Spellen > Recensies > Paris Paris

Paris Paris

Erwin Broens - juni 2003


De Duitse spelauteur Michael Schacht is als geen ander in staat om toegankelijkheid, een korte speelduur en diepgang in één spel te vatten. Met spellen als Kardinaal & Koning en Dschunke heeft hij de afgelopen jaren goed gescoord op mijn speeltafel. In 2003 zit hij nog steeds op de goede weg, ook in het door Abacus uitgebrachte Paris Paris vind je deze gouden combinatie terug.

Het spelbord toont een plattegrond van Parijs met vijf verschillend gekleurde buslijnen. Op elke buslijn zijn meerdere halteplaatsen afgebeeld. Op deze haltes bouwen de spelers winkeltjes, waarmee ze winstpunten verdienen. Elke ronde wordt een aantal haltefiches aangeboden, één meer dan het aantal spelers. Beginnend met de startspeler, kiest iedere speler een haltefiche en bouwt daar vervolgens één winkeltje. De overgebleven halte activeert een "kleine" puntentelling op de desbetreffende buslijn. Als iemand in een eerder stadium al een winkeltje op deze halte heeft gebouwd, krijgt hij één punt. Als deze halte onbebouwd is, gaat het punt naar de dichtstbijzijnde winkel op deze lijn.

Als op een buslijn voor de tweede keer een "kleine" telling is gehouden, volgt automatisch een grote rondrit. Dan stopt een bus vol toeristen bij de haltes op alle grote kruispunten van deze lijn en leveren de daar aanwezige winkels punten op. Als je een netwerk van winkels op naburige haltes bezit, krijg je ook voor deze naburige winkels punten. Als je jouw netwerk een beetje handig hebt opgebouwd, kun je met een grote rondrit een buslading punten in de wacht slepen.

Op gewone haltes is plaats voor één winkeltje, de haltes aan een kruising van twee buslijnen bieden plaats aan twee winkeltjes. Voor de grotere haltes zijn twee, drie of vier haltefiches in omloop. Dit heeft tot gevolg dat de aan het begin gebouwde winkeltjes niet veilig zijn. Als een andere speler later het haltefiche van een volgebouwde halte bemachtigt, mag hij een van de bestaande winkeltjes van het bord knikkeren. Als dit een winkel van een medespeler is, verdwijnt deze in een stoffen zakje.

Aan het begin van het spel heeft iedere speler in het geheim een buslijn toegewezen gekregen, waarop aan het einde van het spel nogmaals een grote rondrit plaatsvindt. Nadat de punten van deze extra rondritten zijn toegekend, wordt het stoffen zakje geleegd. Als één speler de meeste winkels in de zak bezit, krijgt hij het aantal winkels in punten uitgekeerd. Degene die daarna de meeste punten bezit, wint het spel.

Ten slotte

Paris Paris is een geslaagd meerderhedenspel. Het spel is toegankelijk, speelt vlot en heeft voldoende pit om langdurig interessant te blijven. De keuzemogelijkheden lijken op het eerste gezicht beperkt. Er worden elke ronde immers maar een paar haltes aangeboden. Toch blijft er voldoende beslissingsruimte over. Ga je voor de score op de korte termijn of stuur je aan op een lucratieve grote rondrit? Let je alleen op jouw eigen netwerk of probeer je ook de plannen van een medespeler te frustreren? Knikker je iemand van het bord of ben je bang voor de bonuspunten uit de zak? Het zijn geen wereldschokkende vragen, maar ze maken het spel wel interessant. Je bent niet alleen bezig met de soms beperkte keuzes van de huidige beurt, maar je moet ook vooruitkijken. Daarnaast speelt ook het geluk een rol. In rondes waarin je ver van de startspeler zit, is het soms frustrerend dat je medespelers belangrijke haltes voor je neus wegkapen. Maar de geluksfactor is niet hinderlijk aanwezig. Ten slotte zijn de regels duidelijk en is de speelduur aangenaam kort. Paris Paris biedt zeer veel speelplezier in drie kwartier!

Titel: Paris Paris
Auteur: Michael Schacht
Uitgever: Abacus Spiele
Aantal spelers: 2-4
Speelduur: ong. 45 minuten
Prijs: ong. € 15,-

Afbeelding © Abacus



Spellen > Recensies >
Paris Paris


Top