Spellen > Recensies > Kookaburra Game

Kookaburra Game

Erwin Broens - oktober 2003


Vraag een redacteur van een willekeurige uitgever met welk "origineel" spelconcept beginnende auteurs hem met grote regelmaat lastigvallen, dan is zijn antwoord ongetwijfeld Mens Erger Je Niet. Blijkbaar is de wereld gevuld met "creatieve" geesten, die blijven hopen dat ze nog één druppel uit dit uitgemolken spelidee kunnen persen. Zo'n creatieveling vind je ook in Australië. Hij heeft het antieke concept voorzien van een Australisch thema, met inheemse diersoorten en Aboriginal artwork. Gelukkig heeft hij ook een paar nieuwe regeltjes verzonnen, waardoor zijn Kookaburra Game verrassend leuk uit de hoek komt.

The Kookaburra Game is een loopspel voor 2-4 spelers. Iedere speler beschikt over vijf speelstukken, die je zo snel mogelijk over het (dubbelzijdige) spelbord moet verplaatsen. Degene die als eerste al zijn speelstukken op zijn finishveld weet te krijgen, wint het spel. Uiteraard worden de speelstukken verplaatst met behulp van dobbelstenen. Aan het begin van jouw beurt gooi je twee zeszijdige stenen. Vervolgens mag je één dier een aantal velden verplaatsen: het aantal ogen van één steen of de som van beide stenen. Dieren van verschillende spelers mogen niet hetzelfde veld delen, dieren van dezelfde speler mogen dit wel. De speelstukken zijn geen gewone pionnen, maar plastic miniaturen van Australische diersoorten. Elk beest biedt niet alleen een leuk plaatje, maar heeft ook zijn eigen vaardigheden en/of beperkingen.

De koala mag alleen over velden met eucalyptusbladeren bewegen. Hierdoor kun je een Koala alleen verplaatsen als je een veelvoud van drie hebt gegooid. Deze regel geeft je de mogelijkheid om de beweging van een "vijandige" koala te beperken, door de eucalyptusvelden binnen zijn bereik met jouw figuren te blokkeren.
De kangoeroe mag een ander speelstuk in zijn buidel vervoeren, waardoor je in één beurt twee dieren kunt verplaatsen. Zodra de kangoeroe op zijn doelveld aankomt, wordt de lifter één veld verder uit de buidel geknikkerd.
Het vogelbekdier heeft de mogelijkheid om via een rivier een groot deel van het bord af te snijden.
Ook de krokodil kan de rivier gebruiken, maar heeft daarnaast een ander voordeel. De krokodil mag een veld met één "vijandig" dier betreden, om de desbetreffende lekkernij op te peuzelen. In speltermen: het slachtoffer moet zijn race opnieuw beginnen. Als er meer dieren op hetzelfde veld staan, zijn ze veilig voor de vraatzucht van de krokodil.
De kookaburra mag de dobbelsteenworp negeren en kan naar een willekeurig veld vliegen. Dit is een beproefde methode om andere dieren te beschermen tegen een vraatzuchtige krokodil. De kookaburra moet overigens als laatste dier de finish bereiken.

Ten slotte

De kern van dit spelsysteem heeft zijn uiterste houdbaarheidsdatum gepasseerd. Een spel als Mens Erger Je Niet kan uiteraard niet opboksen tegen de kwaliteit van de huidige generatie gezelschapsspellen. Toch is het Kookaburra spel hier in de smaak gevallen. Door de extra regeltjes en de leuke trucjes is dit verouderde spelidee overgoten met een smakelijk vers sausje. Hierdoor wordt het een lollig en toegankelijk loopspel, waarmee je zonder schaamte een luchtige spelavond kunt beginnen.

Titel: The Kookaburra Game
Auteur: Claude Debetaz
Uitgever: Edualc Z 
Aantal spelers: 2 - 4
Speelduur: 30 minuten
Prijs: ong. € 17


Spellen > Recensies >
Kookaburra Game


Top