Spellen > Recensies > Pipeline

Pipeline

Det - mei 2005


Een grote doos met een speelbord en een zak vol leidingstukken; een lekker gerammel dus als dit spel wordt uitgepakt. Dit trekt natuurlijk al de aandacht. Maar het leuke is dat dit spel ook echt zo'n spel is waarbij er steeds mensen staan te kijken als het wordt gespeeld. Het ziet er tijdens het spelen namelijk indrukwekkend uit, omdat er driedimensionaal wordt gebouwd.

Maar waar draait het nu om? In Pipeline proberen de spelers een pijplijn te leggen van de ene kant van het bord naar de andere kant. Iedere speler heeft een startvakje aan één zijde en alle vijf vakjes aan de overkant zijn een mogelijk eindpunt. Om de pijplijn te kunnen bouwen, hebben de spelers ieder 20 leidingstukken in een kleur. De leidingstukken zijn verdeeld in verschillende speelstukken: kruisingen, T-stukken, hoeken en sluitstukken. Er is ook een dobbelsteen waarop deze stukken staan afgebeeld.

Als een speler aan de beurt is, gooit hij met de dobbelsteen. De speler moet het gedobbelde stuk op het bord plaatsen, eerst vanaf zijn startvak en van daaruit altijd aan zijn eigen pijplijn vast. Hoe de speler wil bouwen, en hoe hoog, mag hij zelf weten. Hij mag zelfs buiten het bord om bouwen. Hij mag alleen nooit aansluiten op de leiding van een andere speler. De enige uitzondering daarop is een sluitstuk, want die is juist bedoeld om een andere speler dwars te zitten. Zo'n sluitstuk moet eerst door een speler worden verwijderd, als hij op die plek verder wil bouwen. En dat kost een beurt. Hij mag echter ook op een andere plek verder bouwen, als dat kan.

Als een speler een stuk dobbelt dat hij niet meer in zijn voorraad heeft, moet hij een beurt overslaan. Maar als een speler een stuk bouwt dat ook aansluit op het speelbord, dan mag hij nogmaals.

Zodra een speler als eerste zijn leiding heeft aangesloten op één van zijn eindpunten aan de overzijde van het speelbord, heeft hij gewonnen.

Ten slotte

Pipeline is een simpel spel dat prachtig is uitgevoerd. Het is een erg uitnodigend spel (zien spelen, doet vaak spelen), alhoewel er een behoorlijk portie geluk in zit. Je gooit altijd net dat stuk dat je niet nodig hebt en andersom. De regel dat je een beurt moet overslaan als je een leidingstuk dobbelt dat je niet meer hebt, vraagt om varianten op de spelregels. Je kunt anders soms domweg beurten lang niets doen. De variant die wij zelf altijd spelen, is de volgende: als je bijvoorbeeld een hoek dobbelt die je niet meer hebt, dan mag je (hoeft niet) ergens vanuit jouw pijplijn een hoek terugpakken. Maar dan moet je alles wat er vanaf die hoek verder gebouwd is richting eindpunt ook terugpakken. Hierdoor krijg je weer de beschikking over één of meer leidingstukken, die soms doelloos op het bord zitten. Vrienden van ons spelen dezelfde variant, maar dan ben je verplicht om dit te doen. Het is maar wat je zelf van tevoren afspreekt. Verder is het een kleurig visueel spel, waarbij soms de mooiste bouwwerken ontstaan. Bovendien kan je een ander soms lekker dwarszitten door vlak voor hem langs te bouwen, waardoor hij dan in een andere richting verder moet bouwen. Weinig regels en dus een snel te spelen "doe-spel". En ondanks dat het vanaf 6 jaar is, is het ook voor de "grote kinderen" onder ons een aanrader.

Titel: Pipeline
Auteur: --
Uitgever: University Games
Aantal spelers: 2-4
Speelduur: ong. 30 minuten
Prijs: ong. € 20,-


Spellen > Recensies >
Pipeline


Top