Spellen > Recensies > Pueblo

Pueblo

Erwin Broens - juli 2002


De laatste jaren werkt Ravensburger ook in Nederland aan een indrukwekkende reeks hoogwaardige gezelschapsspellen. Met name het auteursduo Kramer & Kiesling heeft met Tikal, Java en Mexica een aantal prachtige spellen afgeleverd. In 2002 blijkt dat de creativiteit van dit duo nog niet is uitgeblust. Naast Mexica verscheen met Pueblo een tweede bordspel van eredivisieniveau.

Pueblo is een abstract bouwspel voor 2-4 spelers. Een pueblo is een terrasvormig dorp, bekend van indianenstammen uit het zuiden van de Verenigde Staten. In dit spel zijn de spelers bouwmeesters, die met behulp van gekleurde en neutrale bouwstenen een pueblo bouwen. Dit dorp wordt gebouwd op een spelbord van 8 x 8 velden. Rond deze bouwvelden loopt nog een spoor waarover het speelfiguur van het opperhoofd beweegt. Het is de bedoeling om je gekleurde bouwstenen zo te plaatsen, dat ze zoveel mogelijk worden afgedekt door neutrale stenen of door stenen van je medespelers. Afdekken is belangrijk, want tijdens het spel wandelt het opperhoofd rond de pueblo. Deze deelt naar hartelust strafpunten uit aan spelers van wie delen van gekleurde bouwstenen zichtbaar zijn. Deze strafpunten worden bijgehouden op een apart scorebord.

Als je aan de beurt bent, moet je allereerst één van je bouwstenen plaatsen. In je eerste beurt is dat een steen van je eigen kleur. In je latere beurten wisselen gekleurde en neutrale stenen elkaar af in groepjes van twee. Je moet de driedimensionale bouwstenen zo plaatsen dat ze aan de onderkant op drie plekken worden ondersteund. Je mag de stenen daarbij naar believen kantelen.


foto: Ravensburger

Nadat je een steen hebt geplaatst, moet je het opperhoofd 1-4 velden verschuiven. Het opperhoofd kijkt vervolgens vanaf zijn veld in een rechte lijn naar het bouwwerk. Als hij een of meer gekleurde delen van bouwstenen ziet, deelt hij strafpunten uit aan de desbetreffende spelers. Het aantal strafpunten hangt af van de etages waarop de zichtbare bouwsteendelen zich bevinden. Als het opperhoofd op een van de vier hoekvelden staat, kijkt hij naar de bovenkant van de pueblo. Dan krijg je strafpunten als er in de desbetreffende sectie van bovenaf gekleurde delen zichtbaar zijn. Het is uiteraard de bedoeling om het opperhoofd zo te verplaatsen dat je medespelers de meeste strafpunten incasseren.

Het spel eindigt nadat de laatste speler zijn laatste bouwsteen heeft geplaatst. Daarna loopt het kritische opperhoofd nog een compleet rondje om het voltooide bouwwerk. Op elk veld controleert hij of er gekleurde stenen zichtbaar zijn en deelt vervolgens strafpunten uit aan de desbetreffende spelers. Bij deze eindtelling kun je vreselijk veel strafpunten incasseren, vooral als jouw gekleurde bouwstenen onbeschermd op hoge etages staan. De winnaar is degene die aan het einde de minste strafpunten heeft verzameld.

Het regelboekje bevat ook een aantal varianten. Bij de "afbreekvariant" wordt het spel voortgezet en breken de spelers de pueblo weer af. Het spel eindigt pas zodra de laatste gekleurde bouwsteen is verwijderd. In de regels voor gevorderden wordt de spelvolgorde via een veiling bepaald, waarbij de spelers betalen met strafpunten. Verder worden er een of meer offerplaatsen op het bord gelegd. Hier mogen de spelers geen bouwstenen plaatsen. Dit maakt het bouwen moeilijker en dwingt je de hoogte in.

Ten slotte

Pueblo is een schitterend gezelschapsspel. De regels zijn eenvoudig en toegankelijk. Het spelverloop lijkt dat in eerste instantie ook, maar blijkt na de eerste potjes alleen maar interessanter te worden. De finesse vind je in de inhoudelijke diepgang en het ruimtelijke aspect. Bij het plaatsen van je bouwstenen komt uiteraard enig denkwerk kijken. Je moet niet alleen rekening houden met de afscherming van je eigen stenen, maar ondertussen ook proberen je medespelers naar ongunstige plaatsen te dirigeren. Bij dit spel is ruimtelijk inzicht wel zo handig. Het is daarbij leuk om te zien dat de spelers constant om het bord drentelen, op zoek naar betere plaatsen voor hun bouwstenen. Passen, meten, kantelen en draaien, de grijze cellen worden hier voldoende bezig gehouden. Het is overigens wel prettig om dit spel met "vlotte" spelers te spelen. Met virtuele slakken die alles tienmaal willen narekenen, kunnen de wachttijden aardig oplopen. Pueblo is weliswaar abstract, maar het spel is allesbehalve "droog". Het ontstaan van een bontgekleurd bouwwerk geeft het spel toch een bepaalde mate van sfeer mee.

Ik heb elders gelezen en gehoord dat de startspeler in de basisregels een groot voordeel heeft. Dit is mij in potjes met drie of vier spelers nog niet opgevallen. Natuurlijk is de spelvolgorde van belang, maar dit hangt vooral af van de interactie tussen de spelers en niet of nauwelijks van de startvolgorde. Het is wel verstandig om de veilingregel toe te passen, zodat je in de tweede speelhelft zelf kunt kiezen welke positie voor jou het beste is.

Titel: Pueblo
Auteurs: Kramer en Kiesling
Uitgever: Ravensburger
Aantal spelers: 2 - 4
Speelduur: ong. 60 minuten
Prijs: ong. € 35,-


Spellen > Recensies >
Pueblo


Top