Spellen > Recensies > Megastar

Megastar

Erwin - april 2007


Dit kaartspel is ontworpen door Friedemann Friese, de groenharige man achter 2F-Spiele. Voor de afwisseling is dit kaartspelletje niet gedoopt in een groen bad, voorzien van een monsterlijk thema en uitgebracht door zijn eigen bedrijfje. Nee, Megastar heeft een plekje gevonden in de collectie van de Duitse kaartspellengigant Amigo. Het prototype van dit spel draaide om de handel in aandelen, in de uiteindelijke versie noemt men deze aandelenmarkt een hitparade met 7 muzieksoorten (van boyband tot rockgroep).

Het ‘speelveld’ bestaat uit een rij met 7 hitparadekaarten in 7 kleuren. Rechts naast deze hitparade worden 11 willekeurige muzikantkaarten als markt neergelegd. Iedere speler neemt verder 5 muzikantkaarten op de hand.

Aan het begin van het spel legt iedere speler een van zijn muzikantkaarten gedekt op tafel. De actieve speler draait zijn gedekte kaart om en legt deze links naast de hitparade in de zogenaamde kaartpool, naast de hitparadekaart van dezelfde kleur. Vervolgens neemt hij een open muzikantkaart uit de markt in zijn hand. Daarna neemt hij de bovenste muzikantkaart van de stapel in zijn hand. Hij eindigt zijn beurt door opnieuw een gedekte kaart op tafel te leggen.

Als een speler de derde muzikant van een kleur in de kaartpool legt, of als de markt is uitgeput, wordt een nieuwe hitparade samengesteld. Voor elke muzikantkaart in de pool stijgt de corresponderende hitparadekaart één positie. De aanpassing van de hitparade begint met de eerste hitparadekaart (die uiteraard niet kan stijgen) en eindigt met de zevende kaart. Na deze hitparadetelling verhuizen alle muzikantkaarten van de pool (links) naar de markt (rechts).

Als de gedekte stapel muzikantkaarten is uitgeput, volgt de puntentelling. De laatste stand in de hitparade bepaalt de waarde van de door de spelers verzamelde handkaarten. Elke kaart van een kleur is dan 0-5 punten waard.

Ten slotte

Megastar is inderdaad een kaartspel met uiteenlopende muzieksoorten: soms is het genieten geblazen, soms is het minder goed te pruimen. De dubbele functie van de kaarten is een leuk aspect. Je wilt kaarten vasthouden om een waardevolle hand voor de puntentelling te verzamelen, maar aan de andere kant moet je ze soms uitspelen om de waarde van jouw favoriete kleur(en) te verhogen. Minder geslaagd is het feit dat je het grootste gedeelte van het spel weinig invloed op de eindtelling kunt uitoefenen. Het is belangrijk dat je jezelf goed voorbereidt op de puntentelling aan het einde van de rit, maar door de grillige ontwikkeling van de hitparade kun je dit nauwelijks beïnvloeden. Het komt vooral aan op de laatste twee aanpassingen van de hitparade. De eerste 80% van Megastar speelt een valse noot (‘ik doe maar wat’ en ‘geen flauw idee wat het oplevert’), die door de laatste 20% niet volledig wordt gecompenseerd. Megastar is per saldo geen tophit in het groene oeuvre.

Titel: Megastar
Auteur: Friedemann Friese
Uitgever: Amigo  
Aantal spelers: 2 - 5
Speelduur: 45 minuten
Prijs: ong. € 7


Spellen > Recensies >
Megastar


Top