Spellen > Recensies > Torres

Torres

Erwin Broens - juli 2000


Op een bord van 8 x 8 velden staan acht plastic torens. Twee tot vier spelers voegen nieuwe torentjes toe, die in de loop van het spel zowel in de hoogte als de breedte uitgroeien tot complete kastelen. Daarnaast zetten ze hun houten pionnen in (ridders), die ze over het bord bewegen en waarmee ze de hoogste torens van de kastelen willen bereiken. Bij de drie puntentellingen leveren deze ridders winstpunten op: een vermenigvuldiging van de verdieping waarop de ridder staat met het grondoppervlakte van de burcht. Hoe hoger en groter, des te meer punten zijn er te verdienen.

Spelmateriaal

Na het openen van de foeilelijke groene speldoos, worden je ogen getrakteerd op het volgende spelmateriaal:

  • een spelbord met zachte kleuren en enigszins abstracte middeleeuwse tafereeltjes;
  • een bak vol plastic kasteeltorentjes;
  • een lading houten pionnen (de ridders, scorestenen en de koning);
  • een stapel kaartjes (actiekaarten, meesterkaarten en samenvattingen van het spelverloop);
  • een overzichtelijk en duidelijk spelregelboekje.


Spelmateriaal (foto: FX)

Actiepunten

Net als bij Tikal, een ander spel van dezelfde auteurs, draait je beurt om de zinvolle besteding van schaarse actiepunten. Bij Torres heb je maar vijf punten, die je aan de volgende acties kunt besteden:

Het inzetten van een nieuwe ridder (kost 2 actiepunten). De plaatsing is aan een paar regels gebonden: je moet de nieuwe ridder (horizontaal of verticaal) naast een eigen ridder zetten en je mag hem niet op een hogere verdieping plaatsen.

Het bewegen van een ridder (kost 1 actiepunt per veld). Omdat je de ridders uiteindelijk op de hoogste torens van grote burchten wilt hebben, zul je ze af en toe moeten bewegen. Ook hier heb je geen volledige vrijheid: ze mogen alleen horizontaal of verticaal bewegen. Bij het beklimmen van een toren mag je de ridder maar één niveau laten stijgen (het in één zet beklimmen van een toren van 2 of meer etages is niet toegestaan). Ten slotte mogen je ridders niet over andere ridders "springen". Naarmate het spel vordert en de burchten groeien, worden je riddertjes mobieler. Elke toren heeft namelijk 4 poortjes; voor één actiepunt kun je een poort betreden en het kasteel via een willekeurige andere poort verlaten (vanzelfsprekend mag je daarbij geen etage klimmen).

Het plaatsen van een nieuwe toren (kost 1 actiepunt). Hiermee kun je een bestaande burcht uitbouwen, zowel in de hoogte als in de breedte. Natuurlijk kent ook deze actie een paar beperkingen. Een burcht mag niet hoger zijn dan haar grondoppervlakte. Wil je de hoogte in, zorg dan eerst voor een stevig fundament. Verder mogen verschillende burchten niet (horizontaal of verticaal) aan elkaar grenzen. Dit is uiteraard een mooie manier om de expansiedrift van een medespeler te beteugelen.

Het kopen van een actiekaart (kost 1 actiepunt). Deze actiekaarten zijn de jus van het spel. Ze bieden je allerlei speciale mogelijkheden, die volgens de spelregels vaak niet eens toegestaan zijn. Per beurt mag je maximaal twee actiekaarten kopen, die je overigens pas vanaf de volgende beurt mag gebruiken.

Het uitspelen van een actiekaart (kost 0 actiepunten). Heb je eenmaal een paar actiekaarten verzameld, dan is het nu de hoogste tijd om je medespelers te verrassen. Alsof hun verbaasde gezichten nog niet mooi genoeg zijn, kost deze grap je helemaal niets! Je mag overigens maar één kaart per beurt spelen.

Een winstpunt noteren (kost 1 actiepunt). Heb je nog een of meer actiepunten over, die je niet op een andere manier kunt gebruiken, dan mag je deze omzetten in winstpunten en je steen op het scorespoor verplaatsen.

Denken en rekenen

Torres draait om het uitbouwen van de kastelen, het geschikt (ver)plaatsen van de ridders en het binnenhalen van grote hoeveelheden winstpunten. Tijdens je beurten zit je daarom voornamelijk te broeden op de maximalisatie van je eigen score.

Daarnaast moet je ook je medespelers in de gaten houden. Als jij een mooie positie in een grote en hoge burcht hebt, zit je niet te wachten op een medespeler die daar hetzelfde wil realiseren. Dus zet je eventueel een extra riddertje in de weg (daar mag hij tenslotte niet overheen springen) of plaats je een extra verdieping op het punt waar hij de burcht wil betreden (zijn ridder mag niet meer dan één verdieping tegelijk klimmen). Vergeet vooral ook niet om het grondoppervlakte van je burcht uit te bouwen. Daarmee maak je het mogelijk om zelf in de hoogte te groeien (= meer punten) en beperk je tegelijkertijd de groei van naburige burchten.

