Spellen > Recensies > Granada

Granada

Det - 2010


Enige jaren geleden kwam het spel Alhambra op de markt. Het spel liep goed, won in 2003 de Duitse Spiel des Jahres verkiezing en werd al snel voorzien van een zestal uitbreidingen. Kennelijk was dat nog niet genoeg, want nu is er dan Granada, een zelfstandig spel dat nagenoeg volledig is gebaseerd op Alhambra. In Granada bouwen de spelers ieder voor zich aan hun eigen stad. Ze beginnen met een starttegel. Gedurende het spel worden er gebouwentegels gekocht en in de steden geplaatst. Hiermee halen de spelers punten. Er zijn twee tussentellingen en een eindtelling. De speler die aan het einde van het spel de meeste punten heeft behaald, wint het spel.

In het spel zijn geldkaarten in vier kleuren (valutasoorten). Op het speelbord is een bouwplaats waar vier gebouwentegels liggen. Iedere gebouwentegel ligt bij een verschillende valutasoort. Je kunt een gebouwtegel alleen kopen met de valutasoort die ernaast staat afgebeeld. Gebouwentegels hebben per gebouwensoort een kleur en een getal van 2 t/m 13. De tegels zijn dubbelzijdig. Aan de voorkant is te zien welke kleur en welk getal aan de achterzijde staan.

Als een speler aan de beurt is, kan hij één van de volgende drie acties kiezen:

Geld pakken: op het speelbord liggen telkens vier geldkaarten open. Een speler mag één willekeurige kaart pakken, of meerdere kaarten met een totale maximale waarde van vijf. Op deze manier spaart hij geld om later gebouwentegels te kunnen kopen.

Een gebouwentegel kopen: een speler betaalt met de valutasoort die naast de tegel staat afgebeeld. Het getal op de tegel geeft de prijs aan. Als de speler te veel betaalt, krijgt hij geen wisselgeld. Als hij gepast betaalt, mag hij nog een actie kiezen. Dit mag dezelfde actie zijn, of één van de andere twee.

Verbouwen in de stad: hier zijn drie mogelijkheden. Er kan een gebouwentegel vanaf het reserveveld in de stad worden geplaatst, of andersom, of er kan een tegel vanuit de stad met een tegel van het reserveveld worden omgeruild.

Pas aan het einde van de beurt, moet een speler de nieuwe gebouwentegel(s) in zijn stad of op zijn reserveveld plaatsen. De gebouwentegels hebben soms aan één of meer zijden grachten. Grachten mogen niet grenzen aan zijden zonder grachten, dus gracht grenst aan gracht en land grenst aan land. De tegels moeten allemaal in één richting worden geplaatst, de daken wijzen dus allemaal dezelfde kant op. Alle gebouwen moeten vanuit de starttegel over land te bereiken zijn. Verschillende gebouwensoorten mogen aan elkaar grenzen. Het maakt uiteindelijk niet uit waar een gebouw in de stad ligt. Het gaat bij de telling alleen om het aantal tegels dat spelers van een bepaald gebouw in hun stad hebben liggen.

Zodra een speler een gebouwentegel in zijn stad plaatst, kiest hij welke kant van de tegel hij zichtbaar wil hebben. Is dat dezelfde kant als toen hij hem kocht, dan is het gratis. Kiest hij echter voor de achterkant, dan moet hij drie betalen in een willekeurige geldsoort. Plaatst hij hem in zijn reserve, dan mag hij hem gratis omdraaien naar de achterzijde.

Op deze manier bouwen de spelers aan hun stad, die uit steeds meer gebouwen bestaat. Aan het begin van het spel zijn de geldkaarten in vijf gelijke stapels verdeeld. In de tweede en vierde stapel is een tussentellingkaart geschud. Wordt zo’n kaart getrokken, dan volgt er een waardering. Als eerste krijgt iedere speler punten voor zijn langste gracht. Daarna worden alle gebouwen soort voor soort afgewerkt. De speler die de meeste van een gebouwensoort heeft, krijgt net zoveel punten als er in totaal van die gebouwen bij de spelers in hun steden liggen. In de tweede telronde krijgt hij zelfs het dubbele aantal punten en krijgt de nummer twee de helft daarvan.

Aan het einde van een spelerbeurt worden de geldkaarten en gebouwentegels weer aangevuld op het bord. Als de gebouwentegels niet meer volledig kunnen worden aangevuld, eindigt het spel. De nog liggende gebouwentegels gaan naar de spelers die van de desbetreffende valutasoort nog het meeste in handen hebben. Zij plaatsen de tegel nog in hun stad of op hun reserveveld. De tegels mogen nu niet meer worden omgedraaid naar de achterkant.

Tot slot volgt er nog een eindtelling. Deze is gelijk aan de twee tussentellingen, alleen krijgt de nummer één nu drie keer de waarde van alle gebouwentegels van die soort, de nummer twee krijgt twee keer de waarde en de nummer drie één keer. Wie uiteindelijk vooraan staat op het scorespoor, wint het spel.

Waardering

Granada lijkt voor 90% op Alhambra. Er zit net iets meer in. Ik vond dat eigenlijk alleen maar extra gedoe, maar nu ik het vaker heb gespeeld, zie ik daar inmiddels de charme wel van in. Je moet hier nog beter opletten of een tegel je veel extra oplevert. Het grote verschil met Alhambra is dat hier in principe alle kleuren evenveel waard zijn en ook even vaak voorkomen. Een tegel die jij plaatst, kan een ander ook punten opleveren en soms ook nog wel meer dan dat hij jou oplevert. Het speelt ook tactischer, omdat je hier voor twee kanten van de tegel kunt kiezen. Ook in Granada kun je pech hebben met de geldkaarten die op tafel liggen. Zeker als een kleur die jij persé nodig hebt maar niet komt. Dit geldt ook voor de gebouwentegels. Daar zitten de grachten vaak net aan de verkeerde kant om hem goed in je stad te kunnen plaatsen. Die geluksfactor is aanwezig. Toch vind ik het voor een spel als dit niet echt storend. Het spel speelt lekker weg en je moet het zien als een luchtig vermaak. De (Nederlandse) spelregels zijn heel duidelijk en goed geïllustreerd weergegeven. Granada geeft Alhambra net dat beetje meer. Als je Alhambra al hebt, dan hoef je niet voor Granada te gaan, maar als je met beide spellen in je handen staat en je kunt niet kiezen, dan adviseer ik Granada.

Titel: Granada
Auteur: Dirk Henn
Uitgever: Queen Games
Aantal spelers: 2-6
Speelduur: 45-60 minuten
Prijs: ong. € 30,-


Spellen > Recensies >
Granada


Top