Spellen > Recensies > Vampir

Vampir

Erwin Broens - augustus 2000


Reiner Knizia is niet alleen een bekende, maar vooral ook een productieve spelauteur. Sinds het begin van de jaren negentig levert hij aan de lopende band nieuwe spellen af. Met enige regelmaat komt hij met hoogwaardige "parels" (denk bijv. aan Modern Art, Eufraat & Tigris of Tadsch Mahal). In hetzelfde tempo brengt hij ook eenvoudige kost op de markt. Het door Goldsieber uitgebrachte kaartspel Vampir behoort tot de laatste categorie.

Veel vampieren, geen Buffy

Vampir is een kaartspel voor 3-5 spelers. Het spelmateriaal bestaat uit 96 vampierkaarten in zes verschillende kleuren. Deze kaarten tonen één of twee vampierkoppen, dit zijn de winstpunten. Verder zijn er 10 koetskaarten met één vampierkop, die dienst doen als joker. Ten slotte bevat het spel zes locatiekaarten, die aan het begin in een rij op het midden van de tafel worden gelegd. Deze locaties hebben dezelfde kleuren als de verschillende vampierkaarten. Hier worden in de loop van het spel kaarten afgelegd.


spelmateriaal (foto: Goldsieber)

Nadat iedere speler 4 kaarten heeft ontvangen, wordt bij elke locatie een passende vampierkaart met één kop gelegd, waarna het spel kan beginnen. Het spelsysteem is vrij simpel. Als je aan de beurt bent, heb je de keuze uit twee acties:

  1. Trek twee kaarten van de gedekte stapel. Vervolgens moet je of één kaart afleggen op de bijpassende locatie of met de kaarten uit je hand een vampierjacht starten.
  2. Neem alle vampierkaarten van één locatie en start met deze kaarten een vampierjacht.

Een vampierjacht........ dat klinkt spannend! Helaas voor de fans van Buffy mag je niet met houten staken achter je medespelers aanjagen. Dit is niets anders dan het uitspelen van een set van drie of meer gelijkgekleurde vampierkaarten, eventueel aangevuld met jokers. Die set blijft in principe netjes op tafel liggen tot het einde van het spel. Elke vampierkop in de set levert je aan het einde van de rit een winstpunt op. In een latere beurt mag je overigens geen nieuwe kaarten aan een uitgelegde set toevoegen.

Zo gaat dat een aantal beurten door. Je trekt kaartjes van de stapel of van een locatie en legt af en toe een setje neer. Als de gedekte stapel is verbruikt of een speler van alle zes kleuren een set heeft uitgespeeld, is het spel voorbij. Per kleur moeten de spelers met de minste vampierkoppen hun sets inleveren. Deze kaarten leveren geen punten op. Bij een kleur waarvan een of meer spelers geen kaarten hebben gespeeld, hoeft niemand iets in te leveren. De speler met de meeste vampierkoppen is de winnaar.

Ten slotte

Het zal iedereen duidelijk zijn, Vampir is lichte kost. De winnaar is in het algemeen de speler die de meeste kaartjes met dubbele koppen van de gedekte stapel weet te trekken. In dit spel speelt de geluksfactor een stevige rol. Is Vampir een leuk kaartspel? Het is in ieder geval onschuldig vermaak met een geringe speelduur. Een leuk spelelement is de keuze tussen de gedekte stapel en de groeiende kaartreeksen bij de verschillende locaties. Als je te lang wacht, graait een medespeler een mooie set voor je neus weg. Als je te kleine sets spaart, loop je het risico dat je aan het einde kaarten moet inleveren. Het leukste onderdeel van het spel is de methode om de startspeler te bepalen: de speler met de langste hoektanden mag beginnen.

Titel: Vampir
Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: Goldsieber
Aantal spelers: 3 - 5
Speelduur: ong. 20 minuten
Prijs: ong. € 6


Spellen > Recensies >
Vampir


Top