Spellen > Recensies > Carthage

Traders of Carthage

Erwin - aug 2009


Het betere gezelschapsspel was in de jaren negentig vooral een Duits dingetje. Halverwege dat decennium kwamen de eerste Nederlandse, Britse en Amerikaanse spelauteurs en uitgevers naar Spiel. Na de eeuwwisseling heeft ook de rest van de wereld de weg naar het speelse paradijs in het Ruhrgebied en onze speeltafels gevonden. Een klein gedeelte van dit globale speelplezier is afkomstig uit het verre oosten, met name uit Japan en Korea. Het samenwerkingsverband Japon Brand brengt al een paar jaar Japanse gezelschapsspellen op de markt. Amerikaanse uitgevers als Z-Man Games vissen de krenten uit hun pap en brengen Engelstalige uitgaven op de markt. Hierdoor wordt een kaartspel als Traders of Carthage ook voor Nederlandse spelers bereikbaar.

De kern van Traders of Carthage bestaat uit 108 speelkaarten in vier kleuren, met een waarde van 2, 3 of 5 per kaart. Er is verder een klein speelbordje met zes havensteden en een vaarroute, die door vier houten scheepjes (één per kaartkleur) wordt bevaren. Het resterende materiaal bestaat uit 12 bonusfiches per kaartkleur, vier handelaren om de spelerkleuren aan te geven en voor iedere speler één claimsteen om kaarten te claimen.

Het thema van Traders of Carthage is zeevaart en handel in goederen. In speltermen wil dit zeggen dat de spelers setjes kaarten van dezelfde kleuren verzamelen, om daarmee zoveel mogelijk winstpunten te verdienen. In dit spel hebben de kaarten een vierdubbele functie: jouw handkaarten zijn speelgeld om goederen te kopen of kruiken om goederen op te slaan, gekochte setjes zijn jouw goederen en jouw gedekte scorestapel bevat winstpunten.

Iedere speler begint met een willekeurig getrokken starthand van 2-4 kaarten (afhankelijk van de waarde). Naast het speelbord liggen twee rijen met open kaarten klaar: de markt bevat vijf kaarten die meteen beschikbaar zijn, de boerderij bevat drie kaarten die later op de markt zullen belanden.

De actieve speler heeft de keuze uit drie acties:

  • je legt jouw claimsteen op een onbezette kaart in de markt of de boerderij. Jij bent de enige die deze geclaimde kaart in een latere beurt mag pakken;
  • je voegt één kaart in de markt aan jouw hand toe, waardoor jouw geldvoorraad met de afgebeelde waarde wordt verhoogd;
  • je koopt alle (niet door medespelers geclaimde) goederen in de markt en legt ze als setjes per kleur open voor je op tafel. Nadat je alle beschikbare kaarten van de markt hebt gekocht, worden de boerderijkaarten en twee nieuwe kaarten aan de markt toegevoegd. Daarna wordt een nieuwe boerderij van drie kaarten getrokken. Dit ritueel voer je ook uit als de markt aan het begin van jouw beurt geen beschikbare kaarten bevat.

Als je goederen koopt, varen de schepen in deze kleuren een of twee havens verder (bij één resp. meer goederen). Als een of meer schepen Carthago bereiken, wordt het spel onderbroken voor een verkoopronde. Dan moeten alle spelers hun setjes goederen in deze kleuren verkopen. De verkoopprijs van een set is de waarde van de hoogste kaart plus jouw bonusfiches van deze kleur. Deze prijs vermenigvuldig je met het aantal kaarten in de set, waarna elk vijftal je één winstpunt oplevert. Deze winstpunten registreer door verkochte kaarten gedekt op jouw scorestapel te leggen. Voor elke verkochte kleur krijg je ook nog een bijpassend bonusfiche.

Niet alle schepen bereiken Carthago. Met een beetje pech eindigen ze bij een verkoopronde op een van de twee piratenhavens en mag je alle goederen van die kleuren inleveren. Je kunt jouw goederen permanent beschermen door kaarten met kruiksymbolen van de juiste kleur uit te spelen.

Na de verkoopronde gaan de schepen uit Carthago terug naar de starthaven. De schepen op piratenhavens mogen als troost twee havens verderop beginnen en hebben de volgende ronde dus meer kans om Carthago te bereiken.

Het spel eindigt wanneer een speler acht of meer bonusfiches heeft verzameld. Dan wint de speler met de meeste winstpunten.

Ten slotte

Traders of Carthage is een leuk en listig verzamelspelletje met de nodige tactische extraatjes. Het draait niet alleen om het zo snel mogelijk graaien van kaarten, je moet vooral ook rekening houden met de beweging van de schepen en de plannen van je medespelers. De relatieve waarde van de marktkaarten wordt niet alleen bepaald door het afgebeelde cijfer, maar vaak ook door het gevaar dat een tikkende tijdbom kan veroorzaken als hij in verkeerde handen valt. Het vaartempo van de schepen is een cruciaal element in dit spel. Een set met veel potentiële winstpunten kan immers ook als piratenvoer eindigen. De spelers leven zich daarom uit in kleine controlespelletjes op de markt, waarmee gevaarlijke kaarten worden geclaimd of via de geldbuidel onschadelijk worden gemaakt.

In een tactisch spel met speelkaarten speelt de geluksfactor uiteraard een rol. Door de aanvoer via de boerderij kun je een beetje anticiperen op de toekomst van de markt, maar het blijft mogelijk dat de twee getrokken kaarten voor de een met enige regelmaat prachtig en voor de ander waardeloos blijken. Ik vind de geluksfactor hier niet hinderlijk.

Dit spel werkt wat mij betreft goed met alle genoemde speleraantallen. Als tweepersoonsspel komt het zelfs zeer goed voor de dag. De kwaliteit van het spelmateriaal is goed. De vormgeving is mij een tikje te bruin, maar heeft wel een stijlvolle klassieke uitstraling. De spelregels zijn op zich duidelijk. Vergeet niet de voorbeelden goed te lezen, want anders kunnen er zomaar wat kleine foutjes insluipen.

Beetje uitgekeken op het verzamelen van bonen? Probeer het dan eens op de zeeroute van Alexandria naar Carthago.

Titel: Traders of Carthage
Auteur: Susumu Kawasaki
Uitgever: Z-man Games
Aantal spelers: 2 - 4
Speelduur: 30 minuten
Prijs: ong. € 20


Spellen > Recensies >
Carthage


Top