Spellen > Recensies > In de Ban van de Ring

In de Ban van de Ring

Ursula ten Have - januari 2002


Dit spel van Knizia is gebaseerd op een heel ander systeem dan de meeste bordspellen. Bij de meeste bordspellen is het de bedoeling om tegen elkaar te spelen, zodat er uiteindelijk een enkele winnaar of winnend team is. Bij dit spel speel je samen en is het juist de bedoeling om het spel te verslaan. De spelers spelen allemaal een hobbit, en de ring moet vernietigd worden in de vulkaan de Doemberg. Sauron (de slechterik) is achter de ring aan om de wereld te kunnen hullen in duisternis. Als de hobbits het overleven, dan wordt de ring vernietigd en is het spel gewonnen.

Het spel is wel ingewikkeld. Als groep nieuwelingen is het erg lastig om door te krijgen wat er allemaal gebeurt in een ronde. Het verdient dan ook de aanbeveling om iemand uit te nodigen die het spel al een keer gedaan heeft, zodat het allemaal wat sneller op gang komt. Het spel is te spelen met twee tot vijf spelers, maar uit mijn ervaring is het het leukste om met zijn vieren of vijven te spelen, omdat je dan de meeste kans hebt om te winnen.

Iedereen kiest een hobbit uit die hij gaat spelen. Elke hobbit heeft zo zijn voordelen. De belangrijkste speler is de ringdrager. In het begin is dat natuurlijk Frodo, maar hij hoeft het niet het hele spel te zijn. Iedereen is ondergeschikt aan de ringdrager, omdat het spel is verloren als de ringdrager dood gaat. Alle anderen kunnen, en in een later stadium van het spel gebeurt dat ook, zichzelf opofferen om zo de ringdrager nog een kans te geven.

Het belangrijkste gedeelte van het spel is het corruptiespoor dat zich op het hoofdspelbord bevindt. Daarop staan 15 vakjes met een verlopende kleur van wit naar zwart. De hobbits beginnen op wit en Sauron op zwart. Als je pech hebt dan ga je als hobbit een stapje naar de duisternis of Sauron een stapje naar het licht. Op het moment dat je op het zelfde vakje als Sauron staat, of er voorbij, dan ben je dood, en krijg je een "adviserende rol". Als de ringdrager op of voorbij het vakje van Sauron komt, dan is het spel verloren.

Het hoofdspeelbord
het hoofdspelbord

Het spel bestaat uit 3 borden: een hoofdspelbord en twee borden met ieder op twee kanten weer een ander bord. Op het hoofdspelbord staat het corruptiespoor met Sauron en de hobbits. Daarboven staat de route die de hobbits moeten afleggen: Bag end, Rivendell, Moria, Helm's Deep, Shelob's Lair en Mordor. De eerste twee delen van de reis zijn relatief eenvoudig. Je voert wat eenvoudige handelingen uit. Bij Moria begint het spel pas echt. Leg het scenariospeelbord Moria aan het hoofdspeelbord. Op dit bord staan drie reizen (de verschillende soorten reizen zijn: vriendschap, reizen, schuilen en vechten) en een gebeurtenissengedeelte. Aan de hand van getrokken fiches zie je in welk traject je een stapje mag doen. Het gebeurtenissengedeelte is per definitie een slechte zaak. Soms kun je de gebeurtenis dan ook afkopen. Iedere speler krijgt een aantal kaartjes met stappen van de vier verschillende reizen. Die kan hij gebruiken om te reizen of om gevaarlijke gebeurtenissen af te kopen. Gedurende het spel kan een speler ook schilden verdienen. Ook die zijn verdedigend te gebruiken, maar je kunt daarmee ook de hulp van Gandalf kopen. In sommige delen van de reis krijg je hulp van de bevolking in de vorm van kaartjes. Dat zijn vaak iets sterkere kaartjes dan de gewone kaarten en soms zit er een toverspreuk bij. Ik raad je aan om de toverspreuken te gebruiken op het moment dat je echt niet anders kan.

De gebeurtenissen zijn vaak erg slecht. Vaak moet je veel kaartjes of schilden inleveren. Als je dat niet kunt of wilt doen, dan moet er met de dobbelsteen gegooid worden. Op deze dobbelsteen zit maar één enkel positief vakje, namelijk dan gebeurt er niets. Anders moet de actieve speler een, twee of drie stappen naar het donker doen, Sauron een stap naar het licht of moet de actieve speler twee kaartjes inleveren. Het is overigens zo dat je dood bent als je kaartjes moet inleveren en je ze niet hebt, ongeacht je positie op het corruptiespoor.

Op het scenariospeelbord moeten verschillende reizen gedaan worden. Tijdens deze reizen kunnen schilden of levensfiches gevonden worden. Deze zijn heel belangrijk. Er zijn drie verschillende levensfiches: een ring, een zon en een hartje. Aan het einde van een scenario moet iedereen ze allemaal hebben. Voor elk gemist fiche moet je een stap naar voren op het corruptiespoor. Ruilen mag niet, niet met kaartjes en niet met levensfiches. Wat bovendien heel erg gemeen is, is dat er van de hartjes en de zonnetjes maar drie fiches zijn en dat met 4 of 5 spelers altijd een of meerdere mensen de klos zijn.

Helemaal aan het einde van alle scenario's kom je bij de Doemberg aan. De ringdrager legt de ring op de doemberg en iedereen die nog leeft mag proberen om de ring in de vulkaan te gooien. Dat doe je door middel van de dobbelsteen. Als je gooit en je overleeft het, dan is de missie geslaagd. Als je dood bent, en er leeft nog iemand anders, dan mag die het proberen. Maar vaak staat Sauron je in je nek te blazen.

In de ban van de ring is het spannendste spel dat ik ken. Je wordt uiteindelijk helemaal bang van de gebeurtenisfiches en van de dobbelsteen. Maar het allerleukste van dit spel vind ik nog wel dat je samenwerkt en dat het spel nog steeds spannend is als je zelf dood bent. Als je dit spel doet, dan vliegen de uren voorbij. Het begin van dit spel is heel erg moeilijk, maar bijt vooral even door, want het spel is zo vreselijk spannend dat het uiteindelijk de moeite meer dan waard is. Bovendien ken je het spel dan ook voor volgende keren.

Noot: op de website van Chris Lawson vind je uitgebreide Engelstalige informatie over dit spel, waaronder een verbeterde versie van het regelboek en een handige samenvatting van het spelverloop (EB).

Titel: In de Ban van de Ring
Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: 999 Games
Aantal spelers: 2 - 5
Speelduur: 60-90 minuten
Prijs: ong. € 39,-



Spellen > Recensies >
In de Ban van de Ring


Top