Spellen > Recensies > Hick Hack

Hick Hack in Gackelwack

Erwin - jan 2002


Hick Hack im Gackelwack is een bluf- en gokspelletje voor 2-6 hongerige vogels en/of sluwe vossen. Het spelsysteem is niet nieuw, op een paar kleine wijzigingen na vind je hetzelfde systeem in Razzia van dezelfde auteur. Het laatstgenoemde spel werd uitgegeven door Ravensburger en is al enige tijd van de markt.

In Hick Hack is het thema aangepast. Het draait nu niet om bars, gokkers en agenten, maar in dit spel vind je vretende vogels en vossen. Het spelmateriaal bestaat uit zes gekleurde bordjes met voederplaatsen, 42 vogelkaartjes, 18 voskaartjes, 78 houten graanblokjes, een dobbelsteen en een toegankelijk regelboekje. De tekeningen van Doris Matthäus zijn zoals gebruikelijk prachtig en koddig.


foto - Zoch Verlags GmbH

Elke ronde wordt naast elke voederplaats één graanblokje gelegd. De groene blokjes zijn één punt waard, de blauwe twee en de gele drie. Vervolgens kiest iedere speler één van zijn vijf kaarten en legt deze gedekt op tafel. De kleur van de kaart bepaalt welke voederplaats je deze beurt bezoekt. De kaarten worden omgedraaid, waarna wordt bepaald wie op welke plek iets te eten krijgt.

Als op een voederplaats maar één vogel aanwezig is, dan vreet deze alle aanwezige graanblokjes op. Zijn er meer vogels op één plaats, dan wordt eerst onderhandeld over de verdeling van de blokjes. Leidt dit niet tot overeenstemming, dan bepaalt de dobbelsteen wie daar alle blokjes mag opeten. De spelers tellen de waarde van hun vogelkaart bij de worp op. De hoogste worp wint.

Als op een voederplaats een vos aanwezig is, dan vreet hij alle aanwezige vogels op voordat deze zelf kunnen eten. De gelukkige speler legt deze vogelkaartjes bij zijn voorraad graanblokjes. De waarde van de vogelkaartjes bepaalt de hoeveelheid winstpunten. Bij meerdere vossen bepaalt de dobbelsteen wie de vogels opvreet. Als er alleen een vos op een voederplaats is, wordt daar niets gegeten.

Er is ook nog een schijtlijster, een bange vogel die meteen wegvliegt als er andere kaarten op dezelfde voederplaats zijn gespeeld. De schijtlijster pikt voor zijn vlucht nog wel één groen graanblokje weg. Voor een daar aanwezige vos laat hij een onwelriekende verrassing achter. Deze keutel levert de eigenaar van de vos twee minpunten op.

Na 18 rondes is het spel voorbij en mag de speler met de meeste punten (gewonnen graanblokjes en/of vogelkaartjes) victorie kraaien.

Ten slotte

Hick Hack is een vreselijk leuk bluf- en gokspelletje. Uiteraard is het moeilijk om je zetten te plannen. Je bent afhankelijk van de kaarten die je trekt en van het onvoorspelbare gedrag van je medespelers. Het kan overigens geen kwaad om te onthouden welke voskaartjes zijn gespeeld. Voor elke voederplaats zijn er drie vossen. Als deze zijn verbruikt, kun je op die plaats veilig je graanblokjes wegpikken (.... tot de aflegstapel opnieuw wordt geschud). Helaas hebben je medespelers dat ook in de gaten en ben je maar al te vaak overgeleverd aan de grillen van de dobbelsteen. Het draait om geluk, het spelsysteem is eenvoudig, maar er is helemaal niets mis met onschuldig vermaak in een prachtige verpakking. Het spel is leuker naarmate er meer spelers meedoen. Bij twee of drie spelers wordt het gebrek aan concurrentie gecompenseerd door het feit dat iedereen twee kaartjes moet uitspelen.

In 2008 brengt 999 Games - eindelijk - een Nederlandstalige versie op de markt: Graantje de Voorste.

Titel: Hick Hack in Gackelwack
Auteur: Stefan H. Dorra
Uitgever: Zoch
Aantal spelers: 2 - 6
Speelduur: ong. 20 minuten
Prijs: ong. € 10,-


Spellen > Recensies >
Hick Hack


Top