Elk van de twee tot vier spelers kiest blind een kleur uit vier gedekte herdertegels, welke geheim gehouden wordt totdat de speler zelf kiest om deze prijs te geven. Meestal is na twee ronden wel duidelijk welke speler welke kleur heeft, maar toch geeft het een extra vleugje spanning. In die kleur moet de speler met de in het bezit zijnde tegels zoveel mogelijk schapen in één weide zien te krijgen. Tegels zijn afgebeeld met schapen in variërende kleuren en aantallen met hekken ertussen, maar ook met stukken dorp en bos. Aan een bos kan een wolf gelegd worden, die de schapen in de weide verjaagt. De wolf kan zelf weer verjaagd worden door de jager. Wolven, jagers en de herdertegels kunnen buiten de eigen beurt aangelegd worden.

Connaisseurs van legspellen zullen het principe snel doorhebben. Tegels moeten passend gelegd worden (rode schapen aan rode schapen, bos aan bos, enzovoorts), waarbij het aantal passende zijden bepaalt hoeveel vervangende tegels getrokken worden. Bijzonder aan het spel is dat elke tegel op twee zijden bedrukt is, uiteraard met verschillende afbeeldingen. Dit vergroot de keuzemogelijkheid en maakt het gelukselement een stuk kleiner dan in Carcassonne. Bovendien begint de speler met vier tegels, en is het niet ongebruikelijk dat een speler verder in het spel meer dan tien tegels in bezit heeft.

Dit leidt wel tot een enorm praktisch nadeel: hoe houd je dubbelzijdige tegels verborgen voor de andere spelers, terwijl je ze aan het bestuderen bent in voorbereiding op je beurt. Te doen met twee tegels, lastig met vijftien. De in de spelregels met illustratie ‘verduidelijkte’ oplossing, om ze op een bepaalde manier in de hand te houden, is lachwekkend. Gebruik beide helften van de speldoos en andere middelen om de tegels te verbergen. Een andere mogelijkheid is het gebruik van grote Rummikub standaards. Allemaal verre van ideaal, maar de dubbelzijdigheid van de tegels brengt een tactische laag aan, die nu eenmaal een wezenlijk onderdeel is van het spel.

Uiteindelijk zijn de 68 tegels, die tijdens het spel blind uit een buidel getrokken worden, op. Spelers kunnen dan hun tegels beurt voor beurt nog aanleggen, of voortijdig verklaren dat ze stoppen. De eerste drie spelers die stoppen, ontvangen bonuspunten, welke opgeteld worden bij het aantal schapen in hun kleur die in de grootste afgesloten weide staan. Alleen die ene weide telt, alle anderen tellen niet mee. De speler met de meeste punten wint.

Ten slotte

Herders en schapen is een verbreding van de collectie van 999 Games. Niet zozeer door diepgang, al is een tactisch element zonder meer aanwezig. Nee, dit legspel is simpelweg heel erg leuk om te spelen, en soms hoeft een spel niet meer te zijn dan dat. Het speelplezier wordt flink vergroot door de bijzonder geslaagde illustraties. Let in dit kader op de schapen die elkaar over een hek heen kussen. Kostelijk.