Spellen > Recensies > Phoenicia

Phoenicia

Erwin - aug 2007

Tijdens Spiel 1999 heb ik bij Hans im Glück een prototype van een kaartspel van de Amerikaanse spelontwerper Tom Lehmann getest. Dit kaartspel heette Fertile Crescent en was volgens de ontwerper geïnspireerd door de ontwikkelingsspellen Civilization en Outpost. In mijn beursverslag schreef ik dat de essentie van deze beroemde voorgangers krachtig en prachtig was samengevat in een spel van minder dan 90 minuten. Dit was wat mij betreft het beste spel van de beurs. Hans im Glück heeft een jaartje aan het spelsysteem en het thema gesleuteld en kondigde vervolgens het bordspel Industrial Age aan. De Duitse bewerkingen waren voor ontwerper Tom Lehmann uiteindelijk toch teveel van het goede, waarna dit project jaren in de koelkast belandde. De relatie tussen Tom en 'Hans' was hierdoor overigens niet beschadigd, getuige het later verschenen bordspel Magellan. Tot mijn grote vreugde hebben het Britse JKLM Games en het Amerikaanse Rio Grande Games dit prachtige spel medio 2007 alsnog op de markt gebracht, onder de naam Phoenicia.

Iedere speler start met een dorpje en een graanschuur aan de kust van Fenicië omstreeks 1.000 voor Christus. Je beschikt tevens over twee actieve arbeiders, die je aanvankelijk gebruikt voor de ‘activiteiten’ jacht en landbouw en 1 productiekaart (waarde: 4-6 munten). Een derde arbeider moet nog worden getraind, voordat je hem kunt inzetten. Tijdens het spel gebruik je jouw productiekaarten en munten om jouw bevolking te laten groeien en nieuwe ontwikkelingskaarten te bemachtigen. Deze kaarten vertegenwoordigen allerlei ontwikkelingen van jouw beschaving, zoals stadsmuren, scheepswerven, pakhuizen en laboratoria. Met de groei van jouw beschaving verdien je winstpunten.

Een speelronde bestaat uit twee fasen. De spelers voeren beurtelings alle acties van de eerste fase uit. De stappen van de tweede fase hebben een administratief karakter.

In de eerste fase worden ontwikkelingskaarten geveild. Op zo’n ontwikkelingskaart is een combinatie van een of meer van de volgende zaken afgebeeld: productiegroei, extra pakhuizen, extra arbeiders en één of meer winstpunten. Op elke ontwikkelingskaart is een startbod afgebeeld, dat de actieve speler minimaal moet bieden als hij deze kaart wil veilen. Daarna wordt in een veiling bij opbod bepaald wie de kaart bemachtigt. De spelers bieden met een mix van productiekaarten en opgespaard geld. In de loop van het spel leveren sommige ontwikkelingskaarten kortingen op bij de aanschaf van nieuwe kaarten. Na de veiling(en) ontvang je de bij de gekochte ontwikkelingskaarten behorende arbeiders, pakhuizen en/of een nieuwe activiteitkaart (zoals mijnbouw). Ten slotte wijs je jouw arbeiders toe aan jouw activiteitkaarten, hetgeen productie en winstpunten oplevert. Overgebleven productiekaarten en/of munten kun je opslaan in pakhuizen resp. de graanschuur.

ontwikkelingskaarten

In de tweede fase controleert iedereen zijn winstpunten. De speler met de meeste punten is de startspeler van de volgende ronde. Je hebt 32 punten nodig voor de winst. Deze punten verzamel je met de hiervoor genoemde ontwikkelingskaarten en door de inzet van arbeiders op jouw activiteitkaarten. 

Daarna worden nieuwe ontwikkelingskaarten aan de ‘markt’ toegevoegd. De voorraad ontwikkelingskaarten is opgebouwd uit meerdere stapels. De latere kaarten zijn duurder en leveren meer productie- en winstpunten op.

Vervolgens tellen de spelers hun totale productie en spaargeld op. Productie wordt gegenereerd door bezette activiteitkaarten en door ontwikkelingskaarten. Voor elke vier productiepunten mag je een productiekaart trekken (waarde: 4-6 geld per kaart). Zorg ervoor dat je jouw productie tijdig en doorlopend ontwikkelt. Als je dit teveel laat liggen, zul je het spel niet winnen.

Aan het einde van de ronde bepaalt jouw opslagcapaciteit (de pakhuizen) hoeveel productiekaarten je op de hand mag houden. Als jouw opslagcapaciteit te laag is, moet je kaarten afleggen.

Ten slotte

Phoenicia is een schitterend ontwikkelingsspel met een aangenaam korte speelduur. Vroeger moest je voor dergelijke spellen een hele dag reserveren, dit spel flikt het kunstje met de duur van een 'Duitse middenklasser'. Phoenicia is een lekkernij voor liefhebbers van spellen met planning, ontwikkeling en resourcemanagement. Om dit spel goed te spelen, moet je vanaf de eerste ronde de toekomst in de gaten houden. Weet welke kaarten er komen, houd rekening met de lucratieve kortingen en zorg dat je de geldstroom snel genoeg op gang brengt. Als je niet vooruitdenkt, word je genadeloos afgestraft. De interactie vindt plaats in de veilingen. Zorg dat je voldoende geld hebt om de door jou begeerde kaarten te bemachtigen c.q. de tegenstanders op kosten te jagen.

Ik ben enigszins teleurgesteld door de combinatie van de hoge verkoopprijs en de plastic speelstukken. Voor 45 euro had JKLM wat mij betreft -duurdere- houten speelstukken mogen gebruiken. Ik vermoed dat de hoge prijs wordt veroorzaakt door de relatief kleine oplage.

Ik heb zelf geen moeite gehad met het 'verteren' van de spelregels, vermoedelijk dankzij mijn ruime ervaring met het prototype. Andere spelers zijn niet helemaal te spreken over de opzet en/of helderheid van de spelregels. Daarbij kan ik me wel iets voorstellen. Sommige zaken worden namelijk nogal beknopt uitgelegd. Het is met name een uitdaging om de betekenis van de pictogrammen op de kaarten te vinden. Mijn tips: lees de voorbeelden in de regels goed door en bekijk de regelvragen op BGG.

Afbeeldingen © JKLM Games

Spellen > Recensies > Phoenicia

Top