Spellen > Recensies > Hoogspanning

Hoogspanning

Erwin - 2004


Dit is een professionele heruitgave van het bordspel Funkenschlag uit 2001. De eerste editie was een veredelde amateur-productie, met uitermate lelijk en kwalitatief matig spelmateriaal. Voor deze nieuwe versie zijn alle registers opengetrokken en presenteert de uitgever dit boeiende spel in een smaakvolle en professionele uitvoering. Op een paar wijzigingen na, is de hoogwaardige kern van het spelsysteem hetzelfde gebleven. Een opvallende wijziging is het dubbelzijdige spelbord, met kaarten van Duitsland en de Verenigde Staten.

De spelers vertegenwoordigen concurrerende energiebedrijven. Ze proberen zo mogelijk veel geld te verdienen door verschillende steden van stroom te voorzien. Dit geld hebben ze nodig om nieuwe energiecentrales te kopen en andere steden aan te sluiten. 

Een speelronde begint met de vaststelling van de speelvolgorde. Daarna volgt een veiling van energiecentrales, waarbij iedere speler één centrale kan bemachtigen. Er ligt een open aanbod van acht centrales op tafel. De actieve speler kan kiezen uit de vier centrales met de laagste waarde. Zodra een centrale is verkocht, wordt een nieuwe centrale van de gedekte stapel getrokken en op de juiste plek aan het aanbod toegevoegd. Tijdens het spel mag je drie centrales bezitten, waardoor je af en toe een oude centrale moet vervangen door een beter exemplaar. Op elke centrale is afgebeeld met welke grondstoffen je stroom kunt produceren, hoeveel grondstoffen je daarbij verbruikt en hoeveel steden je hiermee van stroom kunt voorzien. De verschillende grondstoffen zijn kolen, olie, afval en uranium. Er zijn ook ecologische centrales, die stroom produceren zonder grondstoffen te verbruiken.


drie soorten centrales: olie, uranium en ecologisch

De grondstoffen worden in de derde stap ingekocht. Daarbij is de speelvolgorde van groot belang, want naarmate in de lopende ronde meer grondstoffen zijn verkocht, worden ze steeds duurder. Aangezien je in een centrale extra grondstoffen kunt opslaan, verdwijnt de voorraad als sneeuw voor de zon en moeten de volgende spelers meestal diep in de buidel tasten. De speelvolgorde wordt bepaald door de hoeveelheid verdeelstations op het bord. De speler met de minste stations mag als eerste grondstoffen inkopen.

In de vierde stap plaatsen de spelers hun verdeelstations in de steden op het spelbord. De speler met de minste stations mag als eerste bouwen. Afhankelijk van de speelfase is in elke stad ruimte voor 1-3 verdeelstations. Het bouwen van verdeelstations is een dure grap, omdat het aanleggen van verbindingen tussen sommige steden veel geld kost. Daarnaast moet je ook voor de bouwlocaties in de steden betalen.

In de vijfde stap van een speelronde ontvang je geld voor elke stad die je via een verdeelstation van stroom hebt voorzien. Deze opbrengst wordt aangegeven op een tabel, waarbij de meerwaarde van nieuwe steden geleidelijk afneemt. Uiteraard moet je de verbruikte grondstoffen inleveren. In deze stap wordt tevens de grondstoffenmarkt aangevuld. Aan het einde van deze fase wordt de grootste centrale onder de gedekte stapel geschoven en vervangen door een nieuwe centrale. Hierdoor komen de betere centrales pas in de derde speelfase in het spel. Zodra een speler het vereiste aantal verdeelstations heeft gebouwd, eindigt het spel. Dan wint de speler die de meeste steden van stroom kan voorzien.

Ten slotte

Hoogspanning is een schitterend economisch ontwikkelingsspel, waarbij een zorgvuldige planning, resourcemanagement en een neusje voor de belangrijke centrales van belang zijn. Het geschikt omgaan met de speelvolgorde is daarbij essentieel. Het is de bedoeling om je beetje gedeisd te houden, tot je de eindsprint naar de overwinning kunt inzetten. Als je te vroeg een onnodige voorsprong in verdeelstations opbouwt, loop je een groot deel van het spel achter de feiten aan. Ook de interactie met de medespelers komt voldoende aan bod. Je kunt interessante centrales wegkapen of te duur maken, de prijs van grondstoffen opdrijven en goedkope verbindingen tussen de steden inpikken. De speelduur is aan de forse kant (120-150 minuten), maar dit spel heeft meer dan voldoende kwaliteit om je zo lang te vermaken. Een absolute topper!

Eind 2005 verscheen een eerste uitbreiding. Het dubbelzijdige bord bevat kaarten van Frankrijk en Italië. Eind 2006 volgde een tweede uitbreiding met kaarten van de Benelux en Centraal-Europa. In 2007 verscheen een nieuw deck met energiecentrales en in 2008 een speelbord met Korea en China. Op Spiel 2009 verscheen een uitbreiding in een handige bewaardoos, met kaarten van Brazilië en het Iberisch schiereiland. Op Spiel 2010 verscheen een uitbreiding met kaarten van Rusland en Japan. In de zomer van 2009 heeft 999 Games de Nederlandse editie op de markt gebracht. De Beneluxuitbreiding is inmiddels ook in Nederland verschenen.

Titel: Funkenschlag/Hoogspanning
Auteur: Friedemann Friese
Uitgever: 2F-Spiele - 999 Games
Aantal spelers: 2-6
Speelduur: ong. 120-150 minuten
Prijs: ong. € 35,-

Winnaar Nederlandse Spellenprijs 2010
Winnaar Gouden Ludo 2010



Spellen > Recensies >
Hoogspanning


Top