Spellen > Recensies > Piratenbucht

Piratenbucht

Johan François - mei 2002


Donderdagavond 2 mei 19.55 uur ... Ik schuif de krakende deur open van herberg 'Het Gulden Anker', op het eind van de lange kronkelende wilgenweg naar de haven in een onooglijk klein dorpje in het uiterste Noorden. Het wordt bangelijk stil in het schaars verlichte bruine café. De wind huilt (je zou voor minder) en de regengoden zijn wellicht in een competitie verwikkeld daarboven, want het water plenst en gutst naar beneden met hectoliters. Wanneer de zware deur achter me in het slot valt, herstart het geroezemoes en gemonkel en wenkt de rondborstige waardin met felrood gestifte lippen me vanachter de toog. Een hoofdknik en blik van haar toveren me een flauw glimlachje op het gezicht, wanneer ik merk dat in de alkoof de speelvrienden reeds rond de ronde bruine tafel onder het schemerlicht zitten. Ik hang mijn gele jekker aan de kapstok en begroet hen. Erwin, de rust zelf, legt Amélie net uit dat 'Bucht' Duits is en 'baai' betekent en dat we niet met rommel 'opgescheept' zitten. Ronald, helemaal niet wars van een uitdaging, heeft zich voor de gelegenheid een oog uitgestoken, draagt een heuse zwarte slodderhoed en pluchen papegaai op de rechterschouder. Sophie pruillipt even wanneer Monique me met pretoogjes en 3 zoenen (we blijven dus duidelijk in het noorden) verwelkomt. De 'rood met witte bollen'- haardoek en grote ronde oorbellen staan haar beeldig. De vraag wie ons weer zover gekregen heeft, blijft onverstaanbaar achterin de strot geknoopt en ik ga zitten terwijl er een kruik verse rum de tasjes met liptonlabeltjes van de tafel veegt. Tijd voor het werk Amigo(s)!

"Ohhh! 't heeft wellicht met piraten te maken" fluistert Amélie, huiverend met grote opengesperde ogen en neemt plaats op m'n rechterknie. Wat een inzicht, wat een uitzicht ! Even dwalen m'n gedachten naar de tijd waarin ik gewapend met kleerhanger en vuilnisbakdeksel over de speelplaats rende, luid schreeuwend "Geen Genade!"... met een zootje jaknikkende aanhangers in m'n kielzog, maar al vlug haalt Erwin me terug. "Niet te lezen die handleiding, wat een lettertype, wat een achtergrond". Een vlug opgediste vertaling zwart op wit wordt in dank aangenomen.

Waarmee? (De onderdelen)

Het speelbord wordt (gemakshalve) midden op tafel geplaatst. Geen vergeeld perkamenten Carraïbenmap vol wrakken en uitgestippelde routes die ingeïnkt als vuurvliegjes over de bemiste schuimende zee slierten, neen .. een nogal kitsch, maar heel overzichtelijk bord. Duidelijke roempuntenlijn langs de rand; 5 'genummerde' eilandjes netjes over de bordrand verdeeld en in het midden 'eiland 6' met schatkist. "Zou dit het 'Schatteneiland' zijn, mijnheer Modo?' Ik knipoog Amélie goedkeurend toe ... Waar blijft ze het halen, 'ronduit' knap! Onder het schateiland bevindt zich de 'piratenbaai', vluchtoord én plaats waar de wonden gelikt worden.

(foto's: Spiele Truhe)

Als speler kruip je in de huid van een zeerover. Neen Amélie, er zijn geen winkels waar ze naast pelsen ... Een zeerover dus, met eigen boot. Hier géén olympische gedachte, geen vriendjespolitiek maar keihard voor je eigen vel, ...Op je individuele scheepskaart staan de vier masten voor 'laadruimte', 'kanonnen', 'bemanning' en 'zeilen'.  De sterkte van je schip kan je via bemanning en kanonnen flink aanscherpen (van 2-5). Hoe meer wind je in de zeilen hebt (van 4-8 beaufort) hoe sneller je gaat (mag je bij een aanval ook eerst uitpakken met geschreeuw en gebulder). Hoe groter de laadruimte, hoe meer schatten je kunt opbergen (van 4 tot 8 kisten). De stand van zaken op je schip houd je bij, gebruikmakend van 4 ringen die dezelfde kleur hebben als je schip. Verder krijgt elke speler nog een stuurrad waarop iedereen elke ronde 'geheim' plant welk eiland van de 6 hij aandoet.

