Bruno Faidutti, de man achter het machtige Machiavelli, vormt met Bruno Cathala een koppel dat sterk thematische spellen bedenkt. Eerder bracht Days of Wonder van hun het sfeervolle Queen's Necklace uit, en het nog uit te brengen Boomtown is gesitueerd in het Wilde Westen. Iglu Iglu zoekt het in killere regionen, namelijk op een ijszee bedekt met ijsschotsen in de vorm van gedekte tegels. De ijsschotsen worden bevolkt door Inuits en hun iglo's. De Inuits zijn niet alleen, maar moeten de ijszee delen met vossen, vissen en, gevaarlijkst van allemaal, ijsberen. Spelers leiden een stam bestaand uit drie Inuits en twee iglo's. Door de jacht op de aanwezige fauna, alsmede het bezetten van de eilanden die zich vormen door het smeltende en schuivende ijs, verzamelen de spelers winstpunten. De speler die met zijn stam de meeste winstpunten aan het einde van het spel heeft verzameld, is de winnaar.

De bedekte ijszee

Het spelbord bevat de ijszee, bestaande uit 64 vakken in een 8 bij 8 vierkant. De vier hoekvakken vallen op het vaste land. De overige vakken worden aan het begin van het spel bedekt met 56 ijstegels, rug naar boven. De vier middelste vakken blijven leeg, waarbij dus de ijszee zichtbaar is. In elk van deze vakken wordt een visfiche open neergelegd. De overige vis- en vosfiches worden geschud en naast het bord gelegd. Deze voorraden worden aangebroken zodra een opengedraaide ijstegel daar om vraagt. Om beurten zetten de spelers steeds één van hun Inuits aan de rand van de ijszee op een van de ijstegels, totdat alle Inuits op het bord geplaatst zijn. Bij twee spelers krijgt elke speler vijf Inuits. Dit is een elegante wijze om een mogelijk leeg aandoend en non-confronterend spel te vermijden.

Het smeltende ijs

Elke beurt van een speler begint door het smelten van een ijstegel. De speler pakt een tegel, welke aan een open vak oftewel de ijszee moet grenzen, en bekijkt deze eerst zelf. Als de tegel blauw is, moet deze aan de andere spelers getoond worden, en meteen uitgevoerd worden. Als de tegel rood omrand is, houdt de speler de tegel verborgen en legt deze gesloten voor zich neer. De speler kan deze tegel naar eigen inzicht op een ander moment spelen. Door het verplicht smelten van het ijs, wordt de ijszee steeds groter, en het beschikbare ijs voor de Inuits en iglo's steeds schaarser. Een speler mag dan ook alleen een onbezette ijstegel doen smelten. Als dit niet meer mogelijk is, dan is het spel afgelopen en worden de punten geteld. Het spel eindigt dan ook veelal abrupt, spelers moeten daar alert op zijn.

De tegels

De blauwe tegels bestaan voornamelijk uit het trekken van vis- en vosfiches en ijsberen. Deze worden geplaatst op het vakje waar de ijstegel net vandaan gehaald is. De laatste soort blauwe tegel biedt de speler de mogelijkheid het ijs te doen schuiven. Dit kan een behoorlijke pestactie zijn, want de speler mag een ijstegel naar keuze, en eventueel daarnaast in een rij liggende ijstegels, één vak verschuiven. Alle Inuits, iglo's en dieren op de schuivende ijsschotsen schuiven vrolijk mee!

Rode tegels kan een speler in zijn beurt naar eigen inzicht inzetten. De enige beperking is dat tijdens een beurt slechts één van elke soort gespeeld mag worden. Er zijn vier soorten rode tegels. Sommigen geven de speler 1 of 2 extra actiepunten in een beurt (zie hieronder). Er zijn tegels die een harpoen bevatten, welke vereist is om op ijsberen te jagen. Veel rode tegels geven de mogelijkheid de dieren rond te bewegen. Dit kan nuttig zijn om dieren in de buurt van een van de eigen Inuits te manoeuvreren, wat het vissen/jagen vereenvoudigt. Een andere mogelijkheid is de ijsbeer naar concurrerende Inuits te verplaatsen, welke dan verjaagd worden naar een van de hoeken van het speelveld. Een leuke mogelijkheid om de tegenspeler(s) goed dwars te zitten! De laatste soort rode tegel is ook een pesttegel: dooi. Met deze tegel wordt ongezien een ijstegel van het speelveld gehaald, ongeacht of er Inuits op staan! Deze Inuits worden naar een van de hoeken van het speelveld verdreven. Alleen ijstegels met iglo's, of speciale gletsjer tegels zijn veilig.