Het is trouwens niet verstandig om je op één burcht te concentreren. Met uitzondering van de speciale koningsbonus, kun je per burcht maar met één ridder punten verdienen. Zorg dat je op meerdere plekken je puntjes meepikt. Wie weet, lukt het je zelfs om in een andere burcht je ridder op de gelijke hoogte als een medespeler te krijgen.

Surprise, surprise

De hiervoor opgesomde overwegingen zullen ook bij je medespelers bekend zijn. Dus zit iedereen lang te denken, probeert men de eigen score te vergroten en de concurrentie enigszins te dwarsbomen. Maar, voordat het allemaal erg statisch wordt, worden de actiekaarten uit de hoge hoed getoverd. Nu is het tijd voor schokkende verrassingen. Die actiekaarten staan allerlei handelingen toe, die volgens de basisregels absoluut verboden zijn. Zo mag je een ridder twee etages laten klimmen, diagonaal laten bewegen of over een andere ridder laten springen (hoezo geblokkeerd? hier ben ik!). Je mag een toren onder een eigen ridder zetten (extra winstpunten) of een toren van een bestaande burcht verwijderen (winstpunten inleveren) enzovoort. Het denk- en rekenwerk blijft belangrijk, maar de actiekaarten geven het spel een extra dimensie.

Het spel bevat voor iedere speler één set identieke actiekaarten. In de basisregels worden deze sets op één stapel gegooid. Het is dan mogelijk dat één speler mazzel heeft en alleen sterke actiekaarten van de stapel trekt. Dit is een ongewenste verhoging van de geluksfactor. Ik speel met de variant dat iedere speler zijn eigen gedekte stapel actiekaarten bezit. Zo heeft iedereen een gelijke kans op dezelfde kaarten. Je kunt ook spelen met de "meesterregels", waarbij iedere speler een complete set ontvangt en deze kaarten niet meer hoeft te kopen.

Winstpunten

Zoals gezegd krijg je bij elke puntentelling winstpunten voor je ridders in de verschillende kastelen. Vermenigvuldig de verdieping waar je ridder staat met het grondoppervlakte van de burcht en registreer deze punten op het scorespoor.

Daarnaast kun je bonuspunten verdienen in de zogenaamde koningsburcht. Dit is een burcht als alle andere, ware het niet dat er een grote houten pion aanwezig is, de koning. Bij de eerste telling krijg je vijf punten als je er een ridder op de eerste etage bezit. Bij de tweede telling krijg je tien punten voor een ridder op de tweede etage, bij de derde telling vijftien punten voor een ridder op de derde etage. De koningsburcht is het enige kasteel waar twee eigen ridders tegelijk winstpunten kunnen opleveren.

De "meesterregels"

In deze regels voor gevorderden worden een paar varianten toegevoegd:

  • een variabele startopstelling voor de eerste acht burchten;
  • iedere speler krijgt een gelijke set actiekaarten;
  • een gewijzigde speelvolgorde: de speler met de meeste winstpunten moet een ronde beginnen (dit is in principe nadelig);
  • de introductie van de "meesterkaarten". Aan het begin van het spel wordt een van deze speciale opdrachten omgedraaid. De spelers die deze opdracht aan het einde van het spel c.q. een spelfase hebben vervuld, ontvangen een forse hoeveelheid winstpunten.

Ten slotte

Torres is een geslaagd abstract tactisch bordspel, met goed functionerende spelmechanismen. Het spel is deels een mix van elementen uit andere spellen (bijv. Tikal en Terra Turrium) en daarmee niet 100% origineel. Dit is geen probleem, want de mixer heeft hier uitstekend werk afgeleverd. Als er al een probleem aan Torres kleeft, dan is dat de hoge "muggenzifterfactor". Als je dit spel speelt met mensen die alles tienmaal willen narekenen voordat ze een knoop doorhakken, kun je de borst natmaken. Bij een denkspel voor twee spelers is dat geen probleem, als ik met vier man aan tafel zit, heb ik daar eigenlijk geen behoefte aan. Verder biedt Torres de spelers weinig mogelijkheden tot directe interactie, maar op de een of andere manier wordt dit "gebrek" ruimschoots gecompenseerd door het verrassingseffect van de actiekaarten.

999 Games zou in 2000 de Nederlandse versie uitgeven, maar dit plan is van de baan. De mogelijkheid bestaat dat Ravensburger zelf de Nederlandstalige versie zal uitgeven, maar dit is nog niet zeker.

Titel: Torres
Auteurs: Kramer en Kiesling
Uitgever: FX Spiele
Aantal spelers: 2 - 4
Speelduur: 60-90 minuten
Prijs: ong. 35

Bijzonderheden:
Spiel des Jahres 2000



Spellen > Recensies >
Torres


Top