De piratenkaarten, 60 in totaal worden netjes 'kopje onder' over de eilanden 1-5 verdeeld. Op elke piratenkaart staan telkens 4 getallen naast de symbolen 'vlag' (roempunten), 'goud' (goudstukken), 'schatkist' (schatten) en 'taverne' (tavernekaarten). De aantrekkingskracht van een bepaalde piratenkaart kan één reden zijn om je roer in die richting te draaien. De tavernekaarten liggen als trekstapel, ook al 'kopje onder' op het taverne-eiland. Je vindt er 'actiekaarten' (kunnen je een serieuze boost opleveren in je bootje), 'strijdkaarten' (de loaded dice in 't spel) en 'roemkaarten' (zomaar de punten cadeau). Elke speler krijgt nog 9 goudstukken, een markeersteen op start in boot- en ringkleur en een tavernekaart, kwestie van een 'mens' moed in te pompen. De schatten én de rest van de goudstukken komen op het centrale eiland te liggen. De dobbelstenen, 6 stuks sterk, worden klaargelegd. Zwartbaard (diens schip althans) wordt op eiland 1 geplaatst. "Ohhhhhh we weten hem zitten, we weten hem zitten ..." valt een nogal onrustige Amélie in. Er is geen ontkomen meer aan!

Waarvoor? (Doel van het spel)

Roem! Roem! en nog eens Roem! Door dit klein misverstand ploft de waardin luttele seconden later, gevaarlijk dicht met de rijke boezem over het speelbord schuivend, vers gevulde bekers op onze tafel en ruimt met een fijne grimas de slechts iets verdampte potten af. .... en ik fluister .. door middel van 'goud', 'schatten' en 'gevechten' zoveel mogelijk r... punten te vergaren. 

Enteren !!! (Het spel dus ...)

Kort en krachtig: 12 rondes van 6 fases die elke speler doorloopt en .... "the winner" is gekend!

Eerste fase: piratenkaart omdraaien en varen

Op elk eiland wordt de piratenkaart omgedraaid. Dit kan een reden zijn om erheen te willen varen, maar op elk eiland staat ook een symbool  Zo kan je op "1" tavernekaarten bemachtigen (niet te versmaden , niet te versmaden ..), op "2,3,4 en 5" een deel van je schip versterken of op "6" schatten of goud gaan droppen. Elke speler kiest in het geheim een bestemming en dan worden alle stuurraderen omgedraaid ... en men vaart naar het gekozen eiland.

Tweede fase: actiekaarten uitspelen

Hierbij kan je met kaartjes als 'Verstärkung', 'Neue Segel', 'Neue Crew', 'Neuer Laderaum' ,'Neue Kanonen' (Da's Duits Sophie, Piratees bestaat niet meisje) je schip aardig opwaarderen. Met 'Royal Navy' (jawel er zitten ook Engelse kaartjes tussen, hoewel ..) kan je een medespeler aardig dwarszitten en ik zit wel eens graag... .Gaan 'vliegen' kunnen de leden van de beverpatrouille met 'fliehen' en met 'Herausforderung' selecteer je je slachtoffers: collega-piraten, de Royal Navy of Zwartbaard zelf. Citeer ik nog 'Geheimversteck' (verhoog de capaciteit van je laadruimte) en 'Kartentausch' (kies zelf een kaartje uit de aflegstapel) en we hebben ze gehad.