Acties

Na het verplichte smelten van een ijstegel heeft de speler de beschikking over drie actiepunten, naar eigen inzicht te verdelen over een of meerdere van zijn Inuits. Beschikbare acties zijn:

• Het verplaatsen van Inuits, voor 1 actiepunt per ijstegel (Inuits willen niet het koude water in).
• Het verplaatsen van een Inuit naar de overkant van een ijszee kost 3 actiepunten (de Inuit gebruikt zogenaamd een kajak hiervoor).
• Het jagen op vissen/vossen, waarbij elk dier 1 tot 3 punten waard is. Dit is tevens het aantal actiepunten dat het kost om het dier in bezit te nemen.
• Het bouwen van een iglo kost 3 actiepunten.

Een ijsbeer kan alleen door een harpoen gedood worden. De ijsbeer is 4 overwinningspunten waard, en maakt dan ook een welkome buit. Echter, als een ijsbeer verplaatst wordt naar een vak waar Inuits zonder harpoen staan, worden zij allen verdreven naar de hoeken van het bord. Alleen een iglo van de eigen stam kan soelaas bieden.

De eilanden

Naarmate het spel vordert, ontstaan duidelijk te onderscheiden eilanden van ijstegels door het steeds smelten en verplaatsen van de ijstegels. Zorg dat jouw stam goed aanwezig is op deze eilanden, hoe groter het eiland, des te meer overwinningspunten. Als er geen ijstegel meer te smelten is, doordat ze allemaal bezet zijn door Inuits, iglo's of dieren, wordt de balans opgemaakt. Per eiland wordt de sterkte van een stam gemeten door voor elke Inuit 1 punt en elke iglo 2 punten te tellen. Wie de meeste van deze sterktepunten op een eiland heeft, ontvangt per tegel waar het eiland uit bestaat 1 overwinningspunt. De op een na sterkste stam ontvangt de helft. Als het een speler lukt alleen op een eiland aanwezig te zijn, is het aantal overwinningspunten het kwadraat van het aantal tegels waar het eiland uit bestaat. Dus een eiland van drie tegels is al 9 overwinningspunten waard! Deze punten, samen met alle punten van de gevangen dieren, leiden tot een totaalscore. De speler met de hoogste score heeft gewonnen.

Ten slotte

Iglu Iglu is een zeer thematisch spel. Het spelbord en de speelstukken creëren een aangename sfeer, passend bij het karakter van het spel. Het spel zelf neigt naar het chaotische, en zeker met vier spelers is het moeilijk een strategie te bepalen. Het spelbord verandert te vaak van vorm om plannen op langere termijn te maken. Bovendien is het heel erg afhankelijk van welke tegels gedraaid worden hoe het spel zich ontwikkelt. Soms kunnen alle vissen ver voor het einde in het spel gebracht zijn, soms zijn ze niet te vinden. Soms ren je voor je leven omdat er vier ijsberen ronddwalen over het bord, soms kom je er maar één tegen gedurende het hele spel. En ook het wel of niet tevoorschijn komen van de tegels waarmee je ijsschotsen mag verschuiven, kunnen het spel de een of de andere kant op sturen.

Toch is Iglu Iglu zo leuk, dat het chaotische aspect weinig ter zake doet. Het spel is tactisch solide, er zijn veel interessante keuzes te maken in een beurt. Zoals gezegd, het einde kan onverwacht komen, ook al is de regel daaromtrent overduidelijk. Op de een of andere manier laten de spelers zich gemakkelijk overvallen door het te vroeg aflopen van het spel. Dit kan enigszins het gevoel geven dat het spel daadwerkelijk voortijdig is geëindigd, maar ervaren spelers zullen hier minder last van hebben. Al met al is Iglu Iglu een heel erg leuk spel om te spelen, het slaat goed aan bij nieuwe spelers en is makkelijk uit te leggen. Alleen de kwaliteit van het spelmateriaal schiet tekort, maar dit schijnt tegenwoordig een bekende Goldsieber kwaal te zijn. Het zij ze vergeven, Iglu Iglu is te leuk om te laten staan.