Spellen > Recensies > Laguna

Laguna

Niek Ederveen - november 2000


Elke speluitgever lijkt het liefste een eigen formaat doos te ontwikkelen. Kosmos met de vierkanten dozen, de Mayfair treinspellen in de plastic kokers, de enorm langgerekte dozen van Ludodélire - om maar enkele voorbeelden te noemen. Queen Games heeft sinds dit jaar ook een zeer herkenbare verpakking voor haar nieuwe spellen. De dozen zijn van bovenaf gezien wat kleiner geworden, maar trekken vooral de aandacht omdat ze een heel stuk hoger zijn geworden. Laguna is dit jaar uitgebracht door Queen Games en zit dus ook in dit formaat doos.

Spelmateriaal

Het spelmateriaal is bijzonder; een groot, tweezijdig bedrukt, vierkant bord dat een lagune voorstelt met aan de rand acht openingen waar plastic eilanden doorheen gestoken kunnen worden en in het midden plaats voor een plastic vulkaan, knikkers (parels) in vier kleuren, die over de eilanden verdeeld worden en in dezelfde kleuren vier houten plankjes met zes gaten erin (vlotten). Het geheel wordt gecompleteerd door een zandloper en erg mooi uitgevoerde spelregels, met op elke pagina een kolom met de regels (met belangrijke tekstdelen op een andere kleur gedrukt - alsof iemand met een markeringspen door de tekst is gegaan), en een tweede kolom met voorbeeldplaatjes.

Spelverloop

Iedere speler krijgt een vlot en moet daarmee de parels in diezelfde kleur overvaren naar de vulkaan. Als een speler de eerste keer aan de beurt komt, mag het vlot aan een eiland aangelegd worden en mogen de drie parels die daar liggen meteen ingescheept worden. Daarmee worden dan drie van de zes gaten opgevuld en dat is de essentie van het spel. In het water bevinden zich namelijk riffen en gevaarlijke stromingen. Zolang deze niet tevoorschijn komen door gaten in het vlot is er niets aan de hand - dus buiten het vlot of onzichtbaar onder de parels hebben ze geen invloed. Maar als een stroming wel zichtbaar wordt in een (onopgevuld) gat, dan wordt het vaartuigje in de richting van die stroom verplaatst. Bij een rif loopt het vlot natuurlijk vast. Zolang je aan de beurt bent, mag je je vlot verplaatsen zoals je dat wilt (als je maar niet gedwongen wordt door een stroming). Voor elke verplaatsing mag je steeds de aanwezige parels (er moeten twee, drie of vier aan boord zijn) naar eigen voorkeur verdelen over de zes gaten. Wordt door het verplaatsen van vlot of parels een rif zichtbaar, dan is de beurt meteen afgelopen. En om te zorgen dat je vaker dan gewenst op de klippen loopt, is er ook nog een zandloper meegeleverd. Als de tijd om is, is je beurt ook voorbij. Dus denk je iets minder lang na en doe je iets sneller domme dingen. Wat een tevreden gezicht oplevert bij de volgende speler, want die krijgt jouw resterende tijd erbij als een rif je beurt beëindigt.


diverse spelsituaties

Wie het eerst een aantal parels (afhankelijk van het aantal spelers) in de vulkaan heeft gekregen, is de winnaar. Dus parels in het vlot, schuiven, schuiven, parels verplaatsen, schuiven, parels verplaatsen, schuiven, naar de vulkaan. 'Tijd is om.' Kijken of er wat bij een andere speler tevoorschijn komt. 'Oh jee, Stroming.' Veel interactie hebben wij niet ondervonden. Iemand kan in je vaarwater gaan liggen. Iemand kan je parels kapen (je mag parels aan boord ruilen met parels van een vlot dat aangrenzend is). Maar als de verschillen tussen de spelers wat groter zijn, vaart de ene speler in een beurt naar de vulkaan en gooit daar wat parels in, terwijl een ander net los van de oever weet te komen. Hoe moet die laatste speler ooit de eerste gaan dwarsbomen? En waarom zou die eerste zich met die tweede gaan bemoeien? Na een paar minuten weet iedereen wie er gaat winnen en na een kwartier is de uitslag ook officieel.

Vlees noch vis

Dit spel is een soort puzzelen tegen elkaar. Alleen wordt het puzzelen steeds onderbroken omdat iemand anders aan de beurt is. Daarmee vind ik het vlees noch vis geworden. Als spel zit er te weinig interactie in, als puzzel te veel onderbreking. Er is een variant om minder ervaren spelers meer kans te geven (mogen ook met vijf parels in plaats van maximaal vier varen), er is een variant waarbij je zonder zandloper speelt en dan je parels ook maar een keer mag herschikken, er is een variant om in je eentje te spelen (dan wordt het echt een puzzel), en je kunt kiezen tussen beide zijden van het bord (meer of minder hindernissen). Ondanks dat ik het spelidee 'wat je niet ziet, deert je niet' erg interessant vind, heb ik na een paar potjes Laguna (die toch erg kort duurden) niet echt de behoefte meer om een van die varianten uit te gaan proberen. 

Tot slot nog een opmerking over het materiaal. Als al dat prachtige materiaal zo uitgestald naast de doos ligt, vraag ik me echt af wie ooit dit formaat doos bedacht heeft. Als de doos een gangbare hoogte had gehad (iets meer dan de helft van het huidige formaat), had alles er ook prima in gepast. En als de doos wat groter en breder was geweest, had het bord niet drie keer dubbelgevouwen hoeven te worden tot een pakketje van een zesde om nog net in de doos te passen. Toch raar.

Titel: Laguna
Auteur: Bernhard Weber
Uitgever: Queen Games
Aantal spelers: 2 - 4
Speelduur: ong. 20 minuten
Prijs: ong. € 25,-


Spellen > Recensies >
Laguna


Top