Spellen > Recensies > Rattus

Rattus

Erwin - 2010


Het samenwerkingsverband QWG Games bestond uit twee uitgevers met twee verschillende ‘smaken’. Quined Games stond bekend als de creatieve tak, die eigen spellen ontwikkelde en uitbracht. White Goblin Games stond meer bekend als een licentieboer annex dozenschuiver. Na de splitsing verwachtte ik van laatstgenoemde een stortvloed aan licentietitels. Die komt er ongetwijfeld vast nog wel, maar vooralsnog verrasten ze mij met een trio eigen uitgaven, waarvan Rattus de eerste was. In dit bordspel trekt een pestepidemie een verwoestend spoor door Europa anno 1347. De spelers proberen hun bevolking in leven te houden, terwijl ratten van gebied naar gebied gaan en daar met hun vlooien mensen besmetten. De Zwarte Dood trekt door het land en kost miljoenen het leven. Dit is bepaald geen luchtig thema voor een vlot en relatief eenvoudig bordspel.

Het speelbord toont een eenvoudige kaart van Europa met 12 gebieden. Bij een volle bezetting doen alle gebieden mee, bij minder spelers vallen de oostelijke gebieden af. Aan het begin van het spel ligt in elk gebied één rattenfiche. In de loop van het spel zullen deze ratten zich snel vermeerderen. De ratten vertegenwoordigen de pest, die de bevolkingsblokjes van de spelers in een rap tempo van het bord probeert te vagen. Iedere speler begint het spel met twee blokjes in twee gebieden. Dit spelers moeten ervoor zorgen dat zij aan het einde van het spel de meeste blokjes op het bord bezitten.

In jouw beurt mag je allereerst één van de zes karaktertegels pakken, van een medespeler of uit de voorraad. Hiermee vergroot of verbeter je jouw actiemogelijkheden. Je mag dan bijv. met de koopman blokjes verschuiven naar een minder gevaarlijk gebied, met de monnik een rattenfiche verschuiven, met de boer een extra blokje op het bord plaatsen of met de koning een blokje in het paleis plaatsen (waar dit blokje de rest van het spel veilig is). Na het al dan niet kiezen van een karakter plaats je 1-3 eigen blokjes in een willekeurig gebied met 1-3 ratten.

Vervolgens verplaats je de figuur van de Zwarte Dood vanuit zijn huidige gebied naar een aangrenzend gebied en leg je 1-2 nieuwe rattenfiches in de naburige gebieden (de limiet is 3 ratten per gebied). Uiteraard stuur je deze nieuwe ratten bij voorkeur naar gebieden met blokjes van medespelers. Als je de karakterkaart van de ridder bezit, mag je de Zwarte Dood twee stappen verzetten, waardoor ogenschijnlijk veilige gebieden beter bereikbaar worden. Dit is overigens de enige karakterkaart die je in deze derde speelfase mag spelen. Dit is men vergeten te melden in de Nederlandse spelregels.

In het gebied met de Zwarte Dood worden de rattenfiches één voor één omgedraaid en afgewikkeld. Het cijfer op de rat bepaalt of in dat gebied blokjes worden verwijderd (voorbeeld: bij een ‘4’ moeten er minimaal vier blokjes liggen om slachtoffers te kunnen maken), de symbolen op de rat bepalen vervolgens welke blokjes worden verwijderd. Hiermee zijn we bij de schaduwzijde van de karakterkaarten beland. Als je veel karakters bezit, zul je hun symbolen vaak tegenkomen op de rattenfiches en moet je dus veel blokjes van het bord halen. Iets om rekening mee te houden!

Het spel is voorbij wanneer de voorraad rattenfiches is uitgeput of wanneer een speler al zijn blokjes op het speelbord heeft staan. Dan mogen de andere spelers nog eenmaal de voordelen van hun karakters gebruiken. Vervolgens leeft de Zwarte Dood zich nog even uit in alle gebieden met rattenfiches, waarna de overlevende blokjes de winnaar bepalen.

Ten slotte

Dit leuke pestspelletje biedt in 15-30 minuten voldoende speelplezier. Je bent - meestal in samenwerking met wisselende partners - op zoek naar veilige gebieden, je probeert te profiteren van rollen in de hoop er niet te lang aan vast te blijven zitten en je pest jouw medespelers met rattenfiches en een bezoekje van de Zwarte Dood. De geluksfactor is fors. Als iedereen een beetje verstandig speelt, hakt de grilligheid van de rattenfiches er namelijk flink in. Bijvoorbeeld de fiches die de speler met de meeste blokjes in een gebied te grazen nemen, kunnen dan het verschil maken. Onder meer door de flitsende speelduur heb ik me niet gestoord aan deze geluksfactor. De karakters zijn niet allemaal even sterk (de superboer is geweldig, de heks zuigt een beetje), wat na veel potjes het gevaar van eentonigheid vergroot. Dit zagen de auteurs vermoedelijk al aankomen, de eerste uitbreiding is reeds aangekondigd. De spelregels zijn een teleurstelling, door de taalfoutjes en vooral door de onprettig leesbare zinnen.

Titel: Rattus
Auteur: Åse & Henrik Berg
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2-4
Speelduur: ong. 15-30 minuten
Prijs: ong. € 25,-


Spellen > Recensies >
Rattus


Top