Spellen > Recensies > Kaigan

Kaigan

Erwin - 2010


In het bordspel Kaigan staat het levenswerk van de Japanse landmeter Tadataka Ino centraal. In 1800 begon hij aan een lange reis langs de kust van Japan, om met moderne meettechnieken een professionele landkaart van Japan te tekenen. Na 21 jaar resulteerde dit project in een wereldberoemde kaart op de schaal 1:36.000. In het spel sturen de spelers landmeters op pad. Ze genereren inkomen met hun artistieke vaardigheden, onderhouden relaties met lokale bestuurders, en proberen uiteindelijk zoveel mogelijk eer (winstpunten) te verdienen. Kaigan is een heruitgave van Inotaizu van de Japanse auteur Kenichi Tanabe. De eerste editie was in een oplage van 45 exemplaren door de auteur zelf uitgegeven. Deze nieuwe editie is het eerste spel van de fonkelnieuwe Amerikaanse uitgever Ascora Games.

Kaigan wordt gespeeld op twee speelborden. Op het ene bord liggen 10 landtegels, waarop de spelers aan de landkaart werken. Op het andere bord vind je rijen en kolommen met actievelden en vier scoresporen (winstpunten, kunst, lokaal bestuur en reizen). Iedere speler begint het spel met 20 munten en een setje speelstukken in zijn eigen kleur: 3 landmeters, 8 landkaartmarkers, 6 actiekaartjes en 5 pionnen voor de scoresporen en het claimen van acties.

Kaigan duurt vijf speelronden. Een ronde bestaat uit vijf speelfasen.

In de eerste fase plannen de spelers hun acties. Als je aan de beurt bent, leg je één van jouw actiekaarten op een vrij veld van het actiebord. In elke rij op dit bord vind je ook een voorgedrukte vaste actie. Deze mag je niet met een kaartje bedekken. Als je jouw planningfase nog niet wilt beëindigen, geeft je de beurt door aan jouw linkerbuurman. Hij speelt dan een actiekaart enzovoort. Je beëindigt jouw planningfase door een rij met actiekaartjes (en/of reeds voorgedrukte acties) te claimen met een van jouw pion. Dit betekent dat jij in de tweede fase alle acties uit deze rij mag uitvoeren. Daarbij maakt het niet uit wie de desbetreffende kaartjes heeft gespeeld. Deze fase is voorbij wanneer iedere speler een rij heeft geclaimd.

In de tweede fase voeren de spelers hun acties uit. Je begint met de actie uit de eerste kolom van de bovenste actierij. Daarna volgt de eerste kolom van de tweede actierij, enzovoort. Als je aan de beurt bent, mag je de afgebeelde actie uitvoeren, passen of – in geval van een actie op een kaart – de alternatieve actie uitvoeren (2 munten betalen en een landmeter inzetten of verplaatsen).

Met de acties kun een stapje vooruit op het reis-, kunst- of bestuurspoor, winstpunten of geld verdienen, landmeters op landtegels zetten/verplaatsen of landkaartmarkers op tegels met landmeters zetten. Voor veel acties moet bovendien in klinkende munt worden betaald. Er is één neutraal actiekaartje met een meetinstrument, waarmee je in de volgende planfase één keer kunt passen zonder een kaart te spelen. Het uiteindelijke doel is het plaatsen van landkaartmarkers. Hiermee voltooi je het in kaart brengen van landtegels en activeer je daar puntentellingen. Op elke landtegel is een cijfer afgebeeld, wat aangeeft bij hoeveel markers deze tegel is voltooid.

In de derde fase worden enkele neutrale landkaartmarkers aan de tegels toegevoegd. Een dobbelsteen bepaalt of en waar dit gebeurt.

In de vierde fase worden de voltooide landtegels geteld. Alle spelers met één of meer landkaartmarkers op een voltooide landtegel ontvangen de op deze tegel afgebeelde winstpunten. Bij een kunsttegel krijg je ook nog een bonus op het kunstspoor (één stap voor elke eigen landkaartmarker). Bij een bestuurtegel krijg je een soortgelijke bonus op het bestuurspoor. Bij een reistegel krijg je een dubbele bonus: één extra winstpunt voor elke eigen landkaartmarker op de tegel, plus één stap per landkaartmarker op het reisspoor. Een getelde tegel wordt vervangen door een nieuwe landtegel van een trekstapel.

In de vijfde fase krijgen de spelers inkomsten op basis van hun positie op het kunst- en het bestuurspoor. Deze fase vervalt in de laatste ronde.

De zesde fase wordt alleen uitgevoerd in de tweede en de vierde ronde. Dan krijg je winstpunten voor jouw positie op het kunstspoor. Vervolgens krijgen de twee spelers met de hoogste bestuurscore 2 resp. 1 winstpunt(en). Daarna gaan alle pionnen op het bestuurspoor terug naar het startveld.

Na de vijfde ronde volgt een eindtelling. Dan krijg je nogmaals punten voor het kunst- en het bestuurspoor. De eerste drie plekken op het reisspoor zijn goed voor 8-5-2 punten. De speler met het meeste geld krijgt 5 punten; de speler met het minste geld verliest 3 punten. Daarna krijg je nog 1 punt voor elke landmeter en voor elke twee landkaartmarkers op onvoltooide landtegels. Ten slotte krijg de bezitter van het meetinstrument 1 punt. De speler met de meeste punten is de winnaar.

Ten slotte

Deze preview is gebaseerd op een studie van de spelregels. Ik heb het spel niet gespeeld en het materiaal niet in de vingers gehad.

Mijn belangstelling voor dit spel was gewekt door de volgende mengelmoes: het ‘word ik gestraft voor mijn geduld of kom ik ermee weg?’ actiesysteem (doet een beetje denken aan Coloretto), de smaakvolle vormgeving en de bijzondere Japanse setting. Na het doorspitten van de regels verwacht ik een zeer aantrekkelijke ‘middenklasser’. Mijn voorbestelling is de deur uit.

Titel: Kaigan
Auteur: Kenichi Tenabe
Uitgever: Ascora Games
Aantal spelers: 3-4
Speelduur: ong. 90 minuten
Prijs: ong. € 35


Spellen > Recensies >
Kaigan


Top