. Als meerdere spelers kaarten van dezelfde kleur hebben gespeeld, wordt er geduelleerd. Het duel begint met de hoogste kaarten van een kleur. De speler met de allerhoogste kaart van een kleur legt deze op zijn scorestapel. De andere spelers leggen hun hoogste kaart van die kleur op de aflegstapel en verdienen hiermee geen punten. Ter compensatie mogen ze wel de bovenste kaart van een van de waaiers trekken. Op deze manier worden alle duels uitgevochten. Daarna wordt de volgende speler de nieuwe startspeler en begint een volgende ronde.

Het is de bedoeling om zoveel mogelijk amuletten te verzamelen. Elk amulet levert aan het einde van het spel één winstpunt op. Als het je lukt om één of twee 0-kaarten van een kleur te bemachtigen, worden de amuletten van die kleur verdubbeld c.q. verviervoudigd. De 0-kaarten en de lage kaarten met veel amuletten zijn interessant, maar ook lastig te bemachtigen. Als een medespeler in dezelfde ronde een hogere kaart van die kleur speelt, belandt jouw lage kaart vol amuletten zonder pardon op de aflegstapel. Een beetje gevoel voor timing kan daarom geen kwaad. Het verdient ook aanbeveling om de kleuren en aantallen in de kaarthand van je medespelers constant in de gaten te houden. Het is ook handig te onthouden welke kleuren zich in de scorestapels van je medespelers bevinden. Aan het einde van het spel krijg je namelijk tien bonuspunten als je de meeste kaarten van een kleur hebt verzameld (vijf, als je deze eerste plek met een ander deelt).

Als de laatste kaart van een van de waaiers wordt getrokken, wordt de lopende ronde uitgespeeld. Daarna worden de punten geteld en is het spel afgelopen.

Ten slotte

Gargon is weer zo'n typisch kaartspelletje uit de Amigokeuken: niet complex, lekker vlot en leuk om te spelen. Door de gekleurde achterkanten kun je de mogelijkheden en onmogelijkheden van je medespelers redelijk inschatten. Als je op het juiste moment toeslaat, kun je misschien zonder te veel moeite de nodige amuletten binnenhalen. Daarnaast moet je de aandacht ook richten op de bonuspunten voor de meeste kaarten van een kleur. Wat je zeker ook in de gaten moet houden, is de snelheid waarmee de uitgewaaierde trekstapels worden verbruikt. Het einde van het spel wordt hierdoor bepaald, dat wil je niet bespoedigen als je te weinig punten hebt verzameld. Het spel is leuk omdat je op een aantal zaken moet letten en onderwijl niet wordt lastiggevallen door een te hoge geluksfactor. Bij een spel met drie spelers is er één aspect dat me niet helemaal bevalt. Dan heeft de laatste speler van een ronde te veel last van de regel dat hij geen nieuwe kleuren mag toevoegen en kunnen zijn voorgangers hem eenvoudig buitenspel zetten. Aan de andere kant heb je met drie spelers wel meer tijd om mooie sets te verzamelen.

In de loop van 2002 verschijnt een versie met Nederlandstalige regels.

Titel: Gargon
Auteur: Rüdiger Dorn
Uitgever: Amigo
Aantal spelers: 3 - 5
Speelduur: ong. 45 minuten
Prijs: ong. € 8,- (Duitsland: € 6)

Afbeeldingen © Amigo



Spellen > Recensies >
Gargon


Top