Derde fase: gevechten

Zijn er meerdere schepen verzeild geraakt op eenzelfde eiland (1 tot 5 én Zwartbaard of RN-kaart) dan worden de messen getrokken, bulderen de kanonnen, vloeit er bloed ... wordt alle energie gebald in die amberkleurige gestipte kubusjes waar menig speler zo'n heerlijke 'haat-liefde'- verhouding mee heeft ... de dobbelstenen. Enkel op het schatteneiland wordt niet gevochten. Je zou juist denken ..'daar wel !' Wel neen, daar niet! Enkel wanneer mijnheer Zwartbaard aanwezig is, moet je het tegen hem opnemen De kaart Royal Navy mag ook al niet op het schatteneiland gespeeld worden. Nu ja, de Queen is rijk genoeg zeker?

Bij onderlinge gevechten tussen de piraten, kiest de snelste (met de meeste wind in de zeilen) of hij aanvalt (dobbel, dobbel, dobbel ..) of vlucht naar de piratenbaai (awoert, awoert, awoert). Wie aanvalt , bepaalt eerst welke medepiraat en welk deel van diens schip hij bekogelt. Dan vergelijkt de aanvaller zijn waarde bij bemanning en die van de kanonnen en het laagste getal geeft aantal dobbelstenen aan ... maximum is 3. Enkel 5 en 6 zijn treffers. Dit houdt in dat de ring op het getroffen schip telkens 1 positie naar beneden glijdt. (Actiekaarten op het beschoten deel moeten echter eerst uit de weg geruimd worden door twee rake schoten). Dan is de verdediger aan de beurt ...vechten of vluchten ...

Tijdens een gevecht kan je ook de strijdkaarten inzetten. Zo krijg je met 'Geheimwaffe' een extra dobbelsteen ter beschikking; met 'Nebelwand' raakt enkel een 6 je nog; met 'Starker Wind' heb je een +9 op je zeilen; met "Enterangriff' gelden enkel de manschappen (heb je er 'Neue Crew' liggen dan krijg je 6 teerlingen); met 'Kartätsche' tref je met een 3, 4, 5 of 6 (kost je wel 2 kanonposities) en met 'Sabotage' (mooi Duits woord) kies je een bootdeel van de tegenstrever en bekomt dit 1 schade. Dergelijke kaartjes heb je wel nodig tegen de 'Royal Navy' of tegen Zwartbaard of je moet over een héél sterk schip beschikken en de dobbelgoden moeten aan jouw kant staan.

Wanneer één van de delen van het schip vernietigd is, moet dit naar de 'piratenbaai'. De overwinnaar(s) die meevocht(en) surfen een roempuntje verder. In de piratenbaai wordt niet gevochten . De 'Royal Navy' en zélfs Zwartbaard wagen zich er nooit.

Vierde fase: Piratenkaarten afrekenen

De overwinning werd gevierd, de wonden gelikt ... en er bevindt zich nu maximaal één boot op eiland 1 tot en met 5. De piraat die er staat krijgt alles wat de kaart aangeeft aan roempunten, goudstukken, schatten en eventuele tavernekaarten.

Vijfde fase: Acties op de eilanden en in de piratenbaai uitvoeren

Op de eilanden: naargelang het eiland waarop je verblijft, kan je tavernekaarten kopen of een bepaald (zie tekening op eiland) stuk van je schip versterken en hiervoor de op je scheepskaart aangeduide prijs betalen. Bevind je je op het schateiland, dan kan je een sector naar keuze tot 2 niveaus betalend versterken; elke schat die je er uit je laadruimte dropt, schuift je een plaatsje vooruit op de roemlijn net als voor elke 3 goudstukken die je er achterlaat.

In de piratenbaai: Elke daar aanwezige speler krijgt een tavernekaart en 2 goudstukken. Voor gehavende schepen dringt zich een minimale herstelling op (meer mag ook niet) die dan net 2 goudstukken kost. Wat een toeval, wat een toeval. Ben je ongehavend gevlucht of heb je genoeg goud voor het herstel, kan je 2 tavernekaarten kiezen en géén goud.

Zesde fase: Zwartbaard zeilt verder en het ruim wordt gecontroleerd 

Zwartbaard zeilt naar het volgende eiland (bij 3 spelers de gebroeders Zwartbaard een eiland verder). Iedere speler controleert of er niet te veel schatten in het ruim liggen. Het teveel wordt op het schateiland gekeild.

