Spellen > Recensies > Utopia

Utopia

Det - dec 2007


In Utopia ontvangen de spelers in naam van de koning beroemde gasten. Deze gasten brengen hun eigen cultuur mee en zorgen voor een brede architectuur in Utopia. Utopia bestaat uit vier eilanden, die ieder een verschillend aantal stadswijken hebben. In iedere stadswijk is één bouwplaats waarop een gebouw kan worden gebouwd. Elk eiland heeft bovendien één plek waar een wereldwonder kan worden geplaatst. De gebouwen en wereldwonderen leveren de spelers punten op.

De spelers krijgen een set met veertig fiches. Hierop staan de vijf verschillende gasten acht keer afgebeeld. Het gaat om Maya's, Perzen, Chinezen, Grieken en Egyptenaren. Elke gast heeft een eigen bijbehorend gebouw. Deze gebouwen variëren in prestigepunten. Op het speelbord is een prestigelijst afgebeeld. Hierop wordt aangegeven hoeveel punten een gebouwsoort waard is. Gedurende het spel verandert dit voortdurend.

Het spel verloopt over meerdere ronden. Zodra aan het einde van een ronde een speler vijftig of meer punten heeft gehaald, is het spel afgelopen. Degene met de meeste punten wint.

Aan het begin van iedere ronde worden er uit een zakje gastenfiches getrokken. Dit zijn fiches die overeenkomen met de gastenfiches van de spelers. Er worden drie keer zoveel fiches getrokken als er spelers zijn. Deze fiches hebben de kleuren van de vier eilanden. Ze worden dan ook voorlopig op het bord naast het bijbehorende eiland gelegd. De spelers pakken nu om de beurt telkens één gastenfiche en vervangen deze door een eigen fiche met dezelfde gast. Dat eigen fiche moeten zij op één van de stadswijken van het desbetreffende eiland plaatsen. Zo legt iedereen per ronde drie eigen fiches op het bord.

Hiermee proberen de spelers gebouwen op het bord te krijgen. Zodra een speler op een eiland als eerste vijf verschillende gasten heeft geplaatst, mag hij deze van het bord halen. Hiervoor mag hij het wereldwonder bouwen dat bij dat eiland hoort. Dat levert hem direct zes punten op. Heeft een speler in een stadswijk juist drie dezelfde gasten liggen, dan kan hij in die stadswijk het gebouw van die gasten bouwen. De eigenaar van het wereldwonder krijgt dan punten voor de bouwplaats. Dit kan dezelfde speler zijn, maar ook een andere.

In de tweede fase krijgen de spelers vijf kaarten. De startspeler moet er twee van afleggen, de laatste mag ze allemaal houden. De tussenliggende spelers moeten er ieder één afleggen. Op deze kaarten staan dezelfde gasten als op de fiches. Met deze kaarten kun je verschillende acties uitvoeren. Je kunt gasten verplaatsen over land of over water. Hierdoor kun je wellicht weer een gebouw bouwen. Of je kunt extra gasten in het spel brengen of juist van het bord terughalen. Hiermee kunnen spelers punten verdienen of goede mogelijkheden creëren. Soms krijgen andere spelers hierdoor punten. De laatste kaartenactie is de beïnvloeding van de prestigelijst. Hierdoor worden gebouwsoorten ineens meer of minder waard. Erg leuk voor jezelf en naar voor een ander. Als iedere speler zijn kaartenacties heeft gedaan, mag hij maximaal vijf niet gebruikte kaarten sparen.

In fase drie krijgen de spelers punten voor hun gebouwen. Elk gebouw levert 1 t/m 5 punten op, die op het scorespoor worden bijgehouden. Zodra iemand de genoemde vijftig punten heeft gehaald, eindigt het spel. In het andere geval begint een nieuwe ronde met het trekken van gastenfiches uit het zakje.

De startspeler is overigens telkens de speler die op de waarderingslijst vooraan staat. Hij heeft een voordeel, omdat hij de eerste keus heeft bij het pakken van de fiches in fase 1. Nadeel is dat hij minder kaarten ter beschikking krijgt. Daarnaast hebben de na hem komende spelers de mogelijkheid om de volgorde van de gebouwen op de prestigelijst te veranderen. De nieuwe volgorde zal meestal niet in het voordeel zijn van de voorgaande spelers.

Ten slotte

Het eerste dat opvalt aan Utopia is de grote doos, die bomvol zit met materiaal, met name veel gebouwen en fiches. Het materiaal is prima uitgevoerd, ik snap alleen niet waarom er zo'n minutieus zakje bij zit, waaruit je de fiches moet trekken. Het zakje zit propvol met fiches, dus is er geen sprake van enig schudden en lekker pakken. Gauw vervangen dus door een groter exemplaar.

Het spel zelf speelt plezierig. Het is snel te leren, al lijkt het soms wat onoverzichtelijk, omdat er veel op het bord komt te liggen en staan. Bovendien komt het wat langzaam op gang, maar na een paar ronden gaat het ineens een heel stuk sneller. Er komen meer gebouwen op het bord, daardoor kan je makkelijker nieuwe gasten inbrengen. Hierdoor kan je al snel weer nieuwe gebouwen plaatsen. En... hoe meer gebouwen, hoe meer punten. Je kunt elkaar lekker dwarszitten, omdat er in iedere stadswijk slechts één gebouw kan staan. Als jij dat net voor een andere speler doet, dan moet hij eerst verplaatsen naar een andere stadswijk voor hij kan bouwen en dat kost tijd en de juiste kaarten. Ook het verschuiven van gebouwen op de prestigelijst kan veel schelen in punten. De verschillende belangen van het wereldwonder (vijf verschillende gasten) en gewone gebouwen (drie dezelfde gasten) maken dat je keuzes moet maken. Hoe eerder een wereldwonder, hoe meer punten die zal opleveren. Elk gebouw echter levert ook iedere ronde punten op, dus dat wil je ook snel. Een nadeel is dat je pech kunt hebben met de kaarten. Heb je net niet de juiste gasten op de kaarten staan, dan kun je gewoon niet je plannen uitvoeren. Heel frustrerend! Gelukkig heb je twee jokerfiches, waarmee je dit leed een beetje kunt verzachten. Utopia is een spel dat ik met veel plezier speel en ik zal het dan ook zeker aanraden.

Erwin: een uurtje met fiches schuiven, acties optimaliseren, medespelers dwarszitten en prachtige gebouwen bouwen; je krijgt mij i.h.a. voor minder aan de tafel. Utopia is een leuk tactisch spel met een acceptabele geluksfactor en een raar thema.

Titel: Utopia
Auteurs: Ludovic Vialla en Arnaud Urbon
Uitgever: Matagot (distributie: Boosterbox)
Aantal spelers: 2 - 5
Speelduur: ong. 60 minuten
Prijs: ong. € 40,-

 



Spellen > Recensies >
Utopia


Top