Spellen > Recensies > Shangrila

De Bruggen van Shangrila

Erwin Broens - februari 2004

De Bruggen van Shangrila is een nieuw bordspel van Leo Colovoni, een ontwerper die in Nederland vooral bekend is van zijn bordspellen Cartagena en Clans. Het spelbord van Shangrila toont een berglandschap met 13 dorpen, die door wegen met elkaar zijn verbonden. Op elke weg vind je een brug over een diepe kloof. Elk dorp bevat zeven verschillende symboolvelden, waarop de spelers hun speelstukken plaatsen. Iedere speler beschikt over zes speelstukken in elke symboolsoort. Het is de bedoeling om aan het einde van het spel zoveel mogelijk symboolvelden te bezitten. Aan het begin zet iedere speler zeven eigen speelstukken in de dorpen, de zogenaamde meesters. In de loop van het spel worden nieuwe meesters ingezet of leerlingen opgeleid.

De actieve speler kiest elke beurt één van drie verschillende actiemogelijkheden. In een dorp waar je reeds een andere eigen meester bezit, mag je een meesterfiche uit jouw voorraad op een passend vrij veld plaatsen. Je mag ook twee fiches uit jouw voorraad op twee eigen meesterfiches in een of twee dorpen leggen. De bovenliggende fiches noemen we leerlingen. De symbolen van leerling en meester moeten gelijk zijn. Ten slotte mag je alle leerlingen uit een dorp naar een naburig dorp verplaatsen, als je in het dorp van vertrek minimaal één eigen leerling bezit. Vervolgens worden alle aanwezige leerlingen - ook die van medespelers - naar een aangrenzend dorp verplaatst. Als het dorp van vertrek sterker is (bevat meer leerlingen en meesters) dan het nieuwe dorp, verdringen de leerlingen in het nieuwe dorp de meesters van de desbetreffende symboolvelden. Als het dorp van vertrek zwakker is, kunnen de leerlingen alleen vrije symboolvelden innemen. Als je deze agressieve actie goed plant, kun je de tegenstanders flink te grazen nemen. Soms kan het geen kwaad vanuit een zwakke positie aan te vallen, om een aanval uit een sterker dorp te voorkomen.

Na een verhuizing van leerlingen wordt de brug tussen de twee dorpen verwijderd. Tussen deze twee dorpen kunnen geen speelstukken meer worden verplaatst. Zodra de laatste brug rond een dorp is verdwenen, wordt hier een "steen der wijzen" geplaatst. In dit dorp kan dan geen enkele actie meer worden uitgevoerd. Het spel is afgelopen zodra de laatste van de 11 slimme steentjes is geplaatst. De winnaar is de speler met meeste bezette symboolvelden. Leerlingen leveren geen winstpunten op.

Ten slotte

Shangrila is een redelijk abstract denkspel zonder geluksfactor. Het spel is in eerste instantie zeer toegankelijk, de regels zijn namelijk zo gelezen en uitgelegd. Het spel goed spelen, is een stuk lastiger. Je kunt niet in alle rust jouw eigen zetten plannen, maar moet de ontwikkelingen bij de medespelers constant bewaken. Je moet op het juiste moment aanvallen, dreigingen neutraliseren en vooral ook voorkomen dat je in een stille hoek wordt gedrukt. Het is daarbij van groot belang om jouw acties zo te kiezen, dat je optimaal profiteert van de inspanningen van tegenstanders. Het verdient aanbeveling om dit spel met gelijkwaardige spelers te spelen. Als je met een mix van “meesters” en “leerlingen” aan tafel zit, is de spelbalans soms ver te zoeken. Shangrila is een uitstekend bordspel, dat liefhebbers van een stevige portie interactie en denkwerk ongetwijfeld zal bevallen. Het is alleen jammer dat de Nederlandse versie aan de prijzige kant is, het spel is hier 50% duurder dan in Duitsland.

Spellen > Recensies > Shangrila

Top