Spellen > Recensies > Trans America

Trans America

Erwin Broens - mei 2002


De Amerikaanse uitgever Winsome Games is bekend om haar inhoudelijk uitstekende bordspellen over treinen, maar helaas ook om de afgrijselijke vormgeving (c.q. de totale afwezigheid van dit aspect). Gelukkig hebben ook Duitse uitgevers belangstelling voor deze spelsystemen, zodat sommige spellen in een aangename verpakking de speeltafel bereiken. Winning Moves gaf Iron Road een opknapbeurt en noemt het nu Trans America.

In een speldoos van het formaat Cartagena vind je een spelbord met een raster waarop spoorlijnen worden aangelegd en waarop 35 steden in vijf kleurzones zijn afgebeeld. Deze steden en kleurzones vind je ook terug op de 35 stadskaartjes. 85 houten staafjes worden gebruikt om spoorlijnen aan te leggen. Iedere speler heeft een locomotief, waarmee de winstpunten worden bijgehouden en een startsteen, waarmee hij zijn startpositie op het bord bepaalt.

Aan het begin van het spel krijgt iedere speler vijf stadskaartjes, van elke kleurzone één exemplaar. Deze kaarten houd je geheim voor je medespelers. Het is de bedoeling om in de loop van het spel deze steden via spoorlijnen te verbinden. Een speelbeurt bestaat uit het neerleggen van één of twee spoorlijnen op vlak land of één spoorlijn op moeilijk begaanbaar terrein (bergen en rivieren). Je moet een staafje zo neerleggen dat het via het spoornet direct of indirect verbonden is met jouw startsteen. Het is toegestaan om jouw spoornet te verbinden met het netwerk van een of meer medespelers. Hierdoor zijn ook uithoeken ineens makkelijk te bereiken. Het is verstandig om zo'n verbinding goed te timen. Het kan helemaal geen kwaad om je medespelers voor jou gunstige lijnen te laten bouwen, zonder dat ze het in de gaten hebben.

Als iemand zijn vijf steden heeft verbonden, eindigt de ronde. De andere spelers tellen hoeveel staafjes zij nog nodig hebben om hun vijf steden te verbinden, waarbij bergen en rivieren dubbel tellen. Dit tekort levert ze strafpunten op, waarbij hun locomotieven op het scorespoor in de richting van het stootblok worden verplaatst. Vervolgens wordt het bord leeggehaald en start een nieuwe ronde. Het spel is afgelopen zodra iemand met zijn locomotief over het stootblok rijdt.

Ten slotte

Treinspellen zijn in het algemeen complex en langdurig. Trans America tapt uit een ander vat en richt zich op de familiemarkt. Dit is een licht, vlot en toegankelijk spelletje. Het geluk speelt een grote rol, zowel bij de samenstelling van je eigen kaarthand als bij de wisselwerking met je medespelers. Als jij de enige bent met steden in een uithoek van het bord, wordt het een hele klus om dit rondje te winnen. Gelukkig kun je ook zelf enige invloed uitoefenen. Met name de positie van je startsteen is hierbij belangrijk. Het leukste spelelement is het feit dat je gedwongen wordt om samen te werken, zonder precies te weten wat de doelen van je medespelers zijn. Je probeert zoveel mogelijk te profiteren van andermans zetten en hebt ondertussen geen idee in welke mate jouw activiteiten anderen helpen. Hierdoor wordt het een lekker spannend spelletje.

Ten slotte nog even iets over spelersaantallen. Volgens de doos is het spel geschikt voor 2-6 spelers. Naar mijn ervaring begint dit spel pas te "leven" vanaf vier spelers. Met twee spelers is er niet veel aan.

Trans America wordt in Nederland uitgegeven door Identity Games.

Titel: Trans America
Auteur: Franz-Benno Delonge 
Uitgever: Winning Moves / Identity Games
Aantal spelers: 2 - 6
Speelduur: ong. 30 minuten
Prijs: ong. € 15,-

varianten



Spellen > Recensies >
Trans America


Top