Spellen > Recensies > Palastgeflüster

Palastgeflüster

Det - juli 2008


In dit kaartspelletje proberen de spelers om zes verschillende karakters voor zich op tafel uit te spelen. De eerste speler die dit lukt, is de winnaar van de ronde en krijgt één punt. Als iemand echter een karakter moet spelen, dat hij al voor zich heeft liggen, is hij de verliezer en krijgen alle andere spelers één punt. De speler die als eerste 4-6 punten weet te behalen (afhankelijk van het aantal spelers), wint het spel.

In Palastgeflüster zitten zeven verschillende karakters. Deze karakters hebben ieder hun eigen actie. Elk karakter komt één keer voor in de kleur van de spelers en twee keer in een neutrale kleur. De spelers krijgen zes kaarten. De startspeler kiest een kaart uit zijn hand en legt deze voor zich neer. Daarna voert hij de bijbehorende actie uit. De kleur van de kaart die hij heeft gespeeld, bepaalt welke speler daarna aan de beurt is. Is het een kaart in een kleur van een speler, dan moet die speler een kaart voor zich spelen en de actie uitvoeren enzovoort. Als er een kaart in een neutrale kleur wordt gespeeld, gaat de beurt naar de speler die op dat moment de minste kaarten voor zich heeft liggen. Bij een gelijke stand bepaalt de speler van de neutrale kaart wie van die spelers aan de beurt is.

Als je aan de beurt bent, moet je een kaart voor je neerleggen. Kun je echter alleen een karakter spelen dat je al hebt liggen, stopt de ronde meteen en krijgen de andere spelers één punt. Heb je het karakter nog niet voor je liggen, dan moet je de bijbehorende actie uitvoeren.

Welke karakters en acties zijn er zoal? Bij een Zauberer moet je één of meer handkaarten met een andere speler ruilen. Bij een Mundschenk moet je juist kaarten op tafel ruilen tussen twee spelers. De Zofe laat je een kaart uit je hand afleggen en een nieuwe kaart van de trekstapel pakken. De Wächter geeft je het recht om een uitgespeelde kaart terug in de hand te nemen. De Schatzmeister is vervelend, want door het spelen van deze kaart, moet je jouw handkaarten aan je medespelers laten zien. Zij kunnen hierdoor gerichte tegenacties ondernemen. De Hofnarr heeft geen bijbehorende actie. Tot slot wordt er bij een Hofmarschall een Koningskaart opengedraaid.

Het stapeltje Koningskaarten is een apart setje met zes kaarten en bevat één exemplaar van elk karakter, met uitzondering van de Hofmarschall. Er ligt telkens één karakter open. Het open karakter mag wel worden gespeeld, maar de bijbehorende actie komt te vervallen. Soms is dat jammer, vooral als je heel graag kaarten wilt ruilen. Maar in het geval van een Schatzmeister is het heel gunstig, want daardoor hoef jij jouw kaarten niet te laten zien. Er is één uitzondering en dat is de Hofnarr. Deze had al geen bijbehorende actie. Daarom mag de Hofnarr dan helemaal niet worden gespeeld.

Eindigt de ronde omdat een speler zes verschillende karakters voor zich weet te spelen, krijgt deze speler één punt. Eindigt de ronde omdat iemand een tweede exemplaar van dezelfde kaart moet spelen, krijgen alle andere spelers één punt. Het spel is afgelopen als iemand 4 punten (5 spelers), 5 punten (4 spelers) of 6 punten (3 spelers) heeft gehaald.

Ten slotte

Palastgeflüster is een alleraardigst kaartspelletje van Adlung. Er zit grilligheid in de kaarten die je krijgt, maar je kunt het toch ook nog best sturen door gebruik te maken van de acties op de karakterkaarten. Iemand goed dwarszitten, is hier doorlopend aan de orde. Gauw kaarten ruilen met iemand die al vijf verschillende karakters heeft liggen. Natuurlijk geef je hem dan een karakter dat al voor hem ligt. En dan zou het helemaal mooi zijn als je een kaart kan spelen in de kleur van die speler, zodat hij direct aan de beurt is en de ronde verliest. Zelf hoop je door ruilacties van dubbele kaarten af te komen, maar dat wil iedereen en dan krijg je ze soms net zo hard weer terug. De acties op de karakterkaarten zijn in het begin even wennen, maar ze worden goed weergegeven door pictogrammen. Als je eenmaal door hebt dat een waaiertje van kaarten de handkaarten voorstellen en drie losse kaarten, de kaarten voor iemand op tafel, dan wijzen de pictogrammen zich vanzelf.

Palastgeflüster is een luchtig en lollig spelletje, dat vol zit met interactie en tactiek, maar wel een geluksfactor met zich meedraagt. Zelf vind ik dat niet storend in zo'n spelletje. Het kan echter wel frustrerend zijn als jij met 4 dezelfde karakters in je hand begint. Dan moet je aardig je best doen om toch niet als verliezer uit de bus te komen in zo'n ronde. Tijd rekken is dan de tactiek en hopen dat daardoor iemand anders eerder af is dan jij. Maar ach... dat is maar één ronde en daar ligt hem dan ook juist wel weer de uitdaging! Een erg leuk tussendoortje dat bij ons zeker vaker op tafel zal verschijnen.

Erwin: Palastgeflüster is een luchtig kaartspelletje. De plaagfactor is nadrukkelijk aanwezig, de geluksfactor nog veel meer. Het geluk overheerst de tactische elementen, maar dat hoeft bij een snelle snack geen probleem te zijn. Best leuk, maar bij deze mix van simpel & grillig had de speelduur wel iets korter gemogen.

Titel: Palastgeflüster
Auteur: Michael Rieneck
Uitgever: Adlung Spiele
Aantal spelers: 3 - 5
Speelduur: ong. 45-60 minuten
Prijs: ong. € 7,-


Spellen > Recensies >
Palastgeflüster


Top