Einde van het spel

Na 12 rondes liggen er geen piraatkaarten meer op de eilanden. De eventuele tavernekaarten met roempunten worden uitgespeeld (wat "aardig" kan op- of uitlopen) . Goud en schatten op het schip mogen de doos ingekieperd worden ... ze zijn waardeloos. Bij gelijke stand wordt er nog een robbertje gevochten tot er een winnaar is. 

Monique en ik belanden op hetzelfde eiland (nummer 4 voor de statistici) en met een grijns tot aan de oorlellen schuift Erwin ons nog een 'Royal Navy' als geschenk toe ... Ik draai mijn hoofd en hij kan ondanks mijn doordringend scherpe blik (zie de afbeelding hiernaast) het genot van zijn piratengezicht niet wegwerken, integendeel ... Er valt een ondraaglijke stilte en de drie zware schaduwen van de toog kleven nu op onze ruggen. De wandklok tikt tot in mijn keel. Terwijl Ronald het even uitzweet dobberend langs kustlijn 4 ... bliksemt ze me al even genadeloos toe .. Ik kruip weg in de dobbelstenen en ontzenuw me met een grote slok rum. De waardin kruist de armen en snerpt vanachter de toog: "Wat anders dan manillen he, bultje". Ik doe alsof ik het niet hoor en even later rollen drie dobbelstenen over het groene vilt van de teerlingbak. Een twee, een drie en een vier .... Niks, niks en nog eens niks! Sophie en Amélie zitten als Barbie en zus vastgesnoerd in hun eigen krimpverpakking .. geen troost , geen steun. Ik voel me als verlaten. Erwin draait als Engelsman de dobbelstenen wel tien keer rond, het zweet drupt parelend van mijn voorhoofd op de scheepskaart. Er wordt hier nogal wat adem gespaard. ... Een zes en twee vijven .. mijn bemanning compleet naar de haaien. Een vernedering! Een ramp! Een onherroepelijke tegenslag! Monique probeert haar hachje te redden met een nevelwand en een kartets maar vervoegt me zes dobbelstenen later met aan flarden gescheurde zeilen in de baai. ... Een gezelschapspel hadden ze ons gezegd.

Zes rondes verder .. de afrekening .. Ronald schuift de neergeknikte papegaai weer fier recht op de schouder en klieft Modo en alleman voorbij op de roemlijn. Hij heeft Atlantis ontdekt (beweert hij); hij is Zwartbaard én de Heer der zeven zeeën (beweert hij); heeft de Royal Navy een poepje laten ruiken (beweert hij) ... en krijgt voor dat vat vol leugens 14 roempunten. Is er dan geen gerechtigheid meer. Is alle bloed, zweet en tranen .. dan 'umsonst' geweest?

Het laatste oordeel 

Hoera hoera hoera .. een leuk spel mét dobbelstenen. De fanatieke strategen zullen zich stukbijten op die toevalsfactor, al zijn ze grootgebracht met Monopoly en Risk (en Siedler voor de jongste strategen). Het speelt heel vlot en interactief. Het is het leukst met 4 (of 5) spelers. De roemkaarten gooien hier echter wel roet in het eten. Ik ga akkoord met het 'te volgen' lot van de teerlingen, maar vind het toetje in de vorm van roempunten door kaarten verworven een misbaksel. Voor mijn part kieper je deze in de vuilnisbak. De andere kaarten ('actiekaarten' en 'strijdkaarten') hebben een heerlijke impact op het spel. Dit spel verdient een dikke 8 als je het mij vraagt.

Ik haak mijn gele jekker af en slenter even later door wind en regen naar de wagen. "Mijnheer Modo!" "Mijnheer Modo!"  "Of ik toevallig naar het zuiden moet?" ... "Stap maar in meisjes" Een mens moet wat over hebben voor zijn vak hé: de trip, het spel, de retour naar Vlaanderen.

Titel: Piratenbucht
Auteur: Paul Randles & Daniel Stahl
Uitgever: Amigo
Aantal spelers: 3 - 5 
Speelduur: ong. 90 minuten
Prijs: ong. € 28,-


Spellen > Recensies >
Piratenbucht


Top