Spellen > Recensies > Up and Down

Up and Down

Det - april 2005


Een vrolijk doosje met een lachende mol erop. Een mol die meteen doet denken aan Mollenmania, een eerder uitgebracht spel van Ravensburger. Ook daar een zwaaiende mol met een gouden schepje. Toch is Up and Down een geheel ander spel. Weliswaar draait het hier ook om mollen en is het een 3D-speelbord met gaten erin, maar dat zijn de enige overeenkomsten. Bij Up and down zijn er tien mollenparen. Een mollenpaar bestaat uit twee mollen van een verschillende kleur, die met de voeten aan elkaar zitten. In totaal zijn er mollen in vijf kleuren. Deze mollenparen worden willekeurig in de tien gaten (molshopen) in het speelveld gestopt. Zo is telkens per paar 1 mol zichtbaar, terwijl de andere in de grond zit. Daarnaast zijn er 30 opdrachtkaartjes. Op de achterzijde staan 1 t/m 4 schepjes, die de moeilijkheidsgraad en de winstpunten aangeven. Uiteraard geldt: hoe moeilijker, hoe meer punten. Op de voorkant staan de opdrachten waar het allemaal om draait.

Aan het begin van het spel krijgt iedere speler een opdrachtkaartje. Eerst worden de kaartjes met n schep afgewerkt, daarna die met twee scheppen, enz. De spelers houden hun kaartje geheim voor de andere spelers. Op deze kaartjes staat een aantal mollen in bepaalde kleuren. Zodra een speler aan het einde van zijn beurt precies dat aantal mollen in de juiste kleuren op het bord heeft staan, heeft hij zijn opdracht vervuld. De overige kleuren doen er niet toe. Stel dat er op een kaartje twee blauwe, 3 gele en een zwarte mol staan, dan maakt het niet uit hoeveel witte en rode mollen er nog op het bord staan. Het gaat erom dat de zes genoemde mollen overeenstemmen.

Als een speler aan de beurt is, moet hij drie verschillende mollen omdraaien. Hij haalt een mollenpaar uit een molshoop en stopt hem er weer omgekeerd in. Kloppen de mollen daarna met het kaartje, dan laat de speler zijn kaartje aan de anderen zien en legt hem open voor zich neer. Hij pakt alvast een nieuw kaartje en daarna is de volgende speler aan de beurt. Als de mollen niet overeenkomen met het kaartje, dan is zijn beurt gewoon voorbij en probeert hij het tijdens zijn volgende beurt opnieuw.

Zodra een speler geen opdrachtkaartje van de trekstapel kan pakken, is het spel afgelopen. De kaartjes die nog niet zijn vervuld, worden opzij gelegd. De spelers tellen nu het aantal schepjes op hun uitgevoerde opdrachtkaartjes en de speler met de meeste schepjes wint het spel.

Ten slotte

Up and Down is een erg leuk spelletje. Het is een vorm van memory, maar het is soms lastiger dan je denkt. Je moet nu eenmaal verplicht drie mollen omdraaien per beurt, ook als jouw opdracht al aan het begin of tijdens je beurt op tafel ligt. Dan wil je nog wel eens een verkeerde "neutrale" mol omdraaien, waardoor je weer een mol in een gevraagde kleur te veel krijgt. Daardoor mislukt je opdracht dan toch. Voor kinderen is dit ook een erg leuk spel. Zij zijn vaak erg goed in memory, dus het is maar de vraag of de volwassenen dit gaan winnen. Toch is het niet alleen een kinderspel. En minpuntje heb ik kunnen ontdekken en dat is een soort patstelling bij twee spelers. Als de ene speler bijvoorbeeld vier zwarte mollen moet hebben en de ander juist helemaal geen zwart nodig heeft, dan kan het vastlopen. Mocht je daar achterkomen, dan kan je beter allebei een andere kaart pakken. Verder is het een lollig spelletje om te spelen als je niet zoveel tijd hebt of als tussendoortje.

Erwin: deze kruising tussen Memory en puzzelspelletjes als Rush Hour is niet alleen geschikt voor kinderen, maar werkt ook prima als luchtig tussendoortje voor oudere spelers. Voldoende speelplezier, een koddige uitvoering en een zacht prijsje vormen hier de juiste mix voor een succesvol spel.

Titel: Up and Down
Auteur: Gunter Baars
Uitgever: Ravensburger
Aantal spelers: 2-6
Speelduur: ong. 15-20 minuten
Prijs: ong. 12,- 


Spellen > Recensies >
Up and Down


Top