| Hermagor |
Erwin - nov 2007 |
||
|
|
|||
|
Waarom verzamelen de spelers goederenfiches? Omdat deze goederen in de dorpjes worden gevraagd. Na de sluiting van de markt stuur je jouw koopman op pad naar de dorpjes, om daar de op de markt verzamelde goederen te verkopen. Een dorp heeft uitsluitend belangstelling voor het daar afgebeelde goed. Verder kun je alleen maar verkopen in dorpen waar je nog niet eerder een goed hebt verkocht. Hierdoor wordt je dus gedwongen om te reizen. Helaas kent het land alleen maar tolwegen en kost het reizen je geld. Als je in dezelfde beurt reist en verkoopt, betaal je de hoofdprijs. Als je deze beurt niets verkoopt, reis je met een kortingskaart. De laatste optie is met name interessant als je een grote afstand moet overbruggen.
Als je in een nieuw dorp een goed verkoopt, bouw je daar een handelpost. Dit huisje levert je meteen geld op, namelijk de huidige waarde van deze goederensoort. Later zorgt zo’n handelpost voor een bescheiden bonus als een medespeler hier een goed verkoopt. Als je in alle dorpen rond een regio handelsposten bezit, mag je een productiegebouw of een edelman plaatsen. Een edelman levert enkele duiten op. Een productiegebouw levert aan het einde veel geld op als de prijs van de desbetreffende goederensoort flink is gestegen. Het actuele actiefiche bepaalt hoeveel acties de spelers in de reis- en verkoopfase van deze ronde mogen uitvoeren. Na het vereiste aantal rondes (4 of 5, afhankelijk van het speleraantal) is het spel voorbij. Dan volgt een eindtelling, waarbij je bonus- c.q. strafpunten krijgt voor productiegebouwen, spreiding over de drie hertogdommen en voor handelsposten langs de hoofdweg. Na deze eindtelling wint de speler met het meeste geld. Ten slotte Het spelconcept lijkt op het eerste gezicht een tikje simpel (fiches verzamelen en een beetje rondreizen), maar blijkt na de eerste speelminuten toch voldoende pit te bevatten. Op de markt wordt fel gestreden om de gewilde fiches. Daarbij moet je niet alleen letten op het efficiënt voltooien van regio's, maar ook op het frustreren van de reisplannen van je medespelers en op de ontwikkeling van de goederensoorten. De economische knokpartij op de markt is mijn favoriete onderdeel van het spel. De rondreis op het bord is minder bruisend, door het gereken van de spelers die hun reiskosten willen drukken en door het constant uitwisselen van speelgeld. Het is belangrijk om zo zuinig mogelijk te reizen, omdat geld en winstpunten in feite hetzelfde zijn. Hermagor komt minder goed voor de dag met trage medespelers, die hun acties graag tot op de millimeter doorrekenen en willen onthouden hoeveel geld hun tegenstanders bezitten. Met zulke tafelgenoten loopt de speelduur gruwelijk uit de klauwen en slaat bij mij de verveling toe. Met vlotte spelers is wel het genieten geblazen. Zorg daarbij wel voor voldoende medespelers, want de regelvariant voor twee personen is niet echt interessant. De vormgever van de spelregels verdient een flinke tik op zijn vingers. De combinatie van een ‘speels’ lettertype en achtergrondplaatjes staat garant voor hoofdpijn. Ik ben ook geen fan van het nogal bruine speelbord, maar dat is meer een kwestie van smaak. |
|||
|
|
|||
|
Titel: Hermagor Auteur: Emanuele Ornella Uitgever: QWG Games - Mind the Move Aantal spelers: 2 - 5 Speelduur: ong. 90-120 minuten Prijs: ong. € 30 |